Rezerwat przyrody Łąka Sulistrowicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łąka Sulistrowicka
Ilustracja
rezerwat florystyczny
Typ florystyczny[1]
Podtyp roślin zielnych i krzewinek[1]
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Mezoregion Masyw Ślęży
Data utworzenia 1958
Akt prawny M.P. z 1958 r. nr 32, poz. 184
Powierzchnia 26,44 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Sobótka
Mapa lokalizacyjna gminy Sobótka
Łąka Sulistrowicka
Łąka Sulistrowicka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łąka Sulistrowicka
Łąka Sulistrowicka
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Łąka Sulistrowicka
Łąka Sulistrowicka
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wrocławskiego
Łąka Sulistrowicka
Łąka Sulistrowicka
Ziemia50°50′21″N 16°43′50″E/50,839167 16,730556

Rezerwat przyrody Łąka Sulistrowickarezerwat florystyczny położony w gminie Sobótka, w powiecie wrocławskim, w województwie dolnośląskim[1], na północny wschód od Raduni, powyżej wsi Sulistrowiczki.

Został powołany w 1958 roku w celu ochrony zbiorowiska roślinności łąkowej z rzadkimi gatunkami roślin[2]. Zajmuje powierzchnię 26,44 ha[3] (akt powołujący podawał 26,37 ha[2]). Obszar rezerwatu jest objęty ochroną czynną[1].

Jego flora odznacza się znacznym bogactwem gatunkowym (237 gatunków roślin naczyniowych) i dużą różnorodnością. Jest jednym z najcenniejszych rezerwatów florystycznych na Dolnym Śląsku, ponieważ rośnie tu 20 prawnie chronionych gatunków roślin naczyniowych, w tym mieczyk błotny, dla którego jest to obecnie jedyne znane stanowisko w kraju. Niestety, wskutek braku właściwej ochrony czynnej na przestrzeni prawie 50 lat, znaczna część łąk uległa naturalnej sukcesji leśnej, co spowodowało zanik wielu rzadkich gatunków (m.in. kosatka kielichowa, tojad pstry, dzwonecznik wonny i dziewięciornik błotny)[4]. Oprócz ocienienia, nadmiar drzew powodował znaczne nagromadzenie opadniętych liści, które utrudniały kiełkowanie nasion i wzrost siewek. Okres ten przetrwały tylko najsilniejsze gatunki łąkowe[5].

Flora[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze gatunki:

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze gatunki:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Łąka Sulistrowicka. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-04-27].
  2. a b Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 20 marca 1958 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M.P. z 1958 r. nr 32, poz. 184)
  3. Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu nr 7 z dnia 28 stycznia 2011 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Łąka Sulistrowicka” (Dz. Urz. Woj. Doln. z dnia 7 lutego 2011 Nr 28, poz. 351). [dostęp 2019-04-27].
  4. Halina Liberacka, Sylwia Szefer-Michalak (red.), Rezerwaty przyrody województwa dolnośląskiego, Wrocław: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, 2017, ISBN 978-83-64233-26-5, OCLC 995458161.
  5. Łąka Sulistrowicka, przyrodniczo.pl [dostęp 2018-05-08] (pol.).