Savo Milošević

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Savo Milošević
Саво Милошевић
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 września 1973
Bijeljina

Wzrost

187 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1992–1995 Partizan Belgrad 98 (74)
1995–1998 Aston Villa F.C. 91 (29)
1998–2000 Real Saragossa 72 (38)
2000–2004 AC Parma 31 (9)
2002 Real Saragossa (wyp.) 16 (6)
2002–2003 RCD Espanyol (wyp.) 34 (12)
2003–2004 Celta Vigo (wyp.) 37 (13)
2004–2007 CA Osasuna 82 (21)
2008 Rubin Kazań 16 (3)
W sumie: 477 (205)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1994–2002  Jugosławia 73 (32)
2002–2006  Serbia i Czarnogóra 29 (3)
2006–2008  Serbia 1 (2)
W sumie: 103 (37)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2011–2012 Czarnogóra (asystent)
2019–2020 FK Partizan
2021– Olimpija Lublana

Savo Milošević, cyr. Cаво Милошевић (ur. 2 września 1973 w Bijeljinie) – serbski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Trener słoweńskiego NK Olimpija Lublana.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Milošević rozpoczynał swoją klubową karierę w klubie Partizan Belgrad, czołowym zespole ligi jugosłowiańskiej w roku 1992.

W 1995 przeniósł się do Anglii, aby grać w zespole Aston Villa w Premiership. W 1998 wyjechał do Hiszpanii, do Realu Saragossa, w którym grał do 2000 roku. Po odejściu z Saragossy grał w Serie A, w Parmie. W 2002 wrócił do Realu, jednak został szybko sprzedany do Espanyolu Barcelona. W sezonie 2003/2004 był zawodnikiem Celty Vigo, z którą grał w Lidze Mistrzów. Od jesieni 2004 do końca 2007 roku występował w zespole Osasuny.

W sezonie 2008 występował w Rubinie Kazań. W tym zespole zakończył karierę piłkarską w roku 2008.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Savo Milošević jest liderem klasyfikacji strzelców bramek i piłkarzy o największej liczbie występów dla reprezentacji Serbii i Czarnogóry (byłej Jugosławii).

Występował na Mistrzostwach Świata 1998 oraz Euro 2000 i na Mistrzostwach Świata 2006, na których był kapitanem drużyny.

Na Mistrzostwach Europy 2000 został – z 5 bramkami – współkrólem strzelców razem z Patrickiem Kluivertem. Z gry w reprezentacji zrezygnował w 2006 roku po rozczarowującym występie dla Serbów i Czarnogórców na Mistrzostwach Świata w Niemczech i oddając opaskę kapitańską Dejanowi Stankoviciowi.

W drużynie narodowej w latach 1994–2006 zagrał 101 razy i zdobył 35 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował przez rok jako asystent Branko Brnovicia w reprezentacji Czarnogóry.

Od marca 2019 roku był trenerem macierzystego Partizana Belgrad. W pierwszym sezonie zajął z klubem trzecie miejsce w lidze i zdobył puchar kraju po pokonaniu w finale FK Crveny zvezdy (1:0). W kolejnym sezonie zajął z klubem drugie miejsce w lidze i po pokonaniu walijskiego Connah's Quay Nomads FC, tureckiego Yeni Malatyaspor oraz norweskiego Molde FK zakwalifikował się do Ligi Europy, gdzie zajął trzecie miejsce w grupowej tabeli.

Z funkcji pierwszego trenera został zwolniony 30 sierpnia 2020 roku po wyjazdowej porażce z FK Vojvodina (3:2) – w trakcie spotkania rzucił w głównego sędziego butelką z wodą, za co został ukarany czerwoną kartką[1].

Od czerwca 2021 jest trenerem NK Olimpija Lublana[2].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Piłkarz[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

FK Partizan

Aston Villa

Rubin Kazan

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Trener[edytuj | edytuj kod]

FK Partizan

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Savo Milosevic leaves Partizan Belgrade, replaced by former boss, Soccer News, 2 września 2020 [dostęp 2021-07-09] (ang.).
  2. SK saznaje: Savo Milošević novi trener Olimpije iz Ljubljane, N1, 15 czerwca 2021 [dostęp 2021-07-09] (serb.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]