Przejdź do zawartości

Savo Milošević

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Savo Milošević
Саво Милошевић
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 września 1973
Bijeljina

Wzrost

187 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1992–1995 Partizan 98 (74)
1995–1998 Aston Villa 91 (29)
1998–2000 Real Saragossa 72 (38)
2000–2004 Parma 31 (9)
2002 Real Saragossa (wyp.) 16 (6)
2002–2003 Espanyol (wyp.) 34 (12)
2003–2004 Celta Vigo (wyp.) 37 (13)
2004–2007 Osasuna 82 (21)
2008 Rubin Kazań 16 (3)
W sumie: 477 (205)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1994–2002  Jugosławia 73 (32)
2002–2006  Serbia i Czarnogóra 29 (3)
2006–2008  Serbia 1 (2)
W sumie: 103 (37)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2011–2012 Czarnogóra (asystent)
2019–2020 Partizan
2021 Olimpija Lublana
2023–2024 Bośnia i Hercegowina
2024 Partizan
2025– F.C. Nassaji Mazandaran
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Odznaczenia
Medal za Zasługi dla Narodu (Bośnia i Hercegowina – Republika Serbska

Savo Milošević, cyr. Cаво Милошевић (ur. 2 września 1973 w Bijeljinie) – serbski piłkarz występujący na pozycji napastnika. Ostatnio w 2025 roku był trenerem irańskiego FC Nassaji Mazandaran[1].

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Milošević rozpoczynał swoją klubową karierę w klubie Partizan Belgrad, czołowym zespole ligi jugosłowiańskiej w roku 1992[2].

W 1995 przeniósł się do Anglii, aby grać w zespole Aston Villa w Premiership[3]. W 1998 wyjechał do Hiszpanii, do Realu Saragossa, w którym grał do 2000 roku[4]. Po odejściu z Saragossy grał w Serie A, w Parmie. W 2002 wrócił do Realu, jednak został szybko sprzedany do Espanyolu Barcelona. W sezonie 2003/2004 był zawodnikiem Celty Vigo, z którą grał w Lidze Mistrzów. Od jesieni 2004 do lipca 2007 roku[5] występował w zespole Osasuny.

W sezonie 2008 występował w Rubinie Kazań. W tym zespole zakończył karierę piłkarską w roku 2008.

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Savo Milošević jest liderem klasyfikacji strzelców bramek i piłkarzy o największej liczbie występów dla reprezentacji Serbii i Czarnogóry (byłej Jugosławii).

Występował na Mistrzostwach Świata 1998 oraz Euro 2000 i na Mistrzostwach Świata 2006, na których był kapitanem drużyny.

Na Mistrzostwach Europy 2000 został – z 5 bramkami – współkrólem strzelców razem z Patrickiem Kluivertem[6]. Z gry w reprezentacji zrezygnował w 2006 roku po rozczarowującym występie dla Serbów i Czarnogórców na Mistrzostwach Świata w Niemczech i oddając opaskę kapitańską Dejanowi Stankoviciowi.

W drużynie narodowej w latach 1994–2008 zagrał 102 razy i zdobył 37 goli[7].

Kariera trenerska

[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował przez rok jako asystent Branko Brnovicia w reprezentacji Czarnogóry.

Od marca 2019 roku był trenerem macierzystego Partizana Belgrad[8]. W pierwszym sezonie zajął z klubem trzecie miejsce w lidze i zdobył puchar kraju po pokonaniu w finale FK Crvenej zvezdy (1:0). W kolejnym sezonie zajął z klubem drugie miejsce w lidze i po pokonaniu walijskiego Connah's Quay Nomads FC, tureckiego Yeni Malatyaspor oraz norweskiego Molde FK zakwalifikował się do Ligi Europy, gdzie zajął trzecie miejsce w grupowej tabeli.

Z funkcji pierwszego trenera został zwolniony 30 sierpnia 2020 roku po wyjazdowej porażce z FK Vojvodina (3:2) – w trakcie spotkania rzucił w głównego sędziego butelką z wodą, za co został ukarany czerwoną kartką[9].

Od czerwca do października 2021 roku był trenerem NK Olimpija Lublana[10][11].

We wrześniu 2023 roku został mianowany trenerem reprezentacji Bośni i Hercegowiny[12].

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

Piłkarz

[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

[edytuj | edytuj kod]

FK Partizan

Aston Villa

Rubin Kazan

Indywidualne

[edytuj | edytuj kod]

Trener

[edytuj | edytuj kod]

FK Partizan

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. From Partizan to Iran: Savo Milošević joins struggling Nassaji Mazandaran - News - Nogomania [online], en.nogomania.com [dostęp 2026-02-23] (ang.).
  2. World Soccer, Savo Milosevic: a hero and a Villain [online], World Soccer, 1 września 2013 [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  3. On this day: Milosevic signs for Aston Villa [online], www.premierleague.com, 26 czerwca 2019 [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  4. What became of… Savo Milošević [online], Página web oficial de LALIGA | LALIGA, 11 maja 2015 [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  5. Милошевич покинет "Осасуну" [online], football.ua [dostęp 2026-02-23].
  6. UEFA.com, The official website for European football [online], UEFA.com [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  7. Savo Milosevic leaves Partizan Belgrade, replaced by former boss [online], OneFootball, 26 marca 2026 [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  8. Aston Villa fans react on Twitter as Stan Collymore congratulates Savo Milosevic [online], www.hitc.com, 25 kwietnia 2019 [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  9. Savo Milosevic leaves Partizan Belgrade, replaced by former boss [online], Soccer News, 2 września 2020 [dostęp 2021-07-09] (ang.).
  10. SK saznaje: Savo Milošević novi trener Olimpije iz Ljubljane [online], N1, 15 czerwca 2021 [dostęp 2021-07-09] (serb.).
  11. M. R., Milošević ni več trener Olimpije [online], rtvslo.si, 10 października 2021 [dostęp 2023-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-23] (słoweń.).
  12. Bośniacy mają trzeciego selekcjonera w trakcie el. Euro 2024 [online], polsatsport.pl, 29 września 2023 [dostęp 2023-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2023-10-07] (pol.).
  13. a, Odlikovanja povodom Dana Republike; Vulinu Orden zastave Srpske sa zlatnim vijencem (FOTO/VIDEO) [online], Televizija K3, 9 stycznia 2020 [dostęp 2025-10-16] (bośn.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]