Sten Sture Starszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sten Sture Starszy
ilustracja
Regent Szwecji
Okres panowania od 1471 (lub 1470)
do 1497
Poprzednik Karol VIII Knutsson Bonde
Następca Jan II
Regent Szwecji
Okres panowania od 1501
do 1503
Poprzednik Jan II
Następca Svante Nilsson Sture
Dane biograficzne
Data śmierci 14 grudnia 1503
Ojciec Gustaf Sture

Sten Sture Starszy (szw. Sten Sture den äldre), (ur. ok. 1440[1] (wg innych źródeł najpóźniej w 1437[2] lub najwcześniej w 1437[3]), zm. 14 grudnia 1503) – szwedzki regent (szw. riksföreståndare)[4] w latach 1471[4] (lub 1470 wg innego źródła[5])-1497 i 1501-1503[4][5] w okresie Unii Kalmarskiej. Syn członka rady królewskiej (szw. riksrådet) Gustafa Sture i Birgitty Stensdotter (z rodu Bielke)[4].

W 1466 poślubił Ingeborg Åkesdotter z rodu Tott (zm. 1507), córkę rycerza i członka duńskiej rady królewskiej Åke Axelssona oraz Märty Bengtsdotter z rodu Vinstorpaätten[4].

10 października 1471 wojska szwedzkie dowodzone przez Stena Sture Starszego zwyciężyły w bitwie na wzgórzu Brunkeberg z wojskami duńskimi prowadzonymi przez Chrystiana I[5]. Na pamiątkę tego zwycięstwa ufundował on rzeźbę Święty Jerzy ze smokiem (szw. Sankt Göran och draken ). Rzeźba znajduje się w katedrze Storkyrkan w Sztokholmie[6]. Uważany za zdolnego i bezwzględnego polityka[5].

 Osobny artykuł: Bitwa pod Brunkebergiem.

Jego pomnik z 1925 znajduje się w Uppsali[7].

Przypisy

  1. Nationalencyklopedin, tom 17, Höganäs: Bokförlaget Bra Böcker, 1995, s. 368 (szw.).
  2. Herman Schück, Sten Sture, [w:] Svenskt biografiskt lexikon [online] [dostęp 2016-10-15] (szw.).
  3. Lena Huldén, Sten Sture d.ä., [w:] Biografiskt lexikon för Finland 1. Svenska tiden [online] [dostęp 2016-10-15] (szw.).
  4. a b c d e Herman Schück, Sten Sture, [w:] Svenskt biografiskt lexikon [online] [dostęp 2016-10-15] (szw.).
  5. a b c d Lena Huldén, Sten Sture d.ä., [w:] Biografiskt lexikon för Finland 1. Svenska tiden [online] [dostęp 2016-10-15] (szw.).
  6. Svenska kyrkan: Storkyrkan [dostęp 2016-10-16].
  7. Karl G. Fredriksson, Lilian Fredriksson, Lars-Åke Skagegård: Pärlor och märkvärdigheter i Uppsala. Stockholm: Publit, 2016, s. 170-173. ISBN 978-91-983246-0-0.