Andruszówka
Pałac | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Burmistrz |
Wołodymyr Bojko | ||||
| Powierzchnia |
6,8 km² | ||||
| Populacja (2019) |
| ||||
| • liczba ludności |
8595[1] | ||||
| Nr kierunkowy |
+380 4136 | ||||
| Kod pocztowy |
13400-13405 | ||||
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego | |||||
Położenie na mapie Ukrainy | |||||
| Strona internetowa | |||||
Andruszówka (ukr. Андрушівка) – miasto na Ukrainie w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu andruszowskiego. Siedziba władz hromady Andruszówka.
Historia
[edytuj | edytuj kod]
Osada została założona w 1683.
Pod rozbiorami siedziba gminy Andruszówka w powiecie żytomierskim guberni wołyńskiej.
Od 1938 roku miała status osiedle typu miejskiego[2].
Podczas okupacji hitlerowskiej, 19 sierpnia 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 700 osób. W maju 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali na terenie szpitala, część wywieźli do obozu pracy w Berdyczowie[3].
Prawa miejskie posiada od 1975 roku[4].
W 1989 liczyła 12 830 mieszkańców[4][5].
Urodził się tu Jan Skoryna[6], pułkownik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari oraz Wilhelm Czarnecki, rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, ofiara niemieckiego nazizmu.
Pałac
[edytuj | edytuj kod]- pałac, dwukondygnacyjny, wybudowany w stylu francuskiego neorenesansu przez Stanisława Bierzyńskiego w XIX w.[7]
- park
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2019 року. Державна служба статистики України. Київ, 2019. стор.28
- ↑ Андрушевка // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 2. М., «Советская энциклопедия», 1970. стр.23
- ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1515.
- 1 2 Андрушевка // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр. 56.
- ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
- ↑ Ryszard Żuchowski, Sylwetki saperów. następne pokolenie s. 40–41, podano, że urodził się 5 czerwca.
- ↑ Zbigniew Hauser: Dawne zapomniane polskie rezydencje na Ukrainie (II). nimoz.pl. [dostęp 2016-08-11].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Andruszówka (4), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 28.
- Andruszówka na stronie Rady Najwyższej Ukrainy





