Rezerwat przyrody Wąwóz Siedmicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wąwóz Siedmicki
Ilustracja
Środkowa część wąwozu (rzeka Młynówka)
rezerwat florystyczny
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Mezoregion Pogórze Kaczawskie
Data utworzenia 5 stycznia 2001
Akt prawny Dz. Urz. Woj. Dol. Nr 2 poz. 20 z 2001 r.
Powierzchnia 68,761 ha
Położenie na mapie gminy Paszowice
Mapa lokalizacyjna gminy Paszowice
Wąwóz Siedmicki
Wąwóz Siedmicki
Położenie na mapie powiatu jaworskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jaworskiego
Wąwóz Siedmicki
Wąwóz Siedmicki
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Wąwóz Siedmicki
Wąwóz Siedmicki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wąwóz Siedmicki
Wąwóz Siedmicki
Ziemia50°59′48″N 16°04′37″E/50,996667 16,076944

Rezerwat przyrody Wąwóz Siedmickiflorystyczny rezerwat przyrody położony na Pogórzu Kaczawskim nad rzeką Młynówka w południowo-zachodniej Polsce.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Paszowice – w południowej części Parku Krajobrazowego „Chełmy”, ok. 0,6 km na zachód od miejscowości Siedmica. W całości położony w obszarze Natura 2000 Góry i Pogórze Kaczawskie PLH020037[1].

Rezerwat skalno-florystyczny stanowi objęty ochroną rezerwatową fragment doliny Młynówki, między wsiami Siedmica i Nowa Wieś Wielka, gdzie potok Młynówka tworzy przełom wcinający się w skalne podłoże, odsłaniając skałki zieleńcowe, będące przykładem staropaleozoicznego wulkanizmu podmorskiego.

Rezerwat został utworzony 5 stycznia 2001 roku na podstawie Rozporządzenia Wojewody Dolnośląskiego (Dz. Urz. Woj. Dol. Nr 2 poz. 20 z 2001 r.). W roku 2010 powiększono obszar rezerwatu do 69,09 ha[2]. Obecnie podawana wielkość rezerwatu to 68,761 ha[3].

Jest to rezerwat florystyczny[2][3] utworzony dla ochrony ciekawych form geologicznych i wielu rzadkich gatunków roślin chronionych oraz naturalnych zbiorowisk leśnych jak: lasy dębowe acydofilne, olszyny, łąki z trzęślicą i turzycą, fragmenty ziołorośli oraz fitocenozy naskalne, szczelinowe i suchych zboczy. Flora rezerwatu liczy około 270 gatunków roślin, w tym 19 objętych ochroną. Występuje tu m.in.: buławnik mieczolistny, naparstnica zwyczajna, wawrzynek wilczełyko, mieczyk dachówkowaty, pełnik europejski i kosaciec syberyjski. Z form geologicznych chronione są wychodnie skalne, pionowe stoki w głębokim zalesionym wąwozie. Z fauny w skalnej części wąwozu występuje salamandra plamista, która w płynącym potoku odbywa gody.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

  • Rzeźba terenu, w tym formy skalne (m.in. Zbójecki Zamek, niem. Raubschloss), lawy poduszkowe oraz liczne zbiorowiska roślinności łąkowej sprawiają, że jest to jeden z najatrakcyjniejszych fragmentów Parku Krajobrazowego Chełmy.
  • W wąwozie przy szlaku znajduje się grób leśniczego Friedricha Hillgera zmarłego w 1876 r.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Wąwozem prowadzi szlak turystyczny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Geoserwis GDOŚ. [dostęp 17-01-2014].
  2. a b Zarządzenie Nr 5 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2010 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody "Wąwóz Siedmicki" (Dz.U.Woj.Doln. Nr 134, poz.2065). [dostęp 17-01-2014].
  3. a b Rezerwat przyrody Wąwóz Siedmicki. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-08-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]