Rezerwat przyrody Buczyna Jakubowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwat przyrody Buczyna Jakubowska
Rodzaj rezerwatu leśny
Państwo  Polska
Mezoregion Wzgórza Dalkowskie
Data utworzenia 2001
Powierzchnia 19,28 ha
Położenie na mapie gminy Radwanice
Mapa lokalizacyjna gminy Radwanice
Buczyna Jakubowska
Buczyna Jakubowska
Położenie na mapie powiatu polkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu polkowickiego
Buczyna Jakubowska
Buczyna Jakubowska
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Buczyna Jakubowska
Buczyna Jakubowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Buczyna Jakubowska
Buczyna Jakubowska
Ziemia51°36′27″N 16°00′01″E/51,607500 16,000278
Rezerwaty przyrody w Polsce

Rezerwat przyrody Buczyna Jakubowskarezerwat przyrody, w południowo-zachodniej Polsce na Wzgórzach Dalkowskich na terenie leśnictwa Dobromil województwo dolnośląskie, Powiat polkowicki, gmina Radwanice.

Rezerwat położony jest w północno-środkowej części Wzgórz Dalkowskich, w bezpośrednim sąsiedztwie z miejscowością Jakubów po jej północno-zachodniej stronie.

Rezerwat został utworzony w 2001 r. na mocy Rozporządzenia Wojewody Dolnośląskiego z dnia 5 maja 2001 r. Jest to rezerwat fitocenotyczny leśny o powierzchni 19,54 ha, utworzony dla ochrony naturalnych zbiorowisk roślinnych oraz rzadkich gatunków roślin chronionych. Rezerwat utworzono głównie dla zachowania i ochrony unikatowych fragmentów starych naturalnych lasów bukowych, grądów i łęgów. Rezerwat służy dla celów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych. W 2010 roku Zarządzeniem Nr 3 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu zmniejszono obszar rezerwatu do 19,28 ha[1].

Rezerwat obejmuje mocno urzeźbioną i sfałdowaną partię zachodniego zbocza wierzchowiny Wzgórz Dalkowskich poprzecinaną wąwozami. Rezerwat położony jest na wysokości około 220 m n.p.m. W części środkowej występują źródliska, które stanowią atrakcję rezerwatu. Z sączących się na zboczach źródeł, powstają potoczki spływające w dolinę. Kilka z nich tworzy w obniżeniu naturalny śródleśny staw. W rezerwacie na niewielkiej powierzchni występują bogate zbiorowiska roślinne charakterystyczne dla Wzgórz Dalkowskich. Występuje na nim fragment lasu z buczyną oraz las grądowy z dębem, grabem i lipą z domieszką jesionu, jawora olszy i brzozy o bogatej florze runa. Na terenie rezerwatu występuje wiele gatunków roślin naczyniowych w tym: fiołek leśny, zawilec gajowy, bluszcz pospolity, konwalijka dwulistna, gwiazdnica, paproć-orlica, kokoryczka wielokwiatowa, piżmaczek wiosenny, kuklik zwisły, zawilec, przylaszczka i inne rośliny runa. Z awifauny w rezerwacie gnieździ się drozd, gołąb siniak, zięba, świstunka, kos, dzięcioł duży, szpak, kowalik, sikora modra, dzięcioł czarny i inne.

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • W rezerwacie obok kościoła znajduje się źródło św.Jakuba Większego.
  • Na obszarze rezerwatu znajduje się grodzisko plemienne z przełomu XIIXIII wieku.
  • Las rezerwatu po 1945 roku stanowił własność państwa. Odnośnie przeszłej niemieckiej gospodarki leśnej brak danych źródłowych.
  • Terenu na którym położony jest rezerwat kształtował lodowiec. Podłoże rezerwatu stanowią naniesione osady polodowcowe w postaci piasków gliniastych z domieszką żwiru i kamieni na glinie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bok Antoni, Związek Gmin Zagłębia Miedziowego" Przewodnik Przyrodniczo-Turystyczny, Polkowice 2006, s. 57–58. ​ISBN 83-88474-73-1​.
  • Związek Gmin "Zagłębia Miedziowego", Mapa turystyczna, Zielona Góra 2004 r. ​ISBN 83-87873-47-0​.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]