Remigiusz Kwiatkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Remigiusz Kwiatkowski (ur. 3 czerwca 1884 w Warszawie, zm. 14 października 1961, tamże) – polski poeta, tłumacz i dziennikarz, podpułkownik Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

W grudniu 1918 roku pełnił służbę w Departamencie I Mobilizacyjno-Organizacyjnym Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku szefa Wydziału Informacyjno-Prasowego. W 1920 roku był szefem Wydziału Prasowego Sekcji 3. Informacyjnej Oddziału II Informacyjnego Sztabu M.S.Wojsk., który w listopadzie tego roku został przekształcony w Biuro Prasowe. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 246. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

W maju 1923 roku został przeniesiony z korpusu oficerów administracyjnych, dział naukowo-oświatowy, do korpusu oficerów piechoty w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 263.1 lokatą oraz przydzielony macierzyście do 30 Pułku Piechoty w Warszawie z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w Gabinecie Ministra Spraw Wojskowych[1].

W 1923 roku był oficerem 30 Pułku Piechoty w Warszawie i jednocześnie redaktorem naczelnym dziennika Polska Zbrojna. W 1924 roku był szefem Wydziału Wyznań Niekatolickich M.S.Wojsk. 1 grudnia 1924 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 70. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów administracji, dział kancelaryjny.

Napisał: Liryki (1911), Liście z bambusu (1921), przekłady petów chińskich (1911), japońskich (Chiakunin-Izszu 1912) i koreańskich (1912), naśladownictwa wschodnich sentencyj poetyckich (Parasol noś i przy pogodzie 1920) i opracował popularne zarysy literatur wschodnich (1907–1912, mało krytyczne).

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 1 maja 1923 roku, s. 279.
  2. a b c d e f g h i j k l Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 406–407.
  3. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 34.

Bibliografia[edytuj]