Pustków (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pustków
Kościół pw. św. Józefa Rzemieślnika
Kościół pw. św. Józefa Rzemieślnika
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat dębicki
Gmina Dębica
Liczba ludności (2003) 2925
Strefa numeracyjna (+48) 14
Kod pocztowy 39-205[1]
Tablice rejestracyjne RDE
SIMC 0818539
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Pustków
Pustków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pustków
Pustków
Ziemia50°08′14″N 21°29′18″E/50,137222 21,488333
Zespół Szkół z Oddziałami Integracyjnymi w Pustkowie
Figurka św. Jana Nepomucena w Pustkowie

Pustkówwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie dębickim, w gminie Dębica.

Na terenie miejscowości są utworzone dwa sołectwa Pustków Wieś i Pustków Krownice[2].

Wieś w powiecie pilzneńskim w województwie sandomierskim w XVI wieku była własnością kasztelana rozpierskiego Mikołaja Przedbora Koniecpolskiego[3]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnowskim.

Geografia[edytuj]

Pustków położony jest na prawym brzegu rzeki Wisłoki na granicy Kotliny Sandomierskiej i Pogórza Karpackiego. Przez Pustków przechodzi również droga krajowa Dębica-Tarnobrzeg-Warszawa. Liczy około 2 500 mieszkańców i jest jedną z większych wsi w powiecie dębickim. Znaczna część ludności zajmuje się rolnictwem, choć większość pracuje również w okolicznych zakładach pracy.

Integralne części wsi Pustków: Błonie, Bródki, Budy, Gać, Kamajówka, Kochanówka, Korzeniówek, Krownice, Łęg, Męciszów, Podlesie, Rudki, Strachów, Zamoście, Zastawie[4][5]

Do 2000 roku częścią Pustkowa był też Pustków Osiedle. Przed II wojną światową do Pustkowa należały jeszcze Wielącza i Wólka, obecnie cześć Brzeźnicy.

Historia[edytuj]

Początki miejscowości sięgają XII-XIII wieku. Na terenie dzisiejszego Pustkowa, istniała wówczas osada Czerwone Jabłuszko, która została spalona podczas najazdów tatarskich. Osadę odbudowano nadając jej nową nazwę Pustków. W ciągu wieków ziemia ta była kilkakrotnie pustoszona przez Tatarów, Węgrów, Litwinów, Rusinów i Szwedów. W 1846 roku doszło do zamieszek związanych z rabacją galicyjską. W czasie I wojny światowej, Pustków został w dużej mierze zniszczony, co pogłębiło istniejące wcześniej bezrobocie. W 1922 roku rozparcelowano istniejący tu majątek hrabiego Romera, a chłopom sprzedano działki.

Rozwój miejscowości rozpoczął się w latach trzydziestych XX wieku, kiedy to w ramach budowy COP-u, rozpoczęto budowę zakładów przemysłowych na terenie Pustkowa. W 1937 roku w tym lesie otaczającym wieś miała powstać fabryka tworzyw sztucznych o nazwie "Lignoza" S.A. Ponieważ brakowało w w okolicy fachowców zaczęto zatrudniać liczne firmy budowlane. W nowo wybudowanej fabryce produkowano tworzywa sztuczne i amunicję. Dla potrzeb pracujących tam robotników wybudowano bloki mieszkalne, co sprawiło, ze ta część wsi w większym stopniu zaczęła przypominać miasto. Tak powstało Pustków-Osiedle. Można było spotkać tam pierwsze rowery, a pracownicy posiadali nawet motocykle. Ludziom tam zatrudnionym zaczęło się lepiej powodzić. Prawie w każdą niedzielę były organizowane festyny i zabawy na wolnym powietrzu. Wokół zakładu powstało wiele sklepów z różnymi artykułami.

W czasie II wojny światowej Pustków-Osiedle znajdował się w obrębie wielkiego poligonu SS Trup-pen-Übungsplatz "Dębica", na którym testowano broń rakietową V-1 i V-2. Ocenia się, że w czasie trwania poligonu w utworzonym tu obozie Pustków zginęło i zostało zamordowanych ok. 15000 więźniów: 7000 Żydów, 5000 jeńców radzieckich, 3000 Polaków[6].

Po wojnie istniejące zakłady wznowiły produkcję. Powstawać też zaczęły nowe. W roku 2000 Pustków-Osiedle oddzielił się od Pustkowa stając się osobną miejscowością.

Parafia[edytuj]

Pustków początkowo był częścią rzymskokatolickiej parafii w Brzeźnicy. W 1981 erygowanie w Pustkowie parafię pod wezwaniem św. Józefa Rzemieślnika należącą do dekanatu Pustków-Osiedle. 1982 roku dokonano pierwszego pochówku na nowo zbudowanym cmentarzu parafialnym. Pierwsze msze odbywały się zbudowanej naprędce drewnianej kaplicy. Od roku 1986 istnieje tam Kościół pw. świętego Józefa Rzemieślnika.

Edukacja[edytuj]

Na terenie wsi znajduje się Zespół Szkół z Oddziałami Integracyjnymi składający się z:

  1. Publicznego Przedszkola
  2. Publicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi im. Marii Konopnickiej
  3. Publicznego Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi

Zobacz też[edytuj]



Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  2. Strona gminy
  3. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 104.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  6. Artilleriezielfeld Blizna (treść tablicy informacyjnej na terenie dawnego poligonu)


Linki zewnętrzne[edytuj]