Skórzewo (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skórzewo
Skórzewo – widok od zachodu i typowa, podmiejska zabudowa jednorodzinna
Skórzewo – widok od zachodu i typowa, podmiejska zabudowa jednorodzinna
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Dopiewo
Wysokość 43 m n.p.m.
Liczba ludności (2015) 5936[1]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 60-185
(poczta: Skórzewo)
Tablice rejestracyjne PZ
SIMC 0582870
Położenie na mapie gminy Dopiewo
Mapa lokalizacyjna gminy Dopiewo
Skórzewo
Skórzewo
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Skórzewo
Skórzewo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Skórzewo
Skórzewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Skórzewo
Skórzewo
Ziemia52°23′21″N 16°46′55″E/52,389167 16,781944
Strona internetowa miejscowości

Skórzewowieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Dopiewo. Graniczy z Poznaniem. Na terenie Skórzewa znajduje się zabytkowe: kościół pod wezwaniem św. Marcina i Wincentego i park podworski. Jest też szkoła podstawowa, gimnazjum, ośrodek zdrowia, cmentarz i Sala Królestwa Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy[2]. W chwili obecnej mocno rozbudowana wieś z zanikającym rolnictwem indywidualnym, ze względu na sąsiedztwo Poznania nabiera charakteru wyłącznie mieszkalnego, aczkolwiek rozwija się tu też rzemiosło i drobny przemysł.

Przez Skórzewo przepływa Skórzyna, a swoje źródło posiada tu Plewianka[3].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

Zarys historyczny[edytuj]

Skórzewo i okolice sfotografowane przez amerykańskiego satelitę wywiadowczego, 23 sierpnia 1965 r. W prawym górnym rogu, wzdłuż lasu, widoczna dzisiejsza ulica Malwowa w Poznaniu.
Przejazd przez Skórzewo

W latach 1400–1600 pojawiają się Gołuski i Skórzewo. W następnych 200 latach powstały folwarki: Gurowo, Pokrzywnica, Glinki, Polityka, Więckówko, Podłoziny, Podłozinki i Walerianowo. Przed rozbiorami głównymi ośrodkami osadnictwa były Konarzewo, Więckowice i Skórzewo. Dominowało Konarzewo. W XVI w. powstała tu parafia. W tym czasie wieś należała do Konarzewskich a od 1668 r. kolejno przechodziła w ręce: Ostaszewskich, Radomickich, Gurowskich, Działyńskich (tu w 1797 urodził się Tytus Działyński i tu zapoczątkował gromadzenie zbiorów bibliotecznych i pamiątek narodowych przeniesionych później do Kórnika), Dzieduszyckich i Czartoryskich. Do Konarzewa należały majątki i folwarki: Dopiewo, Dopiewiec, Glinki, Palędzie i Podłoziny o łącznym areale 2,5 tys. ha.
Drugim ośrodkiem były Więckowice; w skład tego majątku wchodziły: Drwęsa, Działy i Więckówko. Od XVIII w. kolejno władali nim: Zbijewscy, Bielińscy, Drwęscy, Turno, Mycielscy, Breza (ród, z którego wywodzi się pisarz Tadeusz Breza). Trzeci ośrodek – Skórzewo, z kościołem parafialnym, od XIV w. posiadali Drogosławice herbu Habdank, w XV w. – Skórzewscy (wówczas przy Skórzewie powstała nowa osada, tzw. Małe Skórzewo lub Skórzewko, która w XIX w. połączyła się przestrzennie z tzw. Wielkim Skórzewem), Zakrzewscy, Chłapowscy, Waligórscy, a po I wojnie światowej – Obrębowicze. W latach 1910–1929 proboszczem był tu ks. Stanisław Kozierowski, współorganizator powstania wielkopolskiego, jeden z założycieli Uniwersytetu Poznańskiego. W okresie zaborów tylko 3 majątki przeszły w ręce Niemców: Dąbrówka ze Zborowem, Trzcielin oraz Polityka.

Przypisy[edytuj]

  1. Liczba ludności. Gmina Dopiewo, 31 stycznia 2015 r.. [dostęp 19 lutego 2015].
  2. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 6 kwietnia 2014.
  3. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8

Linki zewnętrzne[edytuj]