Magnus I Birgersson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Magnus I Birgersson
ilustracja
Pieczęć Magnusa I
król Szwecji
Okres panowania od 1275
do 18 grudnia 1290
Dane biograficzne
Dynastia Folkungowie
Data urodzenia 1240
Data śmierci 18 grudnia 1290
Ojciec Birger
Matka Ingeborga
Żona Jadwiga
Dzieci Eryk,
Birger I Magnusson,
Eryk Magnusson,
Waldemar,
Ryksa,
Ingeborga

Magnus I Birgersson, Magnus I Ladulås (ur. 1240, zm. 18 grudnia 1290) - książę Sudermanii od 1266, król Szwecji od 1275.

Był drugim synem jarla Birgera i jego pierwszej żony Ingeborgi, siostry szwedzkiego króla Eryka XI. W 1275 stanął na czele buntu przeciwko swojemu bratu, królowi Waldemarowi.

11 listopada 1276 poślubił Jadwigę, córkę Gerarda I, hrabiego Holsztynu. Z tego małżeństwa pochodzili:

  • Eryk, zm. 1279,
  • Birger (1280–1321), król Szwecji,
  • Eryk (zm. 1318), książę Sudermanii,
  • Waldemar (zm. 1318), książę Finlandii,
  • Ryksa (zm. po 1347), ksieni klarysek w Sztokholmie,
  • Ingeborga (zm. 1319), żona Eryka VI, króla Danii.

Bibliografia[edytuj]