Stefan de Vrij

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan de Vrij
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 lutego 1992
Ouderkerk aan den IJssel

Wzrost

189 cm

Pozycja

obrońca

Informacje klubowe
Klub

Inter Mediolan

Numer w klubie

6

Kariera juniorska
Lata Klub
1997–2002 vv Spirit
2002–2009 Feyenoord
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2014 Feyenoord 135 (7)
2014–2018 S.S. Lazio 95 (8)
2018– Inter Mediolan 116 (7)
W sumie: 346 (22)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2007–2008  Holandia U-16 3 (0)
2008–2009  Holandia U-17 20 (0)
2010–2011  Holandia U-19 9 (0)
2012  Holandia U-20 1 (0)
2011–2012  Holandia U-21 12 (0)
2012–  Holandia 58 (3)
W sumie: 103 (3)
  1. Aktualne na: 4 marca 2022.
  2. Aktualne na: 14 czerwca 2022.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsce Brazylia 2014 piłka nożna
Liga Narodów UEFA
srebro Portugalia 2018/2019

Stefan de Vrij (ur. 5 lutego 1992 w Ouderkerk aan den IJssel) – holenderski piłkarz, występujący na pozycji obrońcy we włoskim klubie Inter Mediolan oraz w reprezentacji Holandii.

Srebrny medalista Ligi Narodów UEFA 2018/2019, brązowy medalista Mistrzostw Świata 2014, uczestnik Mistrzostw Europy 2020.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera młodzieżowa[edytuj | edytuj kod]

De Vrij grał w lokalnym klubie vv Spirit przez pięć sezonów. W wieku 10 lat wystąpił na turnieju młodych talentów w Feyenoordzie. Po meczu towarzyskim przeciwko ARC zaproponowano mu dołączenie do szkółki Feyenoordu[1]. Stefan szybko się rozwijał i był jednym z pierwszych piłkarzy, którzy po grze w drużynie U-15 ominęli jeden szczebel i od razu awansowali do U-17[1]. 7 lipca 2009 podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt z Feyenoordem, który obowiązywał do lata 2012[2]. 24 września 2009 zadebiutował w pierwszej drużynie. Zastąpił Kelvina Leerdama w 57. minucie spotkania przeciwko Herkemase Boys w Pucharze KNVB[3]. 6 grudnia 2009 zadebiutował w Eredivisie w spotkaniu z FC Groningen, gdy zastąpił Denny’ego Landzaata w 89. minucie[4]. Od sezonu 2012/2013, przez dwa lata, był kapitanem drużyny[5][6]. Latem 2014 podpisał kontrakt z S.S. Lazio. W lipcu 2018, na zasadzie wolnego transferu, został zawodnikiem Interu Mediolan.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

21 listopada 2007 zadebiutował w reprezentacji Holandii U-16. Holandia pokonała Ukrainę, a De Vrij zagrał od pierwszych minut meczu.

Wystąpił na Mistrzostwach Europy U-17 2009. Drużyna Holandii, w której występowało siedmiu piłkarzy Feyenoordu zajęła 2. miejsce. W finale Holendrzy przegrali z Niemcami po dogrywce.

Swój debiut w kadrze narodowej zaliczył 15 sierpnia 2012 w sparingu z Belgią (2:4). Na Mistrzostwach Świata 2014 w Brazylii był podstawowym graczem Holandii, z którą sięgnął po brązowy medal.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dromen van doorbraak Stefan de Vrij (16) ontwikkelt zich bij Feyenoord en Oranje sterk (niderl.). AD, 2009-02-03. [dostęp 2012-05-27].
  2. DE VRIJ TEKENT EERSTE PROFCONTRACT (niderl.). Feyenoord, 2009-07-17. [dostęp 2012-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-23)].
  3. FEYENOORD BOEKT ONBERISPELIJKE ZEGE IN FRIESLAND (niderl.). Feyenoord. [dostęp 2012-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-28)].
  4. 2009-12-06: Feyenoord via uitstekende tweede helft langs FC Groningen (niderl.). Feyenoord. [dostęp 2012-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-08)].
  5. A host of Premier League clubs are chasing Dutch international Stefan De Vrij (ang.). skysports.com, 2012-12-18. [dostęp 2013-09-22].
  6. Łukasz Konstanty. Młody kapitan. „Piłka Nożna”, s. 28, 2013-04-30. Profus Management. ISSN 0137–4710. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]