Rawar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
PIT-RADWAR S.A.
Ilustracja
Radar MMSR
Data założenia 1954
Państwo  Polska
Siedziba ul. Poligonowa 30
04-051 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
PIT-RADWAR S.A.
PIT-RADWAR S.A.
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
PIT-RADWAR S.A.
PIT-RADWAR S.A.
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
PIT-RADWAR S.A.
PIT-RADWAR S.A.
Ziemia52°14′08,7″N 21°05′16,4″E/52,235750 21,087889
Strona internetowa

Warszawskie Zakłady Radiowe RAWAR – zakłady przemysłowe produkujące urządzenia radiolokacyjne dla wojska.

WZR RAWAR później C.N.P.E.P RADWAR S.A. w 2011 roku został połączony z Przemysłowym Instytutem Telekomunikacji S.A. i pod jego nazwą działał do końca lutego 2012 roku. W marcu 2012 roku spółki przyjęły nazwę Bumar Elektronika S.A.. W lipcu 2014 roku nazwa spółki została zmieniona na PIT-RADWAR S.A. Spółka mieści się w Warszawie przy ul. Poligonowej 30 w dzielnicy Praga-Południe.

Historia[edytuj]

Za początek Rawaru uważać można rok 1954, kiedy to rozpoczęto budowę Zakładów Radiowych T-1[1], które miały objąć dotychczasowy wydzielony pion radiolokacji Zakładów Radiowych im. Kasprzaka w Warszawie.

  • Pierwszym wyrobem przedsiębiorstwa był radar do kierowania ruchem artyleryjskim SON-4 na licencji radzieckiej.
  • Pierwszym polskim radarem był opracowany w 1956 roku zestaw Nysa. Odniósł duży sukces – był eksportowany m.in. na Sri Lankę[2].
  • W 1958 opracowano pierwszy polski radar nawigacyjny typu RWM-61 (BAŁTYK).

Lata 60. to czas nowych konstrukcji stacji ostrzegawczych JAWOR i wysokościomierzy BOGOTA[3]. W okresie tym produkowano również stację radarową P-35 na licencji radzieckiej dla wojsk Układu Warszawskiego.

W latach 70. i 80. zakłady RAWAR należały do Zjednoczenia Przemysłu Elektronicznego UNITRA.

Rok 1975 przyniósł ostatnią konstrukcję na technice lampowej. Był to wysokościomierz NIDA (Użycie tranzystorów nastąpiło już wcześniej przy modyfikacji stacji JAWOR).

W latach 70. unowocześniono również radary nawigacyjne opracowując ich 3 generację. Tak więc po technice lampowej i tranzystorowej przyszedł czas na technikę układów scalonych (radary typu SRN).

W 1976 WZR RAWAR weszły w skład nowo powstałego przedsiębiorstwa „Centrum Naukowo-Produkcyjne Elektroniki Profesjonalnej Radwar[4]. RADWAROWI przyporządkowany został również Przemysłowy Instytut Telekomunikacji, który na szeroką skalę współpracuje z Zakładami RAWAR.

W latach 80. WZR realizowało kontrakty eksportowe radarów dla Libii (były to stacje JAWOR-M2, wysokościomierze NIDA, oraz radar niskiego pułapu NAREW). W tych czasach opracowano również radar N-21 do systemów obrony przeciwlotniczej (później eksport do Indii).

Po transformacji gospodarczej na początku lat 90. nastąpiło zmniejszenie wielkości produkcji. Skupiono się na pracach Ośrodka Badawczo-Rozwojowego mającego na celu wyposażenie Wojska Polskiego w systemy identyfikacji „Swój-Obcy” SUPRAŚL oraz przeciwlotniczego zestawu artyleryjskiego LOARA.

W 1993 roku prowadzono badania nad wozem automatyzacji dowodzenia ŁOWCZA-3 (do 2003 wyprodukowano 5 takich wozów). W tym roku w RAWARZE produkowano również transpondery i urządzenia zapytujące do systemu identyfikacji „Swój-Obcy” Mk-XII na licencji Thomsona.

Prace badawczo rozwojowe nad systemami WETLINA i CZECZOTKA. Zaprzestano produkcji radarów nawigacyjnych. Ostatnim wyrobem do radiolokacji morskiej była antena szczelinowa 9XK ciesząca się uznaniem niemieckich firm.

Głównie skupiono się na projekcie LOARA który to w 2002 roku pomyślnie przeszedł badania MON. Projekt LOARA zaowocował takimi produktami jak BLENDA (wóz dowództwa zestawu artyleryjskiego), MMSR (małogabarytowa mobilna stacja radiolokacyjna), POPRAD (lekki przeciwlotniczy zestaw rakietowy)

Przedsiębiorstwo produkuje również m.in. radarowe mierniki prędkości

  • 1994 – miernik przenośny RAPID używany przez polską policję
  • 2001 – FOTORAPID radar z graficzną rejestracją obrazu

Przypisy

  1. Wojska radiotechniczne Sił Powietrznych. Przegląd Sił Powietrznych, NR 10 (040), październik 2010. [dostęp 2016-11-16]. s. 7.
  2. Krajowe radary dla Tarczy Polski. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2016-11-16].
  3. Wojska radiotechniczne Sił Powietrznych. Przegląd Sił Powietrznych, NR 10 (040), październik 2010. [dostęp 2016-11-16]. s. 8-9.
  4. Wojska radiotechniczne Sił Powietrznych. Przegląd Sił Powietrznych, NR 10 (040), październik 2010. [dostęp 2016-11-16]. s. 9.

Linki zewnętrzne[edytuj]