Rezerwat przyrody Dalkowskie Jary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwat przyrody Dalkowskie Jary
Rodzaj rezerwatu skalno-krajobrazowy
Charakter leśny
Państwo  Polska
Mezoregion Wzgórza Dalkowskie
Data utworzenia 1972
Powierzchnia 17,17 ha w 2002 na mocy Rozporządzenia Wojewody Dolnośląskiego z dnia 31 lipca 2002, powiększony do 36,12. ha
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dalkowskie Jary
Dalkowskie Jary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dalkowskie Jary
Dalkowskie Jary
Ziemia51°39′30″N 15°52′30″E/51,658333 15,875000
Rezerwaty przyrody w Polsce

Rezerwat przyrody Dalkowskie Jaryrezerwat przyrody, w południowo-zachodniej Polsce na Wzgórzach Dalkowskich na terenie Leśnictwa Dalków (województwo dolnośląskie, powiat polkowicki, gmina Gaworzyce).

Rezerwat położony jest w północno-środkowej części Wzgórz Dalkowskich, około 1,0 km na południowy zachód od miejscowości Dalków.

Rezerwat został utworzony 23.06.1972 roku Zarządzeniem 72 Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. Jest to rezerwat o powierzchni 17,05 ha, powiększony w 2002 na mocy Rozporządzenia Wojewody Dolnośląskiego z dnia 31 lipca 2002, obecnie zajmuje powierzchnię 36,12 ha, utworzony dla ochrony naturalnych zbiorowisk roślinnych oraz rzadkich gatunków roślin chronionych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony dla celów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych, rozłożystych dębów oraz fragmentu lasu świeżego z przewagą buka, pochodzenia naturalnego. Ochronie podlegają również intensywnie ukształtowane formy geomorfologiczne terenu oraz krajobraz kulturowy.

Rezerwat obejmuje zalesioną szczytową partię Garbu Kocich Gór w głównym Grzbiecie Wzgórz Dalkowskich. Znajduje się tu wzgórza o stromych zboczach żłobione siecią wąwozów. Na stosunkowo małej powierzchni rezerwatu różnica wysokości wynosi 65 m pomiędzy bezwzględnymi wysokościami 150–215 m. W rezerwacie wyodrębniono dwa zespoły buczyn rosnących na granicy zasięgu buka: żyzna buczyna niżowa (Melico Fagetum) i buczyna kwaśna (Luzulo pilosae- Fagetum) o charakterystycznej dla Wzgórz Dalkowskich zubożałej postaci. Obok dojrzałych buczyn występują stadia lasów regenerujących. W partii szczytowej rezerwatu znajdują się pozostałości po dwóch grodziskach z dość dobrze zachowanymi fosami obronnymi określone jako zabytki kultury łużyckiej i wczesnośredniowiecznej. Grodziska ujęte są w rejestrze zabytków kultury.

Inne[edytuj]

  • W rezerwacie znajduje się 7 pomników przyrody, których wiek przekracza 200 lat.
  • Do 1945 roku obszar rezerwatu "Dalkowskie Jary" stanowił własność większego majątku ziemskiego. Ostatnim właścicielem ziem i terenu był Richard von Hindersin, dzięki któremu w rezerwacie zachowały się okazałe buki.

Linki zewnętrzne[edytuj]