Radomyśl (Ukraina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Radomyśl w innych znaczeniach tego słowa.
Radomyśl
Радомишль
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Zhytomyr Oblast.svg żytomierski
Rejon radomyski
Burmistrz Oleksandr Tkaczuk
Powierzchnia 6,5 km²
Wysokość 162 m n.p.m.
Populacja (2018)
• liczba ludności

14 607[1]
Nr kierunkowy +380 4132
Kod pocztowy 12200
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu żytomierskiego
Radomyśl
Radomyśl
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Radomyśl
Radomyśl
Ziemia50°29′35″N 29°15′29″E/50,493056 29,258056
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Radomyśl (ukr. Радомишль, dawniej Myczesk) – miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu radomyskiego.

Leży na wschodnim Polesiu, nad rzeką Teteriw.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gimnazjum w Radomyślu na pocz. XX w.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1150. W późnym średniowieczu w granicach Litwy, a od 1569 w granicach Polski. W XVII w. działała tu papiernia.

Był miastem duchownym Rzeczypospolitej Obojga Narodów[2].

Po II rozbiorze Polski centrum administracyjne powiatu radomyskiego w guberni kijowskiej w zaborze rosyjskim.

W 1919 w ukraińskich pogromach zginęło 400-1000 Żydów[3]. W 1921 spłonęła tutejsza synagoga.

W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 przez Radomyśl przechodziły wojska polskie. Po wojnie miasto przynależało do ZSRR.

Od 9 lipca 1941 r. do 26 grudnia 1943 roku miasto było pod okupacją niemiecką.

W 1989 liczyło 16 999 mieszkańców[4].

W 2013 liczyło 14 943 mieszkańców[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Urodzeni w Radomyślu[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.30
  2. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów – Bracław). T. 3, Warszawa 1897, s. 231.
  3. Y. Arad: The Holocaust in the Soviet Union. Jad Waszem, 2009, s. 14. [dostęp 2013-02-12]. (ang.) Y. Slutsky: Radomyshl (ang.). Jewish Virtual Library, 2008. [dostęp 2013-02-12].
  4. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  5. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.69
  6. Bogomolets O. Radomysl Castle-Museum on the Royal Road Via Regia”. – Kyiv, 2013 ​ISBN 978-617-7031-15-3