Szepetówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szepetówka
Шепетівка
Ilustracja
Ulica miasta
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 chmielnicki

Powierzchnia

40 km²

Wysokość

254 m n.p.m.

Populacja (2019)
• liczba ludności


41 399[1]

Nr kierunkowy

+380-3840

Kod pocztowy

30400-30409

Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa konturowa obwodu chmielnickiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Szepetówka”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Szepetówka”
Ziemia50°11′N 27°04′E/50,183333 27,066667
Strona internetowa
Portal Ukraina

Szepetówka (ukr. Шепетівка, Szepetiwka) – miasto na Ukrainie, siedziba rejonu w obwodzie chmielnickim; przemysł maszynowy, drzewny, cukrowniczy, materiałów budowlanych, węzeł kolejowy; muzeum.

Miasto leży nad rzeką Huska – dopływem Horynia.

Prywatne miasto szlacheckie, położone w województwie wołyńskim, w 1739 roku należało do klucza Szepetówka Lubomirskich[2].

W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, drzewny, cukrowniczy oraz materiałów budowlanych[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szepetówka na rysunku Napoleona Ordy

Pod rozbiorami siedziba gminy Szepetówka(ukr.) w powiecie zasławskim guberni wołyńskiej.

  • 1594 pierwsza wzmianka o Szepetówce,
  • 1619 Szepetówce nadano prawa miejskie,
  • 1793 Szepetówka zajęta przez Rosję w II rozbiorze Polski,
  • 1795 Szepetówka wchodzi w skład powiatu zasławskiego guberni wołyńskiej,
  • 1873 wybudowano stację kolei żelaznej,
  • 1932 Szepetówka zostaje siedzibą powiatu, obwodu winnickiego;
  • 1937 powiat szepetowski wchodzi w skład obwodu kamieniecko-podolskiego (od 1954 obwodu chmielnickiego).

[potrzebny przypis]

We wrześniu 1939 roku sowieci założyli tu jeden z obozów zbiorczych dla polskich jeńców wojennych wziętych do niewoli po klęsce Wojska Polskiego; stąd między innymi, wysyłało NKWD jeńców do miejsc kaźni[4]

W 1959 liczyło 31 898 mieszkańców[5].

W 1989 liczyło 50 876 mieszkańców[6].

W 2013 liczyło 43 375 mieszkańców[7].

Polacy w Szepetówce[edytuj | edytuj kod]

Czystki i wywózki z lat trzydziestych XX w. zmniejszyły udział Polaków w ogólnej liczbie mieszkańców. Zgodnie ze spisem z 2001 r. w Szepetówce jest oficjalnie nieco ponad 2 tys. Polaków, czyli 5% ogółu ludności. Według badań przeprowadzonych przez Związek Polaków na Ukrainie, Polaków w mieście i rejonie żyje prawie 10 tys., czyli blisko 25%. Świadczy o tym choćby liczba członków Związku Polaków na Ukrainie sięgająca 1 tys. osób. W 2008 r. w jednej z ukraińskich szkół powstały polskie klasy, a później w sześciu innych. Łącznie różnymi formami nauczania w języku polskim objętych jest około 800 dzieci. W 2011 planowano budowę polskiej szkoły przez Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” (będzie to szósta szkoła polska na Ukrainie)[8].

Urodzeni w Szepetówce[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність населення (за оцінкою) на 1 вересня 2019 року // Головне управління статистики у Хмельницькій області
  2. Adam Homecki, Rozwój terytorialny latyfundium Lubomirskich (starszej gałęzi rodu) w latach 1581-1754, w: Studia Historyczne, rok V, zeszyt 3 (58), 1972, s. 438.
  3. Szepetówka, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-08-21].
  4. Kapelani Wojska Polskiego z lat 1919-1939 wśród Ofiar Zbrodni Katyńskiej. Katyń – Charków – Twer – Bykownia - 1940. Stowarzyszenie Pamięć Kapelanów Katyńskich, 16 czerwca 2018. [dostęp 2020-04-16].
  5. Всесоюзная перепись населения 1959 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  6. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  7. Чисельність наявного населёння України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України. Київ, 2013. стор.103
  8. https://archiwum.rp.pl/artykul/1009987-Piec-polskich-szkol-na-Ukrainie.html