Stenkil Ragnvaldsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stenkil Ragnvaldsson
król Szwecji
Okres panowania od 1060
do 1066
Dane biograficzne
Data urodzenia 1028
Data śmierci 1066
Ojciec Ragnvald Stary
Matka Astrid
Dzieci Halsten

Stenkil Ragnvaldsson (ur. 1028, zm. 1066) – król Szwecji od około 1060 do swojej śmierci.

Saga Västergötlandu opowiada, iż Stenkil przybył z miejscowości Levene, która leży w tej samej prowincji. Islandzka saga Hervara relacjonuje o Stenkilu, jako jednym z potężniejszych i bardziej szanowanych ludzi z jego rodu. Matka Stenikla miała na imię Astrid, a jego ojcem był Ragnvald Stary. Stenkil był początkowo jarlem Svitjod. Ożenił się z córką Emunda Starego. Po śmierci Emunda wybrano jego na króla Szwecji, gdyż poprzedni król nie zostawił po sobie żadnego syna. Utrzymywał osoby z rodu Englingerów. Zmarł w czasie gdy norweski król Harald III Surowy został pokonany w Anglii.

Nie jest znany rok śmierci Stenkila, wiadomo jedynie, że Harold III zginął w bitwie pod Stamford Bridge. Inne źródła podają, iż Stenkil wspierał misjonarzy z arcybiskupstwa bremeńsko-hamburskiego. Stenkil pomógł zakonnikom, którym przewodził Adalbert z Bremy, w założeniu pierwszej siedziby biskupa w Sigtunie, we wschodniej Szwecji.

Po jego śmierci o tron i bycie następnym królem spierali się dwaj kandydaci, którzy nosili obaj imię Eryk, co doprowadziło do podziału państwa. Jeden z nich mógł być prawdopodobnie synem Stenkila. W trakcie następnych bitew oboje zginęli, przez co królem szwedzkim mógł zostać inny syn Stenkila, Halsten.


Poprzednik
Emund Stary
Władcy Szwecji
1060-1066
Następca
Eryk Stenkilsson i Eryk Poganin

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maja Hagerman: Spåren av kungens män. Stockholm: Rabén Prisma, 1996, s. 289-290. ISBN 91-518-2927-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]