Przejdź do zawartości

Sławia Sofia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
piłka nożna
Sławia Sofia
Славия София
Професионален Футболен Клуб Славия София
Profesijonalen Futbolen Kłub Slawia Sofia
Państwo

 Bułgaria

Data założenia

10 kwietnia 1913

Prezes

Wencisław Stefanow

Barwy
       
I zespół
Przydomek

Белите (Biali)

Liga

Pyrwa PFL

Stadion

Stadion Owcza Kupel

Trener

Zlatomir Zagorčić

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

PFK Sławia Sofia (bułg. ПФК Славия София) – bułgarski klub piłkarski założony 10 kwietnia 1913 roku. W pierwszej lidze występuje nieprzerwanie od 1924 roku.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Chronologia nazw:

  • 10.04.1913: SK Sławia Sofia (bułg. СК "Славия" (София)) – po fuzji klubów Botew Sofia i Razwitie Sofia
  • 1935: SK Sławia Sofia (bułg. СК "Славия" (София)) – po fuzji z Nasze ogniszcze Sofia
  • 1945: SK Sławia-45 Sofia (bułg. СК "Славия-45" (София)) – po fuzji z Byłgaria Sofia i Beżanec Sofia
  • 11.09.1949: DSO Stroiteł Sofia (bułg. ДСО [Доброволческа Спортна Организация] "Строител" (София))
  • 1951: DSO Udarnik Sofia (bułg. ДСО "Ударник" (София))
  • 1957: DFS Sławia Sofia (bułg. ДФС "Славия" (София)) – po fuzji z Zawod 12 Sofia
  • 1969: ŻSK-Sławia Sofia (bułg. ДФС "ЖСК Славия" (София)) – po fuzji z Łokomotiw Sofia
  • 1971: DFS Sławia Sofia (bułg. ДФС "Славия" (София)) – po rozpadzie fuzji
  • 1985: FK Sławia Sofia (bułg. ФК "Славия" (София))
  • 1998: PFK Sławia 1913 Sofia (bułg. ПФК "Славия 1913" (София))

W dniu 10 kwietnia 1913 roku kilku młodych ludzi mieszkających w okolicach Pomnika Rosyjskiego, przedstawiciele założonej w 1910 roku drużyny gimnastycznej Razwitie i założonej w 1909 roku drużyny piłkarskiej Botew, postanowiło zjednoczyć się w jednym klubie. Wybrali nazwę Sławia jako symbol słowiańskości, ale także dlatego, że słyszeli już o czeskiej drużynie o tej samej nazwie (Slavia Praga), od której mieli nadzieję otrzymać zachętę. W latach 1913-1945 członkami klubu byli: SK "Luben Karawełow" (założony w 1912 r.) i SK "Benkowski" (założony w 1921 r.). W 1935 do klubu dołączył SK "Nasze ogniszcze". W 1945 roku odbyła się fuzja z klubami SK "Byłgaria" i SK "Beżanec", po czym klub stał się nazywać Sławia-45. 11 września 1949 powstała Organizacja Sportowa Wolontariatu "Stroitel", do której został wchłonięty klub. W 1951 roku organizacja została podzielona na GUTP "Stroiteł" i GUTP "Udarnik", przy czym "Stroiteł" pozostał w Grupie A, natomiast "Udarnik" został następcą najstarszego sofijskiego klubu sportowego "Sławia" i zaczął rozwijać się samodzielnie, rozpoczynając występy w Grupie B. W 1954 roku połączono obie organizacje pod nazwą USS-DSO "Udarnik" (Sofia), która obowiązywała do 1957 roku, po czym przywrócono nazwę Sławia (po fuzji z "Zawodem 12"). W latach 1969-1971 klub występował pod nazwą ŻSK-Sławia, po połączeniu z DFS "Łokomotiw" (założonym w 1929 roku)[1].

Drużyna największe sukcesy odnosiła przed II wojną światową oraz w latach 50. i 60. XX w., kiedy to czterokrotnie zdobyła Puchar Armii Radzieckiej i – w sezonie 1966–1967 – dotarła do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów, w którym uległa Rangers. Ostatni tytuł mistrza kraju wywalczyła, po ponad pięćdziesięcioletniej przerwie, w 1996 roku.

Od grudnia 2006 do lipca 2007 roku szkoleniowcem Sławii po raz drugi był Aljosza Andonow, który zastąpił Serba Ratko Dostanicia. Przed rozpoczęciem sezonu 2007-2008 jego miejsce zajął były piłkarz Partizana Belgrad, Macedończyk Stevica Kuzmanovski, poprzednio pracujący w OFK Beograd i Belasicy Petricz.

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]
  • Mistrzostwo Bułgarii: 7
    • 1928, 1930, 1936, 1939, 1941, 1943, 1996
  • Wicemistrzostwo Bułgarii: 10
    • 1926, 1932, 1934, 1950, 1954, 1955, 1959, 1967, 1980, 1990
  • Puchar Bułgarii: 2
    • 1996, 2018
  • Puchar Armii Sowieckiej: 6
    • 1952, 1963, 1964, 1966, 1975, 1980
  • Puchar Bałkanów: 2
    • 1986, 1988
  • Występy międzynarodowe:

Europejskie puchary

[edytuj | edytuj kod]

Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1963/64 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Węgry MTK Budapest 1–1 0–1 1–2
1964/65 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Irlandia Cork Celtic 1–1 2–0 3–1
1/8 Szwajcaria Lausanne Sports 1–0 1–2 2–2, 2–3 (N)
1966/67 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Walia Swansea City 4–0 1–1 5–1
1/8 Francja RC Strasbourg 2–0 0–1 2–1
1/4 Szwajcaria Servette FC 3–0 0–1 3–1
1/2 Szkocja Rangers 0–1 0–1 0–2
1968/69 Puchar Miast Targowych 1R Szkocja Aberdeen 0–0 0–2 0–2
1969/70 Puchar Miast Targowych 1R Hiszpania Valencia CF 2–0 1–1 3–1
2R Szkocja Kilmarnock 2–0 1–4 3–4
1970/71 Puchar Miast Targowych 1R Jugosławia Hajduk Split 1–0 0–3 1–3
1972/73 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Niemcy FC Schalke 04 1–3 1–2 2–5
1973/74 Puchar UEFA 1R ZSRR Dinamo Tbilisi 2–0 1–5 3–5
1975/76 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Austria Sturm Graz 1–0 1–3 2–3
1980/81 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Polska Legia Warszawa 3–1 0–1 3–2
1/8 Czechosłowacja Sparta Praga 3–0 0–2 3–2
1/4 Holandia Feyenoord 3–2 0–4 3–6
1982/83 Puchar UEFA 1R Jugosławia FK Sarajevo 2–2 2–4 4–6
1988/89 Puchar UEFA 1R Jugosławia FK Partizan 0–5 0–5 0–10
1990/91 Puchar UEFA 1R Cypr Omonia Nikozja 2–1 2–4 4–5, Dogr.
1991/92 Puchar UEFA 1R Hiszpania CA Osasuna 1–0 0–4 1–4
1995/96 Puchar UEFA Q Grecja Olympiakos SFP 0–2 0–1 0–3
1996/97 Puchar UEFA 1Q Litwa Inkaras Kowno 4–3 1–1 5–4
2Q Austria FC Tirol Innsbruck 1–1 1–4 2–5
2018/19 Liga Europy 1Q Finlandia Tampereen Ilves 2–1 1–0 3–1
2Q Chorwacja Hajduk Split 2–3 0–1 2–4
2020/21 Liga Europy 1Q Albania FK Kukësi 1–2 (W)

Stadion

[edytuj | edytuj kod]

Stadion Owcza Kupel został otwarty w 1932 roku.

  • Pojemność: 15 992 miejsc (wszystkie siedzące)

Kadra 2017/2018

[edytuj | edytuj kod]
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Bułgaria Georgi Petkow (kapitan)
5 OB Bułgaria Dimityr Burow
6 OB Bułgaria Kostadin Wełkow
7 NA Bułgaria Nasko Milew
8 PO Bułgaria Sławczo Szokolarow
9 NA Bułgaria Cwetelin Czunczukow
10 PO Bułgaria Janis Karabeliow
11 PO Nigeria Chigozie Mbah
12 BR Włochy Emanuele Geria
13 OB Bułgaria Stefan Wełkow
14 NA Bułgaria Iwajło Dimitrow
17 PO Bułgaria Momcził Cwetanow
18 PO Bułgaria Płamen Petrow
Nr Poz. Piłkarz
23 PO Bułgaria Władisław Uzunow
25 OB Bułgaria Aleksandyr Aleksandrow
27 PO Bułgaria Emił Martinow
29 NA Bułgaria Miłczo Angełow
30 BR Bułgaria Iwajło Wasilew
32 BR Grecja Andonis Sterjakis
33 PO Bułgaria Galin Iwanow
35 PO Bułgaria Georgi Jomow
55 OB Bułgaria Andrea Christow
71 PO Bułgaria Toni Iwanow
73 PO Bułgaria Iwan Minczew
77 PO Bułgaria Stefan Velew
99 BR Macedonia Północna Luka Nakow

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ ПФК "Славия" София [online], retro-football.bg [dostęp 2025-03-03] (bułg.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Mistrzostwa Bułgarii w piłce nożnej
Sezony
Dyrżawno pyrwenstwo
Nacionałna futbołna diwizija
Dyrżawno pyrwenstwo
Republikansko pyrwenstwo
Republikanska futbołna diwizija
A RFG
Wissza PFL
A PFG
A Futbołna grupa
A PFG
Pyrwa PFL
Kluby w sezonie
2025/2026
Byłe kluby ligi
Zwycięzcy
Inne
  1. ↑ Rozgrywki niedokończone,
  2. ↑ Nie rozegrano
  3. ↑ Nie dokończono z powodu reformy
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sławia_Sofia&oldid=78423386”