Stary Las (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne znaczenia dla „Stary Las”.
Stary Las
kościół par. pw. św. Marcina
kościół par. pw. św. Marcina
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat nyski
Gmina Głuchołazy
Wysokość 258–265 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 687[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-340[2]
Tablice rejestracyjne ONY
SIMC 0494858
Położenie na mapie gminy Głuchołazy
Mapa lokalizacyjna gminy Głuchołazy
Stary Las
Stary Las
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nyskiego
Stary Las
Stary Las
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Stary Las
Stary Las
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stary Las
Stary Las
Ziemia50°23′03″N 17°24′19″E/50,384167 17,405278
Strona internetowa miejscowości

Stary Las (niem. Altewalde[3]) – wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy[4].

Wieś leży nad źródliskami Kamienicy w obrębie Przesieki Sudeckiej). Zabudowa miejscowości ma charakter ulicówki.

Nazwa[edytuj]

12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Stary Las[3].

Historia[edytuj]

Najstarsze znane wzmianki o miejscowości Waldow pochodzą z 1249 r. z dokumentu bpa wrocławskiego Tomasza I. W dokumencie tym informuje się o transakcji między bpem a rycerzem o imieniu Smilo, w której duchowny przekazał Waldow oraz dwie inne miejscowości wspomnianemu rycerzowi. Kolejna informacja o miejscowości pochodzi z 1284 roku. Jest to zapis o konflikcie między biskupem Tomaszem II a księciem Henrykiem IV Prawym – biskup pragnął odzyskać od księcia Stary Las oraz 64 inne miejscowości. Henryk IV nie chciał jednak zgodzić się na to i nakazał wybudowanie na skraju miejscowości zamku obronnego, z którego napadał na pobliskie ziemie biskupie. Poskromcą tej „kłótni” został dopiero cesarz, który w 1288 r. zmusił księcia do poddania się i zburzenia zamku. Następna informacja o miejscowości pochodzi z dokumentu kościelnego z 1300 roku, będącego spisem gospodarstw i innych instytucji w Starym Lesie; miejscowość została w nim wymieniona pod nazwą Antiquum Waldow i składa się wówczas z 49 gospodarstw, kościoła, gospody i młyna.

19 sierpnia 1757 roku, miejscowość odwiedził, podczas jednego ze swoich objazdów, Fryderyk II Wielki z synami; podczas pobytu dopytywał się o stan wioski, wielkość, liczbę urodzeń i zgonów. W 1782 r. miejscowość posiadała kościół z zabudową plebanijną, szkołę, 21 dużych gospodarstw i 49 mniejszych, młyn wodny i 3 kowali. Liczba mieszkańców wynosiła 693. Kolejne lata przyniosły rozwój miejscowości, liczba mieszkańców kształtowała się od 1440 osób w 1855 r. do 1145 w 1939 roku. Przez Stary Las wiodła trasa tzw. marszu śmierci. Na cmentarzu parafialnym znajduje się mogła z 46 zamordowanymi więźniami obozu Auschwitz-Birkenau.

W 1945 r. miejscowość została włączona do Polski. Ludność niemiecka została przesiedlona do Niemiec, a jej miejsce zajęła ludność polska, przybyła z południowych, wschodnich i centralnych rejonów Rzeczypospolitej.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • kościół par. pw. św. Marcina, z XIII/XIV w., 1913 r., wypisany z księgi rejestru
  • plebania, z XVIII w.
  • zbiorowa mogiła ofiar hitlerowskich, na cmentarzu rzym.-kat.
  • dom - chałupa nr 49, drewniana, z XVIII w., XIX w., przeniesiony do Muzeum Wsi Opolskiej
  • dom - chałupa nr 58, drewniany, z XVIII w.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 21.12.2012]. s. 62.

Linki zewnętrzne[edytuj]