Sławomir Łosowski
_podczas_Sopot_Top_of_the_Top_Festival_2022,_dzie%C5%84_2_24.jpg) Sławomir Łosowski (2022) | |
| Imię i nazwisko |
Marek Sławomir Łosowski[a] |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 sierpnia 1951 |
| Instrumenty | |
| Gatunki |
rock, experimental, jazz-rock, synthpop, pop-rock, muzyka elektroniczna |
| Zawód |
elektronik (wyuczony) |
| Aktywność |
1969–1992, 1993–1995, od 2004 |
| Powiązania | |
| Instrument | |
| Sequential Circuits Prophet-5 MiniKorg 700s Yamaha DX7 Ensoniq ASR-10 Korg MS2000 Dave Smith Instruments PolyEvolver | |
| Zespoły | |
| Akcenty (1969–1976) Kombi (1976–1992) Kombi Łosowski (od 2004) | |
| Odznaczenia | |
    
| |
| Strona internetowa | |
Sławomir Łosowski, właśc. Marek Sławomir Łosowski[1][a] (ur. 31 sierpnia 1951 w Gdańsku) – polski muzyk i producent muzyczny. Lider, główny kompozytor i założyciel zespołu Akcenty (1969), przekształconego następnie w Kombi (1976)[2][3][4], a od 2013 r. zespołu Kombi Łosowski[5][6]. Gra na instrumentach klawiszowych[7], jest autorem tekstów do kilku utworów zespołu[8][9][10]. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[11]. Właściciel studia nagraniowego, firmy nagłośnieniowej i wydawniczej SL Sound[12].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]
_podczas_Sopot_Top_of_the_Top_Festival_2022,_dzie%C5%84_2_22.jpg)
Pochodzi z rodziny o litewskich korzeniach[13]. Jego matka Maria Łosowska z domu Nielubszyc pochodziła z Wilna[14] i była z zawodu nauczycielką biologii[15], zaś ojciec Alfons Łosowski pochodził ze stron Nowogródka[16], był artystą rzeźbiarzem, malarzem i rysownikiem, absolwentem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Dzieciństwo spędził w pracowni ojca przy ul. Mariackiej w Gdańsku[17]. Za jego namową zainteresował się rysunkiem[18]. W 1959 roku zdobył pierwszą nagrodę w konkursie rysunkowym Dziennika Bałtyckiego[19]. W następnych latach udzielał się w harcerstwie i pobierał prywatne lekcje gry na fortepianie wraz ze swoją siostrą[19]. Ukończył liceum ogólnokształcące, a następnie Pomaturalne Studium Elektroniki w Gdańsku[20] zdobywając tytuł technika-elektronika[21][22]. Miał studiować grafikę[23], przez rok był studentem ekonomii, później zaś zrezygnował z dalszej edukacji[15].
Zawodowo zajmuje się muzyką od 1969 roku, odkąd zadebiutował jako pianista zespołu skompletowanego przez perkusistę Andrzeja Kysia podczas wieczorów tanecznych w klubie Gzyms[24][25]. Następnie udzielał się we własnym zespole Blues Band Akcenty, do którego zwerbował m.in. muzyków poznanych w Gzymsie[26]. Z powodu ograniczeń finansowych, a w konsekwencji braku możliwości zakupu syntezatorów, zaczął interesować się możliwościami zastosowania elektroniki do modyfikacji brzmienia instrumentów klawiszowych. Wykonał szereg analogowych urządzeń i wprowadził kilka modyfikacji w swoim instrumentarium. Zakupił wielogłowicową taśmową kamerę pogłosową WEM i wykorzystując przerobione przez siebie radzieckie organy elektroniczne Junost rozpoczął poszukiwania nowych brzmień. Dało mu to większe możliwości kreowania własnych barw dźwięku i zainspirowało do wykonywania muzyki z dużą ilością improwizacji[26], na skutek czego jego zespół w 1971 zmienił kierunek muzyczny wpisując się w nurt muzyki eksperymentalnej. Pod skróconą nazwą Akcenty, grupa brała udział w trzech edycjach Festiwalu Młodzieżowej Muzyki Współczesnej w Kaliszu[27]. Na ostatnim z nich, w 1973 w składzie: Sławomir Łosowski (instrumenty klawiszowe), Piotr Gągałka (gitara basowa), Jan Rucki (perkusja) zdobyła pierwszą nagrodę, wykonując kompozycje Łosowskiego: „Bumerang”, „Siódme żebro” i „Zapylanie”[28]. Czterokrotnie wystąpiła we Wrocławiu na festiwalu Jazz nad Odrą; w 1973 zespół zdobył tam wyróżnienie, a w 1974 Łosowski główną nagrodę indywidualną[29].
Od 1976 roku współtworzył powstałą na bazie Akcentów grupę Kombi, w której grał na instrumentach klawiszowych i dla której komponował. Współtworzył rozpoznawalny styl i wykreował charakterystyczne brzmienie zespołu. Jest kompozytorem takich jego przebojów jak: „Słodkiego miłego życia”, „Kochać cię – za późno”, „Przytul mnie”, „Wspomnienia z pleneru”, „Taniec w słońcu”, „Za ciosem cios” i „Nietykalni – skamieniałe zło”. Jego kompozycja instrumentalna „Bez ograniczeń (energii)” była jedną z muzycznych czołówek TVP – w latach 1982–2007 otwierała program 5-10-15[26]. Premiera utworu „Słodkiego miłego życia” miała miejsce jesienią 1983 na antenie Programu Trzeciego Polskiego Radia. W roku 1984 piosenka ta spotkała się z najbardziej entuzjastycznym odbiorem publiczności podczas XXI Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu; zespół wielokrotnie nią bisował i wygrał nagrodę publiczności. Stała się największym hitem w historii Kombi i do dzisiaj jest jego „muzycznym logo”. Zaliczana jest przez różne plebiscyty radiosłuchaczy do grona największych polskich przebojów okresu powojennego[30].
W 1990 zapowiedział wydanie albumu z solowymi utworami, jednak ostatecznie wstrzymał się z realizacją solowego projektu[31]. Jeden z jego solowych utworów – „Krawędź przestrzeni” (nagrany w 1978[32]) został wykorzystany jako ścieżka dźwiękowa programu telewizyjnego Sonda w odcinku Kamienny kosmos, którego emisja przypadła na 17 czerwca 1982.
W 1992 roku zawiesił działalność zespołu Kombi po odejściu ze składu Grzegorza Skawińskiego i Waldemara Tkaczyka[26]. Następnie, w latach 1993–1994 nagrał z synem Tomaszem materiał na płytę instrumentalną Nowe narodziny (wyd. 1995), po czym wycofał się z działalności scenicznej. W kolejnych latach prowadził studio nagraniowe i firmę nagłośnieniową SL Sound, a także opiekował się żoną Łucją, która chorowała na stwardnienie rozsiane. W 2003 roku grupa Kombi miała wznowić działalność w pierwotnym składzie, lecz w zespole doszło do rozłamu. Trzech byłych członków Kombi – Grzegorz Skawiński, Waldemar Tkaczyk i Jan Pluta – powołało do życia zespół o nazwie Kombii, w którego składzie zabrakło Sławomira Łosowskiego. Fani muzyka zaczęli przesyłać petycje z prośbami, by wrócił do koncertowania. Za ich namową, Łosowski w 2004 roku zdecydował się powrócić do aktywności scenicznej[26]. Początkowo występował pod własnym nazwiskiem, czyli jako Łosowski, a w 2013 roku zmienił nazwę na Kombi Łosowski, by ułatwić słuchaczom odróżnienie jego zespołu od formacji Skawińskiego i Tkaczyka[33].
18 marca 2013 roku Sławomir Łosowski złożył wniosek o rejestrację znaku towarowego przedstawiającego nazwę i logotyp Kombi w Urzędzie Patentowym RP[34]. W styczniu 2014 roku wystąpił o rejestrację unijnego znaku towarowego Kombi, dzięki czemu otrzymał wyłączne prawa do korzystania z tego znaku, a osiem miesięcy później powrócił do koncertowania pod nazwą Kombi (bez dopisku „Łosowski”)[33]. 13 maja 2016 nakładem wydawnictwa In Rock ukazała się książka Kombi. Słodkiego miłego życia. Prawdziwa historia autorstwa Sławomira Łosowskiego oraz Wojciecha Korzeniewskiego przedstawiająca historię zespołu z perspektywy autorów[35]. W 2019 roku muzyk obchodzi 50-lecie swojej działalności artystycznej, które uczcił koncertem Kombi w Muzycznym Studiu Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej. Na scenie gościnnie wystąpili również Leszek Możdżer, MC Silk, Andrzej Nowak i DJ Spox[36][37][38]. Podczas wydarzenia został odznaczony m.in. Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. 22 lutego 2022 trafił na okładkę „Tygodnika Solidarność”, któremu udzielił obszernego wywiadu pt. Nie dam się zabetonować[39].
Funkcjonowanie na polskim rynku muzycznym dwóch zespołów o łudząco podobnych nazwach – Kombi i Kombii – spowodowało konflikt, którego finał miał miejsce przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. 7 września 2022 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej oddalił skargę Sławomira Łosowskiego, który domagał się unieważnienia decyzji Izby Odwoławczej z września 2021 roku, utrzymującej w mocy wcześniejszą decyzję Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) o unieważnieniu prawa Łosowskiego do unijnego znaku towarowego Kombi oraz obciążył go kosztami prowadzonej sprawy. Tydzień po ogłoszeniu wyroku Łosowski wydał specjalne oświadczenie, w którym ustosunkował się do sprawy i poinformował, że jego zespół ponownie zmienia nazwę na Kombi Łosowski[40]. W listopadzie 2022 udzielił obszernego wywiadu portalowi Onet.pl, w którym odniósł się do zaistniałej sytuacji i poinformował, że wyrok TSUE nie wpłynie na dalszą działalność artystyczną zespołu[24]. W kolejnych latach regularnie koncertował z zespołem i wydawał single.
W 2025 skomponował i wydał utwór instrumentalny pt. „Koronacja”, związany z 1000. rocznicą koronacji Bolesława Chrobrego na pierwszego króla Polski[41].
Działalność pozasceniczna
[edytuj | edytuj kod]_2017.jpg)
Działalność przedsiębiorcza
[edytuj | edytuj kod]Od 1992 jest właścicielem firmy SL Sound, która specjalizuje się w nagłaśnianiu koncertów i posiada studio nagrań w gdańskiej dzielnicy Osowa[12]. Nakładem SL Sound, od 2021 wydaje m.in. albumy zespołu Kombi Łosowski[42][43].
25 stycznia 2024 był gościem wykładu z cyklu „Biznes to nie wszystko – poznajmy się!” zorganizowanego przez stowarzyszenie Pracodawcy Pomorza[44].
Pozostała działalność
[edytuj | edytuj kod]Drugą po muzyce pasją Łosowskiego jest rysowanie[45]. Swoje rysunki przekornie określa nazwą „gra-fika”. Rysuje od 3 roku życia[46]. Wiele prac z dzieciństwa zachowało się dzięki jego ojcu Alfonsowi Łosowskiemu[15]. Oficjalnym publicznym debiutem Łosowskiego jako rysownika był album Tabu, na tylnej okładce którego wykorzystano „gra-fiki” muzyka[47]. W 1990 w Chicago została zorganizowana jego pierwsza autorska wystawa rysunków[46]. Rysował także na potrzeby teledysków[48].
W 2022 we współpracy z producentem „Medora” przygotował projekty „gra-fik”, które umieścił na odzieży medycznej. Odzież została przygotowana z myślą o 28. Międzynarodowych Targach Stomatologicznych Krakdent, podczas których była prowadzona sprzedaż kolekcji. Dochód został przekazany na pomoc Ukrainie[49].
W listopadzie 2024 znalazł się w komitecie poparcia kandydata na urząd prezydenta RP Karola Nawrockiego[50].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Był żonaty z Łucją Łosowską (zm. 18 sierpnia 2015). W 1981 r. stwierdzono u niej stwardnienie rozsiane. Z tego małżeństwa ma dwójkę dzieci – perkusistę Tomasza Łosowskiego i flecistkę Joannę Łosowską-Stojek[45].
W 1989 roku, napisał córce kilka piosenek na potrzeby programu Dyskoteka Pana Jacka (czyt. Dżeka)[26]. Z synem Tomaszem, koncertuje z przerwami od 1991 roku[51]. Od 2004 grają razem w zespole Kombi Łosowski.
Po śmierci swojej żony Łucji ożenił się po raz drugi[13]. Żonaty z Marią[18][24].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Albumy solowe
[edytuj | edytuj kod]- 1994 – Nowe narodziny (z Tomaszem Łosowskim)
- 2009 – Zaczarowane miasto (pod szyldem Łosowski)
Albumy Kombi
[edytuj | edytuj kod]- 1980 – Kombi
- 1982 – Królowie życia
- 1984 – Nowy rozdział
- 1985 – Kombi 4
- 1986 – 10 Years – The Best of Kombi – Live
- 1989 – Tabu
- 1991 – The Best of Kombi
- 1993 – Koncert 15-lecia
Albumy Kombi Łosowski
[edytuj | edytuj kod]- 2009 – Zaczarowane miasto (pod szyldem Łosowski)
- 2013 – Live
- 2016 – Nowy album[52] (pod szyldem Kombi)
- 2017 – Koncert 40-lecia[53] (pod szyldem Kombi)
- 2019 – Bez ograniczeń energii 5–10–50 (pod szyldem Kombi)
- 2021 – Minerał życia (pod szyldem Kombi)
- 2025 – Instrumentalnie
Gościnnie
[edytuj | edytuj kod]- 2016 – Tomasz Łosowski – Fusionland
- 2016 – T.Love – T.Love[54]
- 2017 – Piotr Krupski & Friends – Electronic Worlds[55]
- 2021 – Tomasz Łosowski – 30-lecie
Inne
[edytuj | edytuj kod]- 1978 – różni wykonawcy – Pop Pulsations II (w utworze: „Buck’s Fizz”)[56]
- 1990 – różni wykonawcy – Nasenki (autor kompozycji: „Muzyczne Sny”)[57]
- 1990 – różni wykonawcy – Dyskoteka Pana Jacka 2 (autor kompozycji: „Zdrowie mamy, zdrowie taty”)[58]
- 1993 – Ghost – Bad Obsession (realizacja dźwięku)[59]
- 1993 – Szela – Pani Pana Zabiła... (realizacja dźwięku)[60]
- 2001 – Wojciech Pilichowski – π (współautor kompozycji: „Nowe Hi Fi”)[61]
- 2003 – Drum Freaks – ƩMYPNH (realizacja dźwięku)[62]
- 2012 – Orange Trane – Acoustic Trio (realizacja dźwięku, mix albumu)[63]
- 2013 – Piotr Lemańczyk – Amhran (realizacja dźwięku)[64]
- 2014 – Ghost – The Lost Of Mercy / Renown (realizacja dźwięku)[65]
- 2018 – Tomasz Łosowski – C.V. Remastered (mix albumu)[66]
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (30 kwietnia 2014)[67][68]
- Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (8 maja 2019)[67]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (18 grudnia 2019)[69]
- Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości (29 listopada 2023)[70]
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (2023)[70]
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- 1973 – I nagroda Festiwalu Młodzieżowej Muzyki Współczesnej w Kaliszu[29]
- 1974 – Główna nagroda indywidualna festiwalu Jazz nad Odrą[29]
- 2014 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 45-lecia pracy artystycznej[71]
- 2019 – Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[72][73]
- 2019 – Medal 100-lecia – wyróżnienie Stowarzyszenia Autorów ZAiKS[74]
- 2019 – Nagroda specjalna ZPAV za całokształt osiągnięć artystycznych[38]
- 2019 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 50-lecia pracy artystycznej[71]
- 2021 – Tablica w Alei Gwiazd w Opolu[75]
Wystawy rysunków
[edytuj | edytuj kod]- 1990 – Chicago – Cafe Lura[46]
- 1990 – Sopot – Galeria w Dworku Sierakowskich[46]
- 1990 – Warszawa – Galeria Express[46]
- 1991 – Turek – Cafe Club Galeria[46]
- 2004 – Łeba – Galeria w Bibliotece Miejskiej[46]
- 2006 – Gdańsk – Nadbałtyckie Centrum Kultury[46]
- 2006 – Łódź – CH Manufaktura[46]
- 2008 – Gdańsk – Manhattan[46]
- 2008 – Gdańsk – Biblioteka Suchanino[46]
- 2008 – Gdańsk – Biblioteka Żabianka[46]
- 2009 – Tczew – Galeria Centrum Kultury i Sztuki[76]
- 2009 – Kościerzyna – Centrum Kultury Kaszubskiej Strzelnica[46]
- 2010 – Gdańsk – Klub Plama[46]
- 2011 – Gdańsk – Kawiarnia Kamienica[46]
- 2015 – Przywidz – Gminny Ośrodek Kultury[46]
- 2016 – Sopot – Sopoteka[46]
- 2016 – Tarnobrzeg – Tarnobrzeski Dom Kultury[46]
- 2017 – Opole – Hotel Festiwal[46]
- 2017 – Bełchatów – Miejsca Biblioteka Publiczna[46]
- 2017 – Szczecin – Książnica Pomorska[46]
- 2018 – Wałcz – Muzeum Ziemi Wałeckiej[77]
- 2018 – Piekary Śląskie – Miejska Biblioteka Publiczna[46]
- 2019 – Sosnowiec – Klub Komin[46]
- 2022 – Łódź – Galeria Artystycznej Łódzkiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych[78]
- 2022 – Sopot – Sala PFK w Operze Leśnej[46]
- 2022 – Prudnik – Prudnicki Ośrodek Kultury[79]
- 2023 – Warszawa – Siedziba Stowarzyszenia Wolnego Słowa[80]
- 2023 – Kościerzyna – Miejski Dom Kultury[81]
- 2023 – Londyn – Polski Ośrodek Społeczno-Kulturalny[46]
- 2024 – Koło – Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Kole[82]
Instrumenty
[edytuj | edytuj kod]Będące w użytku[83]:
- Sequential Circuits Prophet 5
- Korg: Minikorg 700S, MS-2000B
- Dave Smith Instruments PolyEvolver Keyboard
- Yamaha: DX7, TX7
- 360 Systems MIDI Bass
- Ensoniq: ASR-10, MR Rack
- Roland SH-101
- E-mu Proteus
Nie będące już w użytku[potrzebny przypis]:
- Ensoniq Mirage
- Yamaha: RX11, RX5
- Roland TR-808
- Korg VC-10
- Moog Multimoog
- Hohner: String Melody II, Clavinet D6
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- 2016 – Kombi. Słodkiego miłego życia. Prawdziwa historia (Wojciech Korzeniewski, Sławomir Łosowski, wyd. InRock), ISBN: 9788364373398[84]
- 2025 – Gra-fika (Sławomir Łosowski, wydanie własne)[85]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sławomir Łosowski: muzyką ilustruję emocje i wrażenia [online], PolskieRadio.pl [dostęp 2018-12-26].
- ↑ Sebastian Dziuda: Spór o nazwę zespołu Kombi. Jest decyzja Trybunału Sprawiedliwości. allaboutmusic.pl, 2022-09-09. [dostęp 2022-09-16].
- ↑ Łosowski Sławomir [online], SWIGUJĄCE 3-MIASTO – JAZZ W TRÓJMIEŚCIE – KOMPENDIUM WIEDZY, 22 lutego 2021 [dostęp 2021-03-30] (pol.).
- ↑ Andrzej Niklas, „Nowe Narodziny” Sławka Łosowskiego [online], wiadomosci24.pl, 15 lutego 2012 [zarchiwizowane z adresu 2013-11-15] (pol.).
- ↑ Nowa płyta KOMBI Łosowski. osowa.info, 2014-02-12. [dostęp 2022-11-13].
- ↑ Sławomir Łosowski skomentował wyrok TSUE w sprawie Kombi vs. Kombii. open.fm, 2022-09-15. [dostęp 2022-09-19].
- ↑ Andrzej Niklas, Sławomir Łosowski: Wróciłem by żyć muzyką [online], mmtrojmiasto.pl, 11 stycznia 2015 [dostęp 2018-03-12] [zarchiwizowane z adresu 2018-03-12] (pol.).
- ↑ Zaczarowane Miasto [online], Discogs [dostęp 2019-02-04] (ang.).
- ↑ Miłością Zmieniaj Świat [online], Discogs [dostęp 2019-02-04] (ang.).
- ↑ Kombi – Polska Drużyna [online], Discogs [dostęp 2019-02-04] (ang.).
- ↑ ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej). zpav.pl. [dostęp 2010-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-05)]. (pol.).
- ↑ a b O SL Sound [online], slsound.pl [dostęp 2024-12-31] (pol.).
- ↑ a b Sławomir Łosowski: Energii dodaje mi moja żona! WYWIAD | Niezalezna.pl [online], niezalezna.pl [dostęp 2023-10-03].
- ↑ Telewizja Polska S.A, Studio Wilno 18.09.2023 – Sławomir Łosowski [online], wilno.tvp.pl [dostęp 2023-10-03] (pol.).
- ↑ a b c Sławomir Łosowski, Trzeba marzyć [online], Radio dla Ciebie [dostęp 2023-11-03] (pol.).
- ↑ Koncert „Roztańczona Litwa” w Solecznikach [online], Wilnoteka [dostęp 2023-10-03] (pol.).
- ↑ „Złoty jubileusz legendarnego lidera Kombi”, Flash – Panorama Pomorza maj 2019, s. 14.
- ↑ a b Nieznana pasja muzyka zespołu Kombi: „Bardzo mnie zachęcał tata”. Czym zajmuje się Sławomir Łosowski, kiedy nie gra? [online], dziendobry.tvn.pl, 11 stycznia 2022 [dostęp 2023-11-04] (pol.).
- ↑ a b S. Łosowski, W. Korzeniewski – „Kombi. Słodkiego miłego życia. Prawdziwa historia.”, wyd. In-Rock, 2016.
- ↑ Biblioteka Polskiej Piosenki [online], bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2023-10-03].
- ↑ Artystyczne pół wieku Sławomira Łosowskiego [online], Jedynka - Polskie Radio [dostęp 2023-08-12] (pol.).
- ↑ Sławomir Łosowski: właśnie teraz mam największą siłę twórczą [online], PolskieRadio.pl [dostęp 2019-07-30].
- ↑ Będę nagrywał wiejący wiatr. Sławomir Łosowski o Kombi i nie tylko. [online], radiokrakow.pl [dostęp 2023-10-22] (pol.).
- ↑ a b c Sławomir Łosowski: Byłem i jestem liderem KOMBI. Tego nie zmieni żaden wyrok sądowy [online], plejadapl, 25 listopada 2022 [dostęp 2022-11-25] (pol.).
- ↑ 24Kurier [online], 24kurier.pl [dostęp 2025-07-04].
- ↑ a b c d e f KOMBI – Historia [online], KOMBI (pol.).
- ↑ AKCENTY [online], SWIGUJĄCE 3-MIASTO – JAZZ W TRÓJMIEŚCIE – KOMPENDIUM WIEDZY, 25 lutego 2021 [dostęp 2025-07-04].
- ↑ Andrzej Dąbrowski, „Antologia Muzyki Rozrywkowej w Kaliszu 1962-1990” część 8 [online], opinia.co.uk [dostęp 2015-09-28] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-15] (pol.).
- ↑ a b c Kombi [online], rozrywka.trojmiasto.pl [dostęp 2015-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-04] (pol.).
- ↑ Szymon Kostro, Rozmowa ze Sławomirem Łosowskim [online], fabrykazespolow.pl, 17 marca 2013 [dostęp 2018-03-12] [zarchiwizowane z adresu 2018-03-13] (pol.).
- ↑ Tacy byliśmy: odc. 17 – Kombi - programy, Oglądaj na TVP VOD [online], TVP VOD [dostęp 2025-04-21].
- ↑ Kombi Łosowski – Live. 2013-12-20. [dostęp 2025-04-21].
- ↑ a b Kombi czy Kombii? Wszystko, co musisz wiedzieć o konflikcie zespołów. onet.pl, 2022-09-08. [dostęp 2022-09-16].
- ↑ Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej [online], ewyszukiwarka.pue.uprp.gov.pl [dostęp 2022-09-27] [zarchiwizowane z adresu 2022-09-27] (pol.).
- ↑ Bartek Piwowarczyk, Kombi. Słodkiego miłego życia. Prawdziwa historia [online], zazyjkultury.pl, 28 maja 2016 [dostęp 2017-01-10] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-10] (pol.).
- ↑ Artystyczne pół wieku Sławomira Łosowskiego [online], PolskieRadio.pl.
- ↑ Koncert Kombi z okazji 50-lecia pracy artystycznej Sławomira Łosowskiego, założyciela i lidera zespołu [online], PolskieRadio.pl [dostęp 2019-07-30].
- ↑ a b Sławomir Łosowski z nagrodą specjalną ZPAV z okazji 50-lecia działalności. bestsellery.zpav.pl, 2019-07-29. [dostęp 2019-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-05)]. (pol.).
- ↑ Najnowszy numer „Tygodnika Solidarność”: Kombi. Sławomir Łosowski: „Nie dam się zabetonować”. tysol.pl, 2022-02-21. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-02-26)]. (pol.).
- ↑ Sławomir Łosowski skomentował wyrok TSUE w sprawie Kombi vs. Kombii. open.fm, 2022-09-15. [dostęp 2022-09-19].
- ↑ "Koronacja" Sławomir Łosowski. Prapremiera klipu wideo na 1000-lecie koronacji króla Bolesława Chrobrego - WIDEO, „Portal i.pl”, 19 marca 2025 [dostęp 2025-04-21].
- ↑ Kombi „Minerał życia”: Problemy legendy [RECENZJA] [online], Muzyka Interia.pl, 10 grudnia 2021 [dostęp 2024-11-25] (pol.).
- ↑ Instrumentalnie [online], empik.com [dostęp 2025-05-02].
- ↑ Biznes to nie wszystko – poznajmy się! [online], Olivia Centre [dostęp 2024-11-25] (pol.).
- ↑ a b Sławomir Łosowski Kombi - wiek, wzrost, żona, dzieci, rysunki. Kim jest artysta? [online], eska.pl [dostęp 2025-07-04].
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y n, ZAPRASZAMY NA WYSTAWĘ SŁAWOMIRA ŁOSOWSKIEGO ZACZAROWANA WALIZKA I GRA-FIKA [online], Polish Academy of Social Sciences and Humanities, 2023 [dostęp 2025-07-03].
- ↑ Ewa Kowalska, Sławomir Łosowski i jego wspomnienia z ulicy Mariackiej [online], ibedeker.pl, 7 września 2011 [dostęp 2018-03-12] [zarchiwizowane z adresu 2013-11-19] (pol.).
- ↑ Narysował ponad tysiąc grafik [online] (pol.).
- ↑ Medora i Sławek Łosowski razem dla Ukrainy [video] [online], Dentonet [dostęp 2023-10-22] (pol.).
- ↑ Gwiazdy popierają Karola Nawrockiego. Przeczytajcie listę nazwisk, a będziecie zaskoczeni! [online], dziennik.pl, 25 listopada 2024 [dostęp 2024-11-25].
- ↑ Biografia [online], archive.is, 3 maja 2013 [dostęp 2020-08-16].
- ↑ Kombi prezentuje „Nowy album” [online], muzyka.interia.pl, 19 stycznia 2016 [dostęp 2016-01-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-16] (pol.).
- ↑ Kombi – koncert 40-lecia [online], mtj.pl [dostęp 2017-06-17] [zarchiwizowane z adresu 2017-06-21] (pol.).
- ↑ T.Love w bazie Discogs.com (ang.)
- ↑ Piotr Krupski – kompozytor i wykonawca muzyki elektronicznej [online], krupski.art.pl [dostęp 2020-08-16] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-16].
- ↑ Various - Pop Pulsations II. 1978. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Various - Nasenki. 1990. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Various - Dyskoteka Pana Jacka 2. 1990. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Ghost - Bad Obsession. 1993. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Szela - Pani Pana Zabiła.... 1993. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Wojciech Pilichowski - π. 2001-09-10. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Drum Freaks - ƩMYPNH. 2003. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Orange Trane - Acoustic Trio. 2012. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Piotr Lemańczyk - Amhran. 2013. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Ghost – The Lost Of Mercy / Renown. 2014. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ Tomasz Łosowski - C.V. Remastered. 2018. [dostęp 2025-07-13].
- ↑ a b Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2024-12-02].
- ↑ Olga Łozińska, Nadia Senkowska, Minister kultury Piotr Gliński odznaczył przedstawicieli polskiej kultury [online], PAP, 12 lipca 2018 [dostęp 2026-03-31].
- ↑ M.P. z 2020 r. poz. 131 „za wybitne zasługi dla kultury polskiej”.
- ↑ a b Andrzej Kowalski, Założyciel KOMBI otrzymał Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości. Sławomir Łosowski z kolejnym odznaczeniem [online], Dziennik Bałtycki, 29 listopada 2023 [dostęp 2024-12-02].
- ↑ a b Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury [online], Gdańsk - oficjalny portal miasta [dostęp 2024-12-02].
- ↑ Glorie Artis dla wybitnych przedstawicieli polskiej kultury. [w:] Telewizja Polska SA [on-line]. tvp.pl, 2019-06-13. [dostęp 2019-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-20)]. (pol.).
- ↑ Doroczne Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wręczone. [w:] Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [on-line]. mkidn.gov.pl, 2019-06-12. [dostęp 2019-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-18)]. (pol.).
- ↑ Jubileusz twórcy i kompozytora KOMBI. [w:] Stowarzyszenie Autorów ZAiKS [on-line]. zaiks.org.pl, 2019-07-29. [dostęp 2019-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-29)]. (pol.).
- ↑ Iwona Kłopocka-Marcjasz, Opole 2021. Stan Borys i Sławomir Łosowski z Kombi odsłonili swoje gwiazdy w opolskiej Alei Gwiazd Polskiej Piosenki [online], Nowa Trybuna Opolska, 4 września 2021 [dostęp 2023-10-03] (pol.).
- ↑ Wystawa GRA–FIKA, Tczew [online], PortalPomorza.pl [dostęp 2023-11-04] (pol.).
- ↑ Muzeum Ziemi Wałeckiej » RYSUNKI SławomirA ŁOSOWSKIEGO [online] [dostęp 2024-06-13] (pol.).
- ↑ Dariusz Pawłowski, Koncert zespołu Kombi i wystawa rysunków lidera formacji [online], Dziennik Łódzki, 29 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-29] (pol.).
- ↑ Radio Opole, W Prudniku oglądać można wystawę grafik i rysunków znanego muzyka [online], W Prudniku oglądać można wystawę grafik i rysunków znanego muzyka, 7 października 2022 [dostęp 2023-11-04] (pol.).
- ↑ Wystawa prac założyciela i lidera legendarnej grupy KOMBI Sławomira Łosowkiego. ZAPRASZAMY! | Niezalezna.pl [online], niezalezna.pl [dostęp 2023-11-04].
- ↑ n, ZAPRASZAMY NA WYSTAWĘ SŁAWOMIRA ŁOSOWSKIEGO ZACZAROWANA WALIZKA I GRA-FIKA [online], Polish Academy of Social Sciences and Humanities, 12 listopada 2023 [dostęp 2025-01-04].
- ↑ Sławomir Łosowski. Gra-fika [online], Niezła sztuka - newsy [dostęp 2025-01-04].
- ↑ Instrumenty klawiszowe Sławomira Łosowskiego – lidera KOMBI (kombi.pl/instrumenty-2).
- ↑ Kombi. Słodkiego miłego życia. Prawdziwa historia | Wojciech Korzeniewski, Sławomir Łosowski [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2025-01-04].
- ↑ Album Sławomir Łosowski "Gra-fika" [online], KOMBI Łosowski [dostęp 2025-01-04].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona zespołu Kombi Łosowski
- Sławomir Łosowski w bazie Discogs.com (ang.)
- Zbigniew Krajewski, Sławomir Łosowski, Sławomir Łosowski z Kombi gra już 45 lat (Jedynka) [online], youtube.com, 2 stycznia 2015 [dostęp 2015-12-16].
| Byli członkowie |
|
|---|---|
| Albumy studyjne | |
| Albumy koncertowe | |
| Kompilacje | |
| Single winylowe | |
| Powiązane |
- Laureaci Dorocznej Nagrody MKiDN
- Ludzie urodzeni w Gdańsku
- Muzycy Kombi
- Muzycy związani z Gdańskiem
- Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”
- Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
- Polscy keyboardziści
- Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej
- Polscy przedsiębiorcy
- Urodzeni w 1951
- Wyróżnieni Medalem 100-lecia Odzyskania Niepodległości