Szczawian strontu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczawian strontu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny SrC2O4
Inne wzory (COO)2Sr
Masa molowa 175,65 (bezwodny)
193,65 (1*H2O)
220,68 (2,5*H2O) g/mol
Wygląd białe, drobne kryształy
Identyfikacja
Numer CAS 814-95-9
PubChem 69947[1]
Podobne związki
Podobne związki szczawian wapnia
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Szczawian strontu (etanodionian strontu), (COO)2Sr – organiczny związek chemiczny, sól strontu i kwas szczawiowego..

Otrzymywanie[edytuj]

Można otrzymać go poprzez ogrzewanie mrówczanu strontu do ok. 400 °C. Inne metody to przepuszczenie dwutlenku węgla nad strontem metalicznym w temp. 360 °C[potrzebny przypis], a także w wyniku reakcji strącania osadu[2]:

Na2C2O4 + Sr(NO3)2 → 2NaNO3 + SrC2O4·mH2C2O4·nH2O↓

Właściwości[edytuj]

Jest trudno rozpuszczalny zarówno w wodzie, jak i rozpuszczalnikach organicznych (etanol, eter dietylowy). Z roztworu wodnego krystalizuje w postaci hydratów SrC2O4·H2O, SrC2O4·½H2C2O4·H2O lub produktów niestechiometrycznych[2].

Uwodniona sól podczas ogrzewania najpierw ulega dehydratacji, następnie rozkłada się do węglanu strontu, który przy dalszym grzaniu daje tlenek strontu[2]:

SrC2O4·H2O _130–250 °C SrC2O4 + H2O↑
SrC2O4 _420–590 °C SrCO3 + CO
SrCO3 _770–1020 °C SrO + CO2

Wobec utleniaczy (np. nadmanganianu potasu) ma właściwości redukujące.

Zastosowanie[edytuj]

Szczawian strontu jest używany jako odczynnik do produkcji smugaczy i innych mieszanin pirotechnicznych. Barwi płomień na intensywny, karminowoczerwony kolor.

Szkodliwość[edytuj]

W dużych stężeniach działa drażniąco na skórę i błony śluzowe, szczególnie rozpylony. Wdychanie pyłu może powodować pylicę.

Przypisy

  1. Szczawian strontu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. a b c Knaepen, E., Mullens, J., Yperman, J., Van Poucke, L.C.. Preparation and thermal decomposition of various forms of strontium oxalate. „Thermochimica Acta”. 284 (1), s. 213-227, 1996. DOI: 10.1016/0040-6031(96)02863-8.