Star Trek (film 1979)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Star Trek: Film)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Star Trek
Star Trek: The Motion Picture
Gatunek Fantastycznonaukowy
Data premiery 16 grudnia 1979
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język Angielski
Czas trwania 132 min
Reżyseria Robert Wise
Scenariusz Harold Livingston
Główne role William Shatner
Leonard Nimoy
DeForest Kelley
Muzyka Jerry Goldsmith
Zdjęcia Richard H. Kline
Scenografia Harold Michelson
Kostiumy Robert Fletcher
Montaż Todd C. Ramsay
Produkcja Jon Povill
Gene Roddenberry
Wytwórnia Century Associates
Paramount Pictures
Dystrybucja Paramount Pictures
Budżet ok. 35 mln $

Star Trek (ang.: Star Trek: The Motion Picture; w skrócie: TMP) – film fantastycznonaukowy z 1979 roku wyprodukowany przez wytwórnię Paramount Pictures w 1979 roku, pod reżyserią Roberta Wise’a. Jest kontynuacją serialu Star Trek: Seria oryginalna.

Obsada[edytuj]

Fabuła[edytuj]

Trzy klingońskie krążowniki zostają zniszczone podczas ataku tajemniczej mgławicy. Stacja kosmiczna Epsilon IX przechwytuje wysłane przez nich komunikaty i informuje dowództwo Gwiezdnej Floty, że owa mgławica czy też obłok energii kieruje się w stronę Ziemi. Kapitan Kirk, który został awansowany na admirała i od dłuższego czasu zajmował się głównie pracą administracyjną, obejmuje ponownie dowództwo na „Enterprise”, za to dotychczasowy dowódca statku, kapitan Willard Decker, zostaje zdegradowany do rangi komandora i do stanowiska pierwszego oficera, co powoduje konflikt między nim a Kirkiem. W dodatku na „Enterprise” właśnie kończy się wielomiesięczny remont; statek wciąż nękają awarie, jak np. awaria transportera, na skutek której ginie dwoje członków załogi, w tym oficer naukowy, Wolkanin Sonak. Pomimo to statek pod dowództwem Kirka wyrusza, by dowiedzieć się, czym jest tajemniczy obłok, nim zagrozi on Ziemi. Do załogi dołącza nowy nawigator, pochodząca z planety Delta porucznik Ilia, którą w przeszłości łączył związek z komandorem Deckerem oraz, na specjalne życzenie kapitana Kirka, doktor McCoy. Nieoczekiwanie pojawia się także Spock; tłumaczy on, że przebywając na Wolkanie wyczuł zbliżanie się istoty obdarzonej niezwykłymi mocami umysłu i pragnie ją zbadać. Kirk przywraca go na stanowisko oficera naukowego.

Mgławica przemieszczając się w stronę Ziemi niszczy stację Epsilon IX, a następnie atakuje zbliżający się „Enterprise”; wysłane ku niej sygnały pozostają bez odpowiedzi. W ostatniej chwili Spockowi udaje się nadać pozdrowienia na właściwej częstotliwości, co ratuje statek od zagłady. Załoga kontynuuje misję i odkrywa, że obłok jest złożony z pól siłowych o ogromnej mocy, w centrum których znajduje się olbrzymi obiekt. Wysłana z niego wiązka energii próbuje przejąć kontrolę nad komputerem „Enterprise”, a potem uprowadza deltańską nawigator, porucznik Ilię. „Enterprise” zostaję wciągnięty do wnętrza gigantycznego statku i uwięziony w jednej z jego części, a na pokładzie pojawia się doskonała, mechaniczna kopia Ilii, która pełni rolę sondy oraz kanału komunikacyjnego. Dzięki niej Kirk i jego przyjaciele dowiadują się, że mają do czynienia z istota zwaną V’Ger, która zmierza ku Ziemi w poszukiwaniu „stwórcy”. Komunikacja z sondą jest jednak utrudniona, gdyż nie rozumie ona ludzkich pojęć i sposobu myślenia. Nie traktuje załogi jako godnego rozmówcy, uważa że są jedynie „węglowymi istotami”, zanieczyszczającymi imponujący twór, jakim jest sam statek. Kirk i Spock mają jednak nadzieję, że w procesie kopiowania zachowane zostały pamięć i uczucia Ilii, dlatego Decker zostaje wyznaczony do kontaktów z sondą. Ze swej strony Spock podejmuje próbę porozumienia z V’Gerem za pomocą połączenia jaźni; przypłaca to utratą przytomności i lekkim urazem mózgu, odkrywa jednak, że V’Ger pochodzi z planety zamieszkałej przez żyjące, inteligentne maszyny. Przemierza on przestrzeń, magazynując informacje, w wiedzy i czystej logice nie znajduje jednak sensu swego istnienia; odnalezienie stwórcy ma mu to zapewnić.

Dotarłszy do Ziemi, V’Ger nadaje proste sygnały radiowe, na które jednak nie ma odpowiedzi; podejmuje więc decyzję o zniszczeniu na planecie całego życia, uznając, że to „węglowe zanieczyszczenia” zakłócają komunikację z jego stwórcą. Próbując powstrzymać katastrofę, Kirk wraz ze Spockiem, McCoy'em i Deckerem docierają do jego centrum dowodzenia, gdzie znajdują ponad 300-letnią sondę Voyager 6. Doleciała ona na planetę maszyn, której mieszkańcy uznali ją za prymitywną istotę swego gatunku i odesłali na Ziemię w formie potężnego statku. V’Ger wyewoluował w superinteligentny, poszukujący celu istnienia, niezależny byt, posiadający niemal nieograniczone możliwości intelektualne, a jednocześnie pod pewnymi względami, zdaniem Spocka, przypominający dziecko. Te informacje pozwalają załodze „Enterprise” znaleźć odpowiedź na sygnał V’Gera i nie dopuścić do zagłady Ziemi. Jednak V’Ger nie bardzo chce zaakceptować swoje pochodzenie od „węglowych istot”, które uważa za niższe formy życia, i domaga się „połączenia ze stwórcą”. Komandor Decker podejmuje się spełnić jego życzenie.

Intryga filmu oparta jest o wielowymiarowy aspekt spotkań różnych cywilizacji (bytów), które się od siebie radykalnie różnią, tak bardzo że komunikacja i wzajemne zrozumienie bywa niemożliwe. Początkowy brak możliwości odebrania sygnału od V’Gera został wprost przesadnie wyolbrzymiony, dla celów fabuły (przecież „Enterprise” wyposażony jest w imponującą ilość czujników). Stanowi to istotę założeń serii stworzonej przez Gene’a Roddenberry’ego, który chciał ukazać do czego może doprowadzić wysłanie dowolnego obiektu stworzonego przez inteligencję (np. sondy, statku kosmicznego) w odległą podróż kosmiczną. Opierając się na prawdziwych wydarzeniach, film zadaje pytanie, co może się wydarzyć jeśli dotrze ona w końcu do jakiejś zaawansowanej cywilizacji, która niekoniecznie musi być biologiczna. Do czego może doprowadzić połączenie tych technologii, jakimi wytycznymi należy się wówczas kierować by nie miało to zgubnych konsekwencji.

Nagrody i nominacje[edytuj]

Oscary za rok 1979

Złote Globy 1979

Nagrody Saturn 1979

Ciekawostki[edytuj]

  • Przewodni motyw muzyczny Jerry’ego Goldsmitha został później wykorzystany w kilku kolejnych filmach Star Trek oraz w czołówce serialu Star Trek: Następne pokolenie.
  • Po sukcesie serialu Star Trek: Seria oryginalna, jego kontynuacją miał być serial o tytule Star Trek: Faza druga. Jednak po nieoczekiwanym sukcesie filmu George’a Lucasa Gwiezdne wojny, producenci z Paramountu doszli do wniosku, że lepszą kontynuacją niż serial, będzie film. Serialowa scenografia i kostiumy, nad którymi rozpoczęto już prace, zostały wykorzystane podczas kręcenia filmu.

Linki zewnętrzne[edytuj]