Rezerwat przyrody Stawy Milickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwat przyrody Stawy Milickie
{{{Opis_zdjęcia}}}
Stawy Milickie – widok na Staw Słoneczny Górny
Rodzaj rezerwatu ornitologiczny
Państwo  Polska
Mezoregion Kotlina Milicka
Data utworzenia 1963
Powierzchnia 5324,31 ha
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Stawy Milickie
Stawy Milickie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stawy Milickie
Stawy Milickie
Ziemia51°30′44″N 16°59′39″E/51,512222 16,994167
Rezerwaty przyrody w Polsce
Staw Grabownica wczesną wiosną
Szuwar nad stawem Golica
Stawy Milickie

Rezerwat przyrody Stawy Milickie – ornitologiczny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie Doliny Baryczy, wchodzący w skład Parku Krajobrazowego Dolina Baryczy.

Zasięg[edytuj]

 Osobny artykuł: Stawy Milickie.

Obejmuje pięć niezależnych kompleksów stawów, które położone są w środkowej i wschodniej części Parku Krajobrazowego. Są to:

Utworzony 8 lipca 1963 roku na miejscu dużo większego obszaru ochrony częściowej leśno-wodnych kompleksów Doliny Baryczy. Powierzchnia rezerwatu wynosi 5324,31 ha[1].

Awifauna[edytuj]

Tereny gniazdowe dla ok. 120 gatunków ptaków, a ok. 50 gatunków pojawia się w trakcie przelotów. Niektóre z gatunków zaobserwowanych na terenie rezerwatu:

W roku 1995 rezerwat Stawy Milickie został wpisany na listę terenów chronionych w ramach konwencji ramsarskiej.

Flora[edytuj]

W roku 2000 Rezerwat Stawy Milickie znalazł się w programie Living Lakes jako jeden z unikatowych obszarów wodnych na świecie. Jest to jedno z trzynastu miejsc w Polsce wpisanych na tę listę, obejmującą łącznie ponad dwa tysiące obszarów.

Najbardziej rozpowszechnionym zespołem roślinnym rejonu stawów jest zespół szuwarowy zbudowany z wielkich bylin błotnych z dominującą trzciną pospolitą. Inne jego komponenty to: pałka szerokolistna, skrzyp bagienny, łączeń baldaszkowy, strzałka wodna, różne gatunki sitów (np. sit rozpierzchły, sit skupiony, sit członowaty), jaskier wielki i rdest ziemnowodny. Na powierzchni wody i w pobliżu brzegów rosną: grzybień biały, grążel żółty, żabiściek pływający, mozga trzcinowata, kropidło wodne, jeżogłówka gałęzista, jeżogłówka pojedyncza, manna mielec, szczaw lancetowaty, kosaciec żółty, jaskier wodny i pływacz zwyczajny. Dna porastają częstokroć podwodne łąki rdestnic. Występuje tam też rogatek sztywny oraz wywłócznik okółkowy. Na podmokłych brzegach masowo występuje knieć błotna, a mniej licznie jaskier płomiennik. W miejscach suchszych obecne są: smółka pospolita, firletka poszarpana, jaskier ostry, chaber łąkowy i trzcinnik lancetowaty. W wodach Stawów Milickich bytuje też około 250 gatunków glonów[2].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Cezary J. Tajer: Stawy Milickie (pol.). W: 50 lat rezerwatu Stawy Milickie [on-line]. 25 lipca 2013. [dostęp 2013-10-27].
  2. Stanisław Macko, Roślinność Doliny Baryczy, w: Czasopismo Geograficzne, PTG, Wrocław, tom XIX, zeszyt 1-4/1948, s.187-188