Anwil Włocławek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
KK Anwil Włocławek S.A.
Klub Koszykówki „Anwil Włocławek” Spółka Akcyjna
Przydomek Rottweilery
Maskotka Rottweiler „Roti”
Barwy niebiesko-biało-zielone
              
Data założenia 1990
Debiut w najwyższej lidze 1992
Liga Polska Liga Koszykówki
Adres Al. Fryderyka Chopina 8, 87-800 Włocławek, Polska
Hala sportowa Hala Mistrzów
Prezes Arkadiusz Lewandowski
Trener Igor Miličić Chorwacja
Asystent trenera Marcin Woźniak
Grzegorz Kożan
Kit body bluesides.png
Kit shorts bluesides.png
Stroje
domowe
Kit body whitesides.png
Kit shorts whitesides.png
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Klub Koszykówki Anwil Włocławek S.A.polski klub koszykarski, grający w Polskiej Lidze Koszykówki nieprzerwanie od 1992.

Nazwy[edytuj]

Historia[edytuj]

W 1990 grupa sponsorów postanowiła przejąć opiekę nad III-ligową drużyną Włocławii. Utworzono również kierownictwo sekcji w składzie: Andrzej Dulniak, Artur Radke i Zbigniew Polatowski. Pierwszymi zagranicznymi wzmocnieniami w historii byli: Jewgienij Pustogwar oraz Siergiej Słaniewski. Drużyna wygrywając rywalizację na szczeblu regionu oraz nie ponosząc żadnej porażki w półfinałach i finałach, wywalczyła awans do II ligi.

Sezon 1991/1992[edytuj]

Skład: Roman Bruździński, Andrzej Czerwiński, Arkadiusz Czyżnielewski, Jarosław Dubicki, Igor Griszczuk, Adam Kadej, Wojciech Kobielski, Andrzej Korejwo, Wawrzyniec Królikowski, Maciej Marciniak, Mariusz Michalak, Jewgienij Pustogwar, Ireneusz Szumiński, Mirosław Wiśniewski.

Trenerzy: Mirosław Noculak / Szczepan Waczyński (od kwietnia 1992)

Byli czołową drużyna II ligi. O sile Provide-Włocławii stanowili tacy gracze jak: Igor Griszczuk, Jewgienij Pustogwar, czy Jarosław Dubicki. Zespół z Kujaw uplasował się na drugim miejscu w tabeli, przegrywając z Pogonią Szczecin jedynie różnicą koszy i o awans do ekstraklasy musieli walczyć w barażach z Górnikiem Wałbrzych. Pojedynki obydwóch drużyn były niesamowicie ciekawe. Jednak lepsi okazali się zawodnicy z Kujaw, wygrywając rywalizację 3:1 (107:106, 85:94, 100:95, 104:91) i tym samym osiągając awans do ekstraklasy koszykarzy.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (19/3)

Miejsce po sezonie: 2 (awans do I ligi po barażach)

Sezon 1992/1993[edytuj]

Skład: Roman Bruździnski, Andrzej Czerwiński, Igor Griszczuk, Wojciech Kobielski, Andrzej Korejwo, Wawrzyniec Królikowski, Maciej Marciniak, Roman Olszewski, Jewgienij Pustogwar, Wojciech Puścion, Grzegorz Skiba, Mirosław Wiśniewski.

Igor Griszczuk

Trener: Szczepan Waczyński

W pierwszym sezonie w I lidze doszło do zmiany strategicznego sponsora drużyny. Ze względu na fakt, iż spółka Provide wycofała się ze sponsorowania – klub pod swą opiekę wzięła Kujawska Fabryka Farb i Lakierów „Nobiles”. Lepszej inauguracji rozgrywek ekstraklasy nie można było sobie wymarzyć. Nobiles wygrał we Włocławku z Zastalem Zielona Góra 100:94. Na początku celem było pewne miejsce w I lidze, jednak z każdym zwycięstwem coraz częściej myślano o pierwszej ósemce najlepszych drużyn. Zespół z Kujaw zaskoczył chyba wszystkich. W sezonie zasadniczym wygrali z takimi drużynami jak: Śląsk Wrocław, czy Lech Poznań. Nobiles awansował do play-off z siódmej pozycji, gdzie spotkał się w pierwszej rundzie ze Stalą Bobrek Bytom. Początek rywalizacji nie był udany, Nobiles przegrał dwa pierwsze spotkania (84:88, 80:93). Jednak nie poddali się i walczyli do końca. W efekcie zwyciężyli w trzech kolejnych meczach (109:91, 69:68, 90:83), co dało awans do półfinału. Tam los ich zetknął z ASPRO Wrocław – jednym z czołowych kandydatów do medalu. Zespół z Kujaw pokonał również i tę przeszkodę, wygrywając w stosunku 3-2 (103:115, 94:86, 95:92, 56:72, 72:69) i dotarł do finału rozgrywek o mistrzostwo Polski. W finale czekał już inny zespół z Wrocławia – PCS Śląsk. Mistrzowie Polski okazali się zbyt wymagającym rywalem dla beniaminka z Włocławka, Nobiles przegrał ze Śląskiem 0-3 (73:121, 84:92, 65:101). Królem strzelców sezonu został Igor Griszczuk (1044 pkt.), trzecie miejsce zajął Roman Olszewski (1027 pkt.). Oprócz srebrnych medali zespół wywalczył także prawo reprezentowania polskiej koszykówki w rozgrywkach o Puchar Europy.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 7 (12/10)

Miejsce po II rundzie (bilans): 7 (19/13)

Miejsce po sezonie: finał - 2 Silver medal with cup.svg

Sezon 1993/1994[edytuj]

Skład: Jerzy Binkowski, Roman Bruździński, Andrzej Czerwiński, Igor Griszczuk, Mirosław Kabała, Andrzej Korejwo, Wawrzyniec Królikowski, Roman Olszewski, Wojciech Pietrzak, Tomasz Protasiuk, Wojciech Puścion, Grzegorz Skiba, Aleksiej Ugriumow.

Trenerzy: Szczepan Waczyński / Wojciech Krajewski (od października 1993)

Po udanym poprzednim sezonie nikt już nie lekceważył drużyny z Włocławka. Nobiles przez cały sezon zasadniczy grał bardzo dobrze, co pozwoliło zająć im drugie miejsce przed fazą play-off. Najlepsi w Polsce szybko przebrnęli przez ćwierćfinał, wygrywając z Aspro Brzeg Dolny trzy mecze z rzędu – 102:88, 105:98, 116:67. Także walka w półfinale z Lechem Batimex Poznań nie sprawiła większych problemów (wyniki spotkań – 119:108, 109:87, 97:90). Natomiast w finale Nobiles spotkał się po raz drugi z wrocławskim klubem, przegrywając 1:3 (83:74, 79:87, 80:81, 73:81).

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (15/7)

Miejsce po II rundzie (bilans): 2 (20/12)

Miejsce po sezonie: finał - 2 Silver medal with cup.svg

Sezon 1994/1995[edytuj]

Skład: Krzysztof Blachowski, Daniel Bógdał, Andrzej Czerwiński, Igor Griszczuk, Tomasz Jankowski, Mirosław Kabała, Przemysław Klimczak, Roman Olszewski, Wojciech Pietrzak, Tomasz Protasiuk, Grzegorz Skiba, Paweł Urbański, Henryk Wardach, Siergiej Żełudok.

Trener: Wojciech Krajewski

W tym sezonie najlepszy polski klub koszykarski po raz pierwszy mieli zaprezentować się w europejskich pucharach. Jednak na początku Nobiles musiał przebrnąć przez rundę wstępną. Tam wygrał z takimi rywalami jak: Tapiolan Honka Espoo (Finlandia), Žalgiris Kowno (Litwa), AD Ovarese Ovar (Portugalia) i awansował do rozgrywek grupowych. Nobiles zajął czwarte miejsce w grupie i nie awansował dalej. Jednak punkty zdobyte przez WTK dały Polsce 15. miejsce w rankingu Federacji Narodowych w Europie. Natomiast w lidze nie było najgorzej. Klub z Włocławka zajął trzecie miejsce po sezonie zasadniczym i już w ćwierćfinale pokonał mistrza Polski – Śląsk Wrocław 3:0 (86:77, 88:72, 86:76). Przygoda w fazie play-off skończyła się na półfinale. Włocławianie przegrali po zaciętych meczach z Mazowszanką Pruszków 3:2 (69:82, 83:90 ,90:78, 68:67, 60:76). Mecz o trzecie miejsce to potyczka ze Śnieżką Aspro Świebodzice. WTK zdobyło trzecie miejsce, wygrywając gładko 3:0 (101:82, 98:76, 85:78). Za rok 1994 Włocławskie Towarzystwo Koszykówki Nobiles zostało odznaczone dyplomem fair play Polskiego Komitetu Olimpijskiego za szczególne zasługi w promowaniu wartości fair play w środowisku kibiców.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (18/4)

Miejsce po sezonie: półfinał - 3 Bronze medal with cup.svg

Sezon 1995/1996[edytuj]

Skład: Daniel Bógdał, Ike Corbin, Igor Griszczuk, Marek Jankowski, Tomasz Jankowski, Mirosław Kabała, Przemysław Klimczak, Jarosław Krysiewicz, Sebastian Młyńczyk, Roman Olszewski, Wojciech Pietrzak, Tomasz Protasiuk, Paweł Urbański, Andrzej Wierzgacz.

Trener: Wojciech Krajewski

Pierwszym Amerykaninem klubu z Włocławka okazał się Ike Corbin. Celem zespołu na ten sezon była znów walka o mistrzostwo. Przez sezon zasadniczy włocławianie szli jak burza. WTK przystąpiło do fazy play-off z pierwszego miejsca. Jednak w pierwszej rundzie WTK zmierzyło się z toruńska Elaną i wygrało dopiero po pięciu spotkaniach. W półfinale Nobiles uległ Śląskowi 1:3 i pozostała walka o brązowy medal. Niestety i tam Nobiles przegrał. Tym razem pogromcą ekipy z Włocławka okazała się Polonia Przemyśl. W tym samym sezonie włocławianie ponownie okazali się jedynym polskim klubem liczącym się na arenie europejskiej. W swych występach w Pucharze Europy awansowali do fazy rozgrywek grupowych, gdzie mieli okazję zmierzyć się m.in. z PAOK Saloniki, Dynamo Moskwa, Olimpią Smelt Lublana. Nie wypadli w tej konfrontacji okazale – zajęli przedostatnie miejsce w grupie, doznając m.in. dwóch druzgocących porażek z PAOK Saloniki: 66:109 (35:49) i 57:112 (30:58). Po sezonie 95/96 nastąpiła zmiana trenera. Wojciecha Krajewskiego zastąpił Jacek Gembal. Jednak i on nie zagrzał długo miejsce na ławce zespołu z Włocławka. Do końca tego sezonu jako pierwszy trener pracował Wojciech Kobielski.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 1 (16/6)

Miejsce po sezonie: półfinał - 4

Sezon 1996/1997[edytuj]

Skład: Tomasz Andrzejewski, Roman Bruździński, Charles Claxton, Andrzej Czerwiński, Jarosław Dubicki, Igor Griszczuk, Ryan Jamison, Tomasz Jankowski, Robert Kościuk, Marcin Kuczkowski, Wojciech Pietrzak, Mariusz Sobacki, Daniel Stec, Andrzej Wierzgacz.

Trenerzy: Jacek Gembal / Wojciech Kobielski (od października 1996)

Ten sezon zapowiadał się jeszcze gorzej niż ubiegły. Po przeciętnych występach w rundzie zasadniczej włocławianie szybko polegli w ćwierćfinale z Komfortem/Forbo Stargard Szczeciński 73:77, 70:87, 70:76. Za to musieli jednak zapłacić kary finansowe, jakie nałożył na nich zarząd klubu w związku z kompromitującą postawą w całym sezonie. Szansą na uratowanie twarzy miało być zdobycie po raz trzeci z rzędu Pucharu Polski – nie doszło jednak i do tego po porażce z Polonią Przemyśl 113:114 (102:102, 54:56). Natomiast w europejskich rywalizacjach Nobiles/Azoty radził sobie bardzo dobrze. Z trzeciego miejsca w grupie A awansował do 1/16 Pucharu Europy, gdzie przegrali dwumecz z FC Porto.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 5 (16/10)

Miejsce po II rundzie (bilans): 5 (22/14)

Miejsce po sezonie: ćwierćfinał - 5

Sezon 1997/1998[edytuj]

Skład: Tomasz Andrzejewski, Wojciech Błoński, Roman Bruździński, Andrzej Czerwiński, Dominik Frontczak, Igor Griszczuk, Jerrel Horne, Frazier Johnson, Marcin Kuczkowski, Wojciech Pietrzak, Roman Prawica, Mariusz Sobacki, Norbert Stańko, Slađan Stojković, David Van Dyke, Henryk Wardach, Andrzej Wierzgacz, Keith Williams, Robert Witka.

Trenerzy: Rajko Toroman / Wojciech Kobielski (od października 1997) / Eugeniusz Kijewski (od października 1997)

Cały sezon natomiast upłynął pod znakiem poszukiwań ratunku dla dramatycznej sytuacji, w jakiej znalazła się włocławska koszykówka. W ten sposób funkcję I trenera objął szkoleniowiec reprezentacji Polski – Eugeniusz Kijewski. Do Włocławka ściągnięto amerykańską, nieco przykurzoną, gwiazdę polskich parkietów – Keitha Williamsa. Perłą jednakowoż okazał się sprowadzony do Polski w połowie sezonu amerykański środkowy David van Dyke. Nobiles/Azoty musiał wziąć udział w barażach i walczyć z PKK Wartą Szczecin o wejście do fazy play-off. W efekcie dostał się do pierwszej ósemki, jednak już w ćwierćfinale poległ z bardzo silną ekipą Ericssona Bobrów Bytom. Włocławianie skończyli sezon na 7 siódmym miejscu.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 6 (14/14)

Miejsce po II rundzie (bilans): 7 (22/20)

Miejsce po sezonie: ćwierćfinał - 7

Sezon 1998/1999[edytuj]

Skład: Tomasz Andrzejewski, Marcin Cieślak, Alan Gregov, Igor Griszczuk, Vlatko Ilić, Tomasz Jankowski, Dariusz Kondraciuk, Arkadiusz Makowski, Roman Prawica, Hubert Radke, Maciej Schwarz, Bartłomiej Tomaszewski, David Van Dyke, Robert Witka.

Trener: Eugeniusz Kijewski

Celem było powrócenie do czołówki. Na początku wszystko się udawało. Włocławianie szli jak burza. Na start w play-offach wygrali z ekipą z Torunia 3:1. Walka o brąz dla koszykarzy Ericcsona Bobrów Bytom, którzy przegrali z zespołem z Włocławka 3:0. W finale czekał już Zepter Śląsk Wrocław. Siedem meczów stojących na najwyższym poziomie i... wygrana Śląska. Po raz kolejny zespół z Włocławka musiał zadowolić się srebrnym medalem. Jednak nikt z kibiców Nobilesu nie pamiętał o stracie Gregova, która zadecydowała o zwycięstwie Wrocławian. Gdy o 3 nad ranem, autokar z drużyną podjechał pod halę OSiR-u szału radości nie było końca. Jak się okazało to była największa szansa Igora Griszczuka, aby pokonać Śląsk w finale. Jednak to nie załamało włocławian. Byli jeszcze bardziej żądni rewanżu. Do Włocławka przyszedł Raimonds Miglinieks. Ten sam, który w ubiegłym sezonie karcił Nobiles celnymi trójkami z 8 metrów.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (24/6)

Miejsce po sezonie: finał - 2 Silver medal with cup.svg

Sezon 1999/2000[edytuj]

Skład: Dainius Adomaitis, Tomasz Andrzejewski, Marcin Cieślak, Ivan Grgat, Igor Griszczuk, Tomasz Jankowski, Theodore Jeffries, Dariusz Kondraciuk, Arkadiusz Makowski, Raimonds Miglinieks, Roman Prawica, Edgars Šneps, Bartłomiej Tomaszewski, Marcus Timmons, Robert Witka.

Trenerzy: Eugeniusz Kijewski / Danijel Jusup (od stycznia 2000)

Sezon zasadniczy był udany. Jednak po porażce z zespołem ze Szczecina z posadą trenera pożegnał się Eugeniusz Kijewski. Na jego miejsce przyszedł Daniel Jusup, który od razu wziął sprawy w swoje ręce. Najpierw ze składem pożegnał się Timmons, a parę tygodni później Jeffries. W ich miejsce Jusup ściągnął Litwina – Dainusa Adomaitisa, specjalistę od zadań obronnych i swojego krajana – Chorwata Ivana Grgata. Po raz kolejny mimo wielu konfliktów Anwil awansował do finału. Włocławianie o mistrzostwo Polski zmierzyli się... z Zepterem Śląskiem Wrocław. Po dwóch zwycięstwach we Wrocławiu 78:64 i 62:48 wrocławianie przyjechali do Włocławka, by tu najpierw minimalnie ulec 57:59 w meczu pierwszym, lecz już w kolejnym po dogrywce pokonać Anwil 71:70. W Hali Ludowej Śląsk postawił już kropkę nad i, wysoko zwyciężając 84:71.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (22/8)

Miejsce po sezonie: finał - 2 Silver medal with cup.svg

Sezon 2000/2001[edytuj]

Skład: Tomasz Andrzejewski, Marcin Cieślak, Igor Griszczuk, Tomasz Jankowski, Evgeni Kisurin, Vladimir Krstić, Davor Marcelić, Miladin Mutavdžić, Roman Prawica, Edgars Šneps, Paweł Szcześniak, Bartłomiej Tomaszewski, Marcin Twierdziński.

Trenerzy: Danijel Jusup / Wojciech Kobielski (od marca 2001) / Stevan Tot (od kwietnia 2001)

Kolejny sezon z tym samym celem – zdobycia mistrzostwa Polski. Pomóc to osiągnąć mieli tacy gracze jak Vladimir Krstić, czy Davor Marcielić. Anwil znów awansował do finału. Znów była szansa na mistrzostwo. Znów zespół nie wykorzystał jej. Pogromcą okazał się znowu Śląsk Wrocław. Podopieczni Muliego Katzurina wygrali tę potyczkę 4:1.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (23/5)

Miejsce po sezonie: finał - 2 Silver medal with cup.svg

Sezon 2001/2002[edytuj]

Jeff Nordgaard

Skład: Marek Andruška, Vladimir Anzulović, Marcin Cieślak, Igor Griszczuk, Hrvoje Henjak, Aleksander Koul, Jeff Nordgaard, Ed O’Bannon, Luka Pavićević, Roman Prawica, Matthew Santangelo, Goran Savanović, Mlađan Šilobad, Armands Šķēle, Marcin Twierdziński, Robert Witka.

Trenerzy: Stevan Tot / Aleksandar Petrović (od grudnia 2001)

Trener Stevan Tot, mając do dyspozycji bardzo duży budżet, ściągnął do Włocławka takie gwiazdy, jak Aleksander Koul czy Ed O’Bannon. Wspierać ich mieli Goran Savanović i Jeff Nordgaard. 6-letni kontrakt podpisał również Armands Šķēle, który w oczach wielu kibiców miał być drugim Igorem Griszczukiem. Dużo się mówiło, że to jest sezon Anwilu Włocławek. W tym roku również została zbudowana nowa hala, w której rozgrywają do dziś mecze koszykarze z Włocławka – Hala Mistrzów. Anwil przeszedł jak burza sezon zasadniczy i dopiero w półfinale napotkali silnego przeciwnika – Prokom Trefl Sopot. Po zaciętych spotkaniach podopieczni Aleksandra Petrovicia polegli w stosunku 3:2 i została walka o brązowy medal. Jednak i w „małym finale” włocławianie przegrali ze Stalą Ostrów Wlkp. W lidze Anwil nie zachwycił, jednak to co zrobił w Pucharze Saporty zasługuje na pochwałę. Zespół z Włocławka dotarł aż do półfinału, ulegając dopiero Pamesie Walencje w dwóch spotkaniach. Ten sezon jest również ostatnim sezonem Igora Griszczuka jako zawodnika. Griszczuk został drugim trenerem.

Anwil fetuje zdobycie mistrzostwa 2003

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (14/8)

Miejsce po sezonie: półfinał - 4

Sezon 2002/2003[edytuj]

A. Urlep podczas meczu PLK

Skład: Marek Andruška, Tomasz Andrzejewski, Živko Badžim, Dušan Bocevski, Valdas Dabkus, Damir Krupalija, Kris Lang, Igor Miličić, Jeff Nordgaard, Tomas Pačėsas, Andrzej Pluta, Maciej Raczyński, Armands Šķēle, Milan Soukup, Piotr Szczotka, Marcin Twierdziński, Robert Witka.

Trener: Andrej Urlep

Nikt się nie spodziewał, że do Włocławka przyjdzie Andriej Urlep. Słoweniec miał na koncie 4 mistrzostwa Polski w 4 sezonach spędzonych w naszym kraju. Kibice z Włocławka liczyli, że i w tym sezonie „magia Urlepa” zadziała i Anwil zdobędzie pierwsze mistrzostwo w historii klubu. Sezon zasadniczy włocławianie zakończyli na drugim miejscu. W ćwierćfinale i półfinale zawodnicy Urlepa nie przegrali ani jednego meczu. Jednak w finale nie było tak łatwo. Naszpikowany gwiazdami zespół Prokomu Trefla Sopot chciał również zdobyć złoto. Pierwszy mecz wygrywali włocławianie, którzy dzięki „złotemu” rzutowi Jeffa Nordgaarda zapewnili sobie zwycięstwo w ostatnich sekundach. Po meczach we Włocławku był remis – 2:2. Teraz czekał Anwil mecz w Sopocie. Jak się później okazało – wygrany mecz. Przed drużyną z Włocławka stanęła wielka szansa na zdobycie upragnionego złota. Prowadzili 3:2 i czekał ich mecz przed własną publicznością. Po dramatycznym i emocjonującym do ostatniej sekundy meczu Anwil Włocławek zdobył pierwsze w swojej historii mistrzostwo Polski.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (19/3)

Miejsce po sezonie: finał - 1 Gold medal with cup.svg

Sezon 2003/2004[edytuj]

Skład: Jānis Blūms, Dušan Bocevski, Brian Greene, Gatis Jahovičs, Gintaras Kadžiulis, Vladimir Krstić, Davor Kurilić, Tomasz Kwiatkowski, Paweł Machynia, Ivica Marić, Marek Miszczuk, Tomas Nagys, Maciej Raczyński, Casey Shaw, Armands Šķēle, Piotr Szczotka, Mujo Tuljković, Marcin Twierdziński, Robert Witka, Sharone Wright, Donatas Zavackas.

Trener: Andrej Urlep

Tym razem do Włocławka przyjechali młodzi, perspektywiczni gracze, którzy wciąż się jeszcze uczyli prawdziwej koszykówki. Jednak Andrej Urlep chciał powtórzyć sukces z poprzedniego sezonu. Liderami zespołu byli: Armands Šķēle i Dušan Bocevski. Włocławianie po sezonie zasadniczym zajęli trzecie miejsce. W ćwierćfinale napotkali Unię/Wisłę Kraków. Szybko jednak rozprawili się z tym zespołem i w półfinale zmierzyli się z jednym z kandydatów do zdobycia tytułu mistrzowskiego – Prokomem Treflem. W rywalizacji do 3 zwycięstw był remis po 2. Włocławianie w ostatnim meczu stracili 3 graczy, którzy przez kontuzje nie byli zdolni do gry. Po dość wyrównanym widowisku przegrali mecz o wejście do finału i musieli zadowolić się walką o brąz. Po pojedynkach we Włocławku i w Warszawie było 1:1 i decydował mecz w Hali Mistrzów. Tam po rewelacyjnej pierwszej kwarcie to Polonia okazała się lepsza i zdobyła trzecie miejsce. Anwil znów był poza podium.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (17/5)

Miejsce po sezonie: półfinał - 4

Sezon 2004/2005[edytuj]

Podczas meczu PLK: Robert Witka wraz z Filipem Dylewiczem (Prokom)

Skład: Joe Crispin, Przemysław Frasunkiewicz, Michał Gabiński, Seid Hajrić, Gatis Jahovičs, Dušan Jelić, Gintaras Kadžiulis, Tomasz Kwiatkowski, Malcolm Mackey, Kęstutis Marčiulionis, Tomas Nagys, Wacław Piński, Hubert Radke, Ed Scott, Rinalds Sirsniņš, Dante Swanson, Dragan Vukčević, Robert Witka.

Trener: Andrej Urlep

Sezon zapowiadał się bardzo ciekawie. W sezonie zasadniczym Anwil zanotował 8 zwycięstw z rzędu na początku rozgrywek. Jednak później coś się zacięło. Włocławianie nie byli już sobą i przegrywali coraz więcej meczów. W lutym doszło do Anwil trzech nowych zawodników i nie trzeba ukrywać, że bardzo zmienili oblicze zespołu. Bardzo duża zasługa jest po ich stronie, że zespół Andreja Urlepa dobrze sobie radził. Zajął drugie miejsce po sezonie zasadniczym i szybko rozprawił się w ćwierćfinale ze Śląskiem Wrocław, a w półfinale z warszawską Polonią. O złoty medal Anwilowi przyszło walczyć z Prokomem Treflem. Mecze były bardzo zacięte. Gracze z Włocławka bardzo dobrze sobie radzili, jednak to nie wystarczyło, by odnieść sukces. Podopieczni Andreja Urlepa przegrali tę rywalizację 4:2 i zdobyli srebrny medal mistrzostw Polski.

Źródło: Artur Gąsiorowski „10 lat w elicie”, Wydawnictwo ART-TOM, Włocławek 2003.

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (17/5)

Miejsce po sezonie: finał - 2 Silver medal with cup.svg

Sezon 2005/2006[edytuj]

Skład: Evgeni Belousov, Slavko Duščak, Nate Erdmann, D'or Fischer, Alton Ford, Michał Gabiński, Wiktor Grudziński, Seid Hajrić, Michał Ignerski, Gatis Jahovičs, Gintaras Kadžiulis, Pete Lisicky, Kamil Michalski, Marek Piechowicz, Marius Prekevičius, Hubert Radke, Brent Scott, Ed Scott, Marcin Sroka, Dante Swanson, Robert Witka, Bartłomiej Wołoszyn, Donatas Zavackas.

Trener: Andrej Urlep

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (17/9)

Miejsce po sezonie: finał - 2 Silver medal with cup.svg

Sezon 2006/2007[edytuj]

Skład: Zbigniew Białek, Dušan Bocevski, Mark Dickel, Wiktor Grudziński, Seid Hajrić, Otis Hill, Goran Jagodnik, Gatis Jahovičs, Brandon Kurtz, Kamil Michalski, Nikola Otašević, Bojan Pelkić, Marek Piechowicz, Andrzej Pluta, Mladen Šoškić, Chris Thomas, Bartłomiej Wołoszyn.

Aleš Pipan

Trenerzy: David Dedek / Aleš Pipan (od grudnia 2006)

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 4 (17/9)

Miejsce po sezonie: półfinał - 4

Sezon 2007/2008[edytuj]

Skład: Zbigniew Białek, Alan Daniels, Alex Dunn, Tomas Gaidamavičius, Wiktor Grudziński, Gerrod Henderson, Łukasz Koszarek, Patrick Okafor, Vladimir Petrović, Marek Piechowicz, Andrzej Pluta, Maciej Raczyński, Grzegorz Sołtysiak, Valdas Vasylius, Bartłomiej Wołoszyn, Želimir Zagorac.

Trener: Aleš Pipan

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (14/10)

Miejsce po sezonie: ćwierćfinał - 5

Sezon 2008/2009[edytuj]

Skład: Dawid Adamczewski, Tommy Adams, Omar Barlett, Ian Boylan, Marko Brkić, Brian Brown, Michał Gabiński, Wojciech Glabas, Gerrod Henderson, Damian Janiak, Łukasz Koszarek, Kamil Michalski, Paul Miller, Stipe Modrić, Miloš Paravinja, Marek Piechowicz, Andrzej Pluta, Oliver Stević, Bartłomiej Wołoszyn.

Trenerzy: Zmago Sagadin / Igor Griszczuk (od października 2008)

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 4 (17/9)

Miejsce po sezonie: półfinał - 3 Bronze medal with cup.svg

Sezon 2009/2010[edytuj]

Skład: Dawid Adamczewski, Wojciech Barycz, Kamil Chanas, Alex Dunn, Wojciech Glabas, Kevyn Green, Nikola Jovanović, James Dru Joyce, Andrzej Pluta, Rashard Sullivan, Krzysztof Szubarga, Mike Trimboli, Mujo Tuljković, Brett Winkelman, Bartłomiej Wołoszyn.

Trener: Igor Griszczuk

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 2 (22/4)

Miejsce po sezonie: finał - 2 Silver medal with cup.svg

Sezon 2010/2011[edytuj]

Skład: Dardan Berisha, Tomasz Celej, Patryk Czerwiński, Bartosz Diduszko, Seid Hajrić, Eric Hicks, Nikola Jovanović, Kamil Maciejewski, Łukasz Majewski, Paul Miller, Stipe Modrić, Scott Morrison, Saša Mučič, Ike Okoye, Michał Pietrzak, Andrzej Pluta, Robert Skibniewski, Chris Thomas, DJ Thompson, Bartłomiej Wołoszyn.

Trenerzy: Igor Griszczuk / Emir Mutapčić (od grudnia 2010)

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 6

Miejsce po sezonie: ćwierćfinał - 6

Sezon 2011/2012[edytuj]

Skład: John Allen, Dardan Berisha, Corsley Edwards, Wojciech Glabas, Seid Hajrić, Lorinza Harrington, Louis Hinnant, Lawrence Kinnard, Nick Lewis, Kamil Maciejewski, Łukasz Majewski, Marshall Moses, Marcin Nowakowski, Michał Pietrzak, Mateusz Rutkowski, Michał Sokołowski, Krzysztof Szubarga, Bartłomiej Wołoszyn.

Trenerzy: Emir Mutapčić / Krzysztof Szablowski (od lutego 2012)

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 4 (17/7)

Miejsce po II rundzie (bilans): 3 (22/12)

Miejsce po sezonie: ćwierćfinał - 5

Sezon 2012/2013[edytuj]

Skład: Mateusz Bartosz, Ruben Boykin, Arvydas Eitutavičius, Przemysław Frasunkiewicz, Marcus Ginyard, Seid Hajrić, Bartosz Jankowski, Nikola Jovanović, Adam Łapeta, Kamil Maciejewski, Łukasz Seweryn, Dawid Słupiński, Michał Sokołowski, Krzysztof Szubarga, Nikola Vasojević, Adrian Warszawski, Tony Weeden, Ryan Wright.

Trenerzy: Dainius Adomaitis / Milija Bogicević (od października 2012)

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 5 (14/8)

Miejsce po II rundzie (bilans): 5 (18/14)

Miejsce po sezonie: półfinał - 4

Sezon 2013/2014[edytuj]

Skład: Jordan Callahan, Keith Clanton, Deividas Dulkys, Paul Graham, Seid Hajrić, Bartosz Jankowski, Dušan Katnić, Mateusz Kostrzewski, Tomasz Krzywdziński, Danilo Mijatović, Piotr Pamuła, Dawid Słupiński, Michał Sokołowski, Adrian Warszawski, Mikołaj Witliński.

Trener: Milija Bogicević

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 4 (13/9)

Miejsce po II rundzie (bilans): 4 (16/16)

Miejsce po sezonie: ćwierćfinał - 5

Sezon 2014/2015[edytuj]

Skład: Juliusz Barański, Brandon Brown, Andrea Crosariol, Arvydas Eitutavičius, Seid Hajrić, Bartosz Jankowski, Hrvoje Kovačević, Krzysztof Krajniewski, Piotr Pamuła, Maciej Raczyński, Chase Simon, Greg Surmacz, Deonta Vaughn, Adrian Warszawski, Mikołaj Witliński, Konrad Wysocki.

Trenerzy: Mariusz Niedbalski / Predrag Krunić (od października 2014) / Marcin Woźniak (od marca 2015)

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 12 (10/20)

Sezon 2015/2016[edytuj]

Skład: Danilo Anđušić, Kervin Bristol, Michał Chyliński, Bartosz Diduszko, Fiodor Dmitrijew, Kamil Hanke, David Jelínek, Grzegorz Kukiełka, Kurt Looby, Kamil Łączyński, Stefan Marchlewski, Bartosz Matusiak, Chamberlain Oguchi, Adrian Ręgocki, Robert Skibniewski, Piotr Stelmach, Robert Tomaszek, Adrian Warszawski.

Trener: Igor Miličić

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 3 (24/8)

Miejsce po sezonie: półfinał - 4

Sezon 2016/2017[edytuj]

Skład: Marcel Afeltowicz, Mateusz Bartosz, Boris Bojanovský, Michał Chyliński, Szymon Ćwikliński, Fiodor Dmitrijew, Dorian Frontczak, Aleksander Griszczuk, Tyler Haws, Nemanja Jaramaz, Rafał Komenda, Paweł Leończyk, Kamil Łączyński, Bartosz Matusiak, Toney McCray, Kacper Młynarski, Robert Skibniewski, Josip Sobin, James Washington.

Trener: Igor Miličić

Miejsce po rundzie zasadniczej (bilans): 1 (25/7)

Miejsce po sezonie: ćwierćfinał - 5

Największe sukcesy[edytuj]

Sukcesy krajowe[edytuj]

  • Simple gold crown.svg Mistrzostwo Polski:
    • Gold medal with cup.svg 1 miejsce (1x): 2003
    • Silver medal with cup.svg 2 miejsce (8x): 1993, 1994, 1999, 2000, 2001, 2005, 2006, 2010
    • Bronze medal with cup.svg 3 miejsce (2x): 1995, 2009
  • Simple gold cup.svg Puchar Polski:
    • Gold medal with cup.svg Zwycięzca (3x): 1995, 1996, 2007
    • Silver medal with cup.svg Finalista (3x): 2004, 2011, 2017
  • Simple gold cup.svg Superpuchar Polski:
    • Gold medal with cup.svg Zwycięzca (1x): 2008

Sezon po sezonie[edytuj]

Rozgrywki krajowe Anwilu Włocławek
  • 1990-91 - III liga - 1 m. - awans do II ligi
  • 1991-92 - II liga - 2 m. - awans do I ligi po barażach
  • 1992-93 - runda zasadnicza - 7 m., II runda - 7 m., play-off - finał - 2 m. Silver medal with cup.svg
  • 1993-94 - runda zasadnicza - 2 m., II runda - 2 m., play-off - finał - 2 m. Silver medal with cup.svg
  • 1994-95 - runda zasadnicza - 3 m., play-off - półfinał - 3 m. Bronze medal with cup.svg, Puchar Polski Simple gold cup.svg
  • 1995-96 - runda zasadnicza - 1 m., play-off - półfinał - 4 m., Puchar Polski Simple gold cup.svg
  • 1996-97 - runda zasadnicza - 5 m., II runda - 5 m., play-off - ćwierćfinał - 5 m.
  • 1997-98 - runda zasadnicza - 6 m., II runda - 7 m., play-off - ćwierćfinał - 7 m.
  • 1998-99 - runda zasadnicza - 2 m., play-off - finał - 2 m. Silver medal with cup.svg
  • 1999-00 - runda zasadnicza - 3 m., play-off - finał - 2 m. Silver medal with cup.svg
  • 2000-01 - runda zasadnicza - 2 m., play-off - finał - 2 m. Silver medal with cup.svg
  • 2001-02 - runda zasadnicza - 3 m., play-off - półfinał - 4 m.
  • 2002-03 - runda zasadnicza - 2 m., play-off - finał - mistrzostwo Gold medal with cup.svg
  • 2003-04 - runda zasadnicza - 3 m., play-off - półfinał - 4 m., finał Pucharu Polski Simple silver cup.svg
  • 2004-05 - runda zasadnicza - 2 m., play-off - finał - 2 m. Silver medal with cup.svg
  • 2005-06 - runda zasadnicza - 2 m., play-off - finał - 2 m. Silver medal with cup.svg
  • 2006-07 - runda zasadnicza - 4 m., play-off - półfinał - 4 m., Puchar Polski Simple gold cup.svg
  • 2007-08 - runda zasadnicza - 3 m., play-off - ćwierćfinał - 5 m., Superpuchar Polski Simple gold cup.svg
  • 2008-09 - runda zasadnicza - 4 m., play-off - półfinał - 3 m. Bronze medal with cup.svg
  • 2009-10 - runda zasadnicza - 2 m., play-off - finał - 2 m. Silver medal with cup.svg
  • 2010-11 - runda zasadnicza - 6 m., play-off - ćwierćfinał - 6 m., finał Pucharu Polski Simple silver cup.svg
  • 2011-12 - runda zasadnicza - 4 m., II runda - 3 m., play-off - ćwierćfinał - 5 m.
  • 2012-13 - runda zasadnicza - 5 m., II runda - 5 m., play-off - półfinał - 4 m.
  • 2013-14 - runda zasadnicza - 4 m., II runda - 4 m, play-off - ćwierćfinał - 5 m.
  • 2014-15 - runda zasadnicza - 12 m.
  • 2015-16 - runda zasadnicza - 3 m., play-off - półfinał - 4 m.
  • 2016-17 - runda zasadnicza - 1 m., play-off - ćwierćfinał - 5 m., finał Pucharu Polski Simple silver cup.svg

Trenerzy[edytuj]

Władze klubu[edytuj]

  • Prezes Zarządu – Arkadiusz Lewandowski
  • Dyrektor Klubu – Hubert Hejman
  • Media Manager – Michał Fałkowski
  • Kierownik Zespołu – Hubert Śledziński
  • Główna Księgowa – Sandra Seklecka
  • Księgowa / Ticket Manager – Martyna Gładysiak
  • Asystentka Zarządu – Agnieszka Grześ

Hala[edytuj]

Hala Mistrzów

W Hali Mistrzów Anwil Włocławek rozgrywa swoje mecze od września 2001 roku, kiedy to meczem ze Spójnią Stargard Szczeciński zainaugurowano grę w tym ponad trzytysięcznym obiekcie. Wcześniej drużyna występowała w ponad trzy razy mniejszej hali Ośrodka Sportu i Rekreacji. Obiekt jest uważany za jeden z ładniejszych i najbardziej funkcjonalnych, w których rozgrywane są mecze Ekstraklasy koszykówki mężczyzn w Polsce. Spełnia wszelkie wymogi stawiane przez FIBA oraz inne światowe i europejskie organizacje sportowe. Jest to budynek jednokondygnacyjny, wolnostojący. Hala odznacza się unikatową, dwukierunkowo sprężaną konstrukcją cięgnową dachu. Jej charakterystyczny, nowoczesny wygląd doceniają nie tylko mieszkańcy i goście Włocławka, ale również gremia licznych konkursów architektonicznych. W swojej krótkiej historii obiekt gościł już reprezentacje siatkarskie i koszykarskie.

Dane techniczne[edytuj]

Powierzchnia użytkowa: 8819,89 m²

Kubatura: 68 922 m³

Powierzchnia boiska: 1558,75 m² (53,75 × 29 m)

Powierzchnia trybun: 3141,84 m²

Liczba miejsc: 3500 (opcjonalne powiększenie do 4200)

Maksymalne natężenie oświetlenia: ponad 3000 luksów

Monitoring: (16 kamer)

Koszt wraz z infrastrukturą: 21 997 329 zł

Kadra sezon 2016/17[edytuj]

Stan na 10 kwietnia 2017 r.

Anwil Włocławek
Nr Poz. Nar. Nazwisko i imię Data urodzenia Wzrost Masa ciała
1 SG Polska Afeltowicz, Marcel 2000-10-05 185 cm
5 C Polska Bartosz, Mateusz 1987-03-29 205 cm
8 SG Polska Chyliński, Michał 1986-02-22 196 cm
24 SG Polska Ćwikliński, Szymon 1998-07-07 184 cm
11 PF Rosja Dmitrijew, Fiodor 1984-11-19 204 cm
7 SF Polska Frontczak, Dorian 1998-03-18 187 cm
21 SF Polska Griszczuk, Aleksander 2001-08-20 194 cm
3 SG Stany Zjednoczone Haws, Tyler 1991-04-11 193 cm
4 SG Serbia Jaramaz, Nemanja 1991-07-10 200 cm
2 SF Polska Komenda, Rafał 1998-06-05 200 cm
29 PF Polska Leończyk, Paweł 1986-10-05 203 cm
9 PG Polska Łączyński, Kamil 1989-04-17 183 cm
33 PG Polska Matusiak, Bartosz 1997-02-06 185 cm
0 SF Stany Zjednoczone McCray, Toney 1989-04-12 196 cm
32 SF Polska Młynarski, Kacper 1992-01-23 202 cm
13 C Chorwacja Sobin, Josip 1989-03-02 203 cm
15 PG Stany Zjednoczone Washington, James 1987-12-24 183 cm
Trener: Chorwacja Igor Miličić
Asystenci: Marcin Woźniak, Grzegorz Kożan

Zastrzeżone numery[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]