Silna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°27'24"N 15°50'27"E

- błąd

38 m

WD

52°27'17.09"N, 15°50'56.46"E, 52°27'25.06"N, 15°50'29.18"E

- błąd

0 m

Odległość

628 m

Silna
wieś
Ilustracja
Budynek OSP w Silnej
Państwo

 Polska

Województwo

 lubuskie

Powiat

międzyrzecki

Gmina

Pszczew

Sołectwo

Silna

Liczba ludności (2005)

332[1]

Strefa numeracyjna

95

Kod pocztowy

66-330[2]

Tablice rejestracyjne

FMI

SIMC

0186128

Położenie na mapie gminy Pszczew
Mapa konturowa gminy Pszczew, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Silna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Silna”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Silna”
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa konturowa powiatu międzyrzeckiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Silna”
Ziemia52°27′24″N 15°50′27″E/52,456667 15,840833
Kościół w Silnej należący do rzymskokatolickiej parafii pw. Św. Józefa

Silnawieś sołecka w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Pszczew[3][4].

Wieś duchowna Silna (Szeydlna), własność biskupa poznańskiego, położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Silna[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0186134 Wrony przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości pochodzi od słowa siedlnia oznaczającego obszar zasiedlony. Najstarsze wzmianki o Silnej pochodzą z XV wieku. Ulokowano ją na starym piastowskim szlaku handlowym (droga frankfurcka), którym w roku 1000 cesarz Otton III z orszakiem pielgrzymował do grobu św. Wojciecha. W czasie potopu szwedzkiego, w pobliżu wsi rozegrała się jedna z większych, zwycięskich dla polskiego pospolitego ruszenia, bitew. Należąca do pszczewskiego klucza dóbr biskupów poznańskich Silna zamieszkiwana była aż do XVIII wieku wyłącznie przez katolików. W 1743 roku biskup Teodor Czartoryski lokował w pobliżu wsi osadę olęderską - Nowosileńskie Olędry (dzisiejsza Silna Nowa). W wyniku II rozbioru Polski Silna znalazła się Królestwie Prus. W XIX wieku prowadziła tędy trasa dyliżansu z Poznania do Berlina, a w silnieńskiej stacji przeprzęgowej w 1828 roku dwukrotnie gościł Fryderyk Chopin. Po I wojnie światowej Silna znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej. W 1926 roku erygowano tu parafię pw. św. Józefa, a w 1927 roku wzniesiono kościół pw. św. Józefa. W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Silna”[6] i Komisariat Straży Granicznej W Silnej zachowały się: budynek stacji przeprzęgowej i karczmy, cmentarze: katolicki i ewangelicki, oraz liczne kapliczki przydrożne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [http://bip.pszczew.pl/cms_inc/cms_pobierz_dokument.php?id=800&dok_id=1254 STRATEGIA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW SPOŁECZNYCH GMINY PSZCZEW NA LATA 2007 – 2013]. 29 marca 2007. s. 13. [dostęp 2010-04-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1152 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. a b GUS. Rejestr TERYT
  5. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 27.
  6. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 22. ISBN 83-87424-77-3.