Przejdź do zawartości

Stanisław Górka (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stanisław Górka
Ilustracja
Imię i nazwisko

Stanisław Kazimierz Górka

Data i miejsce urodzenia

18 kwietnia 1954
Garwolin

Zawód

aktor teatralny i filmowy, pedagog

Lata aktywności

od 1969

Zespół artystyczny
Teatr Współczesny w Warszawie (1977–2005)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Stanisław Kazimierz Górka (ur. 18 kwietnia 1954 w Garwolinie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, pedagog.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Debiutował na scenie PWST w podwójnej roli Antygona i Autolikusa w Opowieści zimowej Williama Szekspira[1].

Od 1979 nauczyciel akademicki w PWST w Warszawie, W 1987 uzyskał stopień doktorski, a w 2002 habilitację. W 2015 prezydent Bronisław Komorowski nadał mu tytuł profesora sztuk teatralnych[2].

Od 1977 aktor Teatru Współczesnego w Warszawie, a od 1993 lider Towarzystwa Teatralnego Pod Górkę. Ponadto występował w Teatrze Dramatycznym, Teatrze Nowym i Centrum Łowicka w Warszawie, Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie i Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Największą popularność telewizyjną przyniosła mu rola Zbigniewa w serialu Plebania.

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

W 2011 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W 2012 otrzymał Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Lektor

[edytuj | edytuj kod]
  • 2007: Kazimierz Pułaski. Bohater dwóch narodów

Opracowanie plastyczne

[edytuj | edytuj kod]

Role teatralne

[edytuj | edytuj kod]
PWST w Warszawie
  • 1977: Zimowa opowieść (reż: Mrozowska Zofia)
  • 1993: Kupiec wenecki (reż: Argent Edward)
Teatr Dramatyczny w Warszawie
  • 1977: Zabobon, czyli Krakowiacy i Górale (reż: René Ludwik)
  • 1993: Kolęda na cztery głosy (reż: Leon Schiller)
Teatr Współczesny w Warszawie
  • 1977: Największa świętość (reż: Englert Maciej)
  • 1978: Przebudzenie wiosny (reż: Zaleski Krzysztof)
  • 1978: Dziady kowieńskie (reż: Kreczmar Jerzy)
  • 1979: Krawiec (reż: Axer Erwin)
  • 1980: Tryptyk (reż: Axer Erwin)
  • 1980: Kobieta (reż: Englert Maciej)
  • 1981: Smok (reż: Zaleski Krzysztof)
  • 1982: Pastorałka (reż: Englert Maciej)
  • 1982: Mahagonny (reż: Zaleski Krzysztof)
  • 1983: Sen nocy letniej (reż: Englert Maciej)
  • 1983: Człowiek-Słoń (reż: Kochańczyk Marcel)
  • 1984: Walka karnawału z postem (reż: Wiśniewski Janusz)
  • 1984: Niech no tylko zakwitną jabłonie (reż: Zaleski Krzysztof)
  • 1985: Trzy siostry (reż: Englert Maciej)
  • 1986: Lorenzaccio (reż: Zaleski Krzysztof)
  • 1987: Mistrz i Małgorzata (reż: Englert Maciej)
  • 1988: Dyliżans (reż: Englert Maciej)
  • 1991: Wieczór Trzech Króli (reż: Englert Maciej)
  • 1992: Sami porządni ludzie (reż: Kutz Kazimierz
  • 1992: Wdowy (reż: Axer Erwin)
  • 1993: Wizyta starszej pani
  • 1994: Miłość na Krymie (reż: Axer Erwin)
  • 1995: Zimowa opowieść (reż: Englert Maciej)
  • 1995: Martwe dusze (reż: Englert Maciej)
  • 1998: Nasze miasto (reż: Englert Maciej)
  • 1999: Mieszczanin szlachcicem (reż: Englert Maciej)
  • 2000: Barbarzyńcy. Sceny z miasta powiatowego (reż: Glińska Agnieszka)
  • 2002: Wniebowstąpienie (reż: Englert Maciej)
  • 2004: Męczeństwo Piotra Ohey'a (reż: Englert Maciej)
Teatr Nowy w Warszawie
  • 1982: Opera za trzy grosze (reż: Nyczak Janusz)
Towarzystwo Teatralne Pod Górkę w Warszawie
  • 1994: Ten drogi Lwów
  • 1999: Hemar mniej znany (reż: Wiśniewski Tadeusz)
  • 2007: No, i jak tu nie jechać ... (reż: Matyszkiewicz Grażyna)
Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy
  • 2004: Czego nie widać (reż: Orzechowski Adam)
Bałtycki Teatr Dramatyczny im.Juliusza Słowackiego w Koszalinie
  • 2008: Damy i huzary (reż: Ziniewicz Piotr)
  • 2010: Colas Breugnon (reż: Wiśniewski Tadeusz)
Centrum Łowicka w Warszawie
  • 2009: Warszawa moich wspomnień (reż: Dobrzyńska Barbara)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Stanisław Górka w bazie filmpolski.pl
  2. Stanisław Górka [online], www.stanislawgorka.pl [dostęp 2020-05-10].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Teatr to miejsce spotkania (3 część)
Paradoks o Ogródkach, 1 tom, ISBN 978-83-923292-8-2
Thea to znaczy widzenie, 2 tom, ISBN 978-83-923292-9-9

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]