Połonne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Połonne
Полонне
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód chmielnicki
Rejon połoński
Data założenia 1171
Prawa miejskie XVI wiek, 1938
Powierzchnia 23,53 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

21 999
979 os./km²
Nr kierunkowy +380 3843
Kod pocztowy 30500 — 30509
Tablice rejestracyjne BX
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Połonne
Połonne
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Połonne
Połonne
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Połonne
Połonne
Ziemia 50°07′N 27°31′E/50,116667 27,516667
Portal Portal Ukraina

Połonne (ukr. Полонне) – miasto położone na Ukrainie na terenie obwodu chmielnickiego, centrum administracyjne rejonu połońskiego, 135 km od Chmielnickiego. Przez miasto przepływa rzeka Chomora. Stacja kolejowa na linii SzepetówkaBerdyczów.

Historia[edytuj]

Położona w pobliżu Czarnego Szlaku miejscowość, wzmiankowana była w 1169 i 1172 r. w związku z najazdem Połowców. Na mocy układu z 1366 roku król Kazimierz Wielki przekazał księciu Lubartowi m.in. Połonne. W 1607 r. wojewoda krakowski Stanisław Lubomirski ufundował kościół św. Anny. Miasto wraz z kościołem zostało spalone przez Tatarów w 1618 r. W 1621 r. miasto wraz z drewnianym zamkiem objęła w posiadanie Zofia Ostrogska, a po jej śmierci w 1623 r. właścicielem stał się jej mąż Stanisław Lubomirski, który z kolei przekazał je w 1642 r. swojemu najmłodszemu synowi Konstantemu Lubomirskiemu. W 1646 r. miasto zostało otoczone wałami w kształcie pięcioboku według projektu Krzysztofa Mieroszewskiego, co miało na celu zaryglowanie wojskom nieprzyjacielskim dostępu do Wołynia. W obrębie fortyfikacji zbudowanych według szkoły holenderskiej znalazło się Stare i Nowe Miasto Połonne, zamek i osada Wola. W dniu 12 lipca 1648 na skutek zdrady miasto opanowali Kozacy pod wodzą Krzywonosa i całkowicie je spalili dokonując rzezi mieszkańców. Zginął wtedy też słynny kabalista Samson Ostropolski. Kozacy ponownie opanowali miasto w 1651 r. W drodze z Kamieńca Podolskiego w dniu 23 listopada 1761 r. na zamku zatrzymał się Stanisław August Poniatowski, a w 1766 r. miasto otrzymało przywilej królewski organizowania jarmarków. Fortyfikacje wzmocnili Polacy po raz ostatni w 1792 roku przed spodziewaną wojną z Rosją. W tym samym roku na drodze w kierunku Zasławia stoczono zwycięską dla Polaków Bitwę pod Zieleńcami. W tym czasie miasto było, po Dubnie i Zasławiu, trzecim miastem Wołynia. W II rozbiorze Polski miasto zostało zagarnięte przez Rosję. W czasie powstania styczniowego miasto zajął generał Edmund Różycki, który następnie stoczył Bitwę pod Salichą. W drugiej połowie XIX wieku w pobliżu miasta zbudowano linię kolejową. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Połonne nie powróciło do Polski lecz zostało przyłączone do ZSRR. Tym ponurym czasom Marek A. Koprowski poświęcił cały rozdział swojej książki "Kresy we krwi"[1]. Prawa miejskie od 1938 roku. Od czerwca 1941 do 1944 zajęte przez hitlerowskie Niemcy. Od 1991 roku w granicach Ukrainy.

Rodzinne miasto śpiewaczki operowej Walentyny Stepowej.

Zabytki[edytuj]

  • cmentarz polski
  • cmentarz żydowski
  • kościół św. Anny z 1607 r.
  • zamek[2]

Ludność[edytuj]

W 2008 miasto miało 22 217 mieszkańców z których 89,9% stanowią Ukraińcy, 6,9% Polacy a 2,4% Rosjanie.

Polacy urodzeni w Połonnem[edytuj]

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Marek A. Koprowski: Kresy we Krwi. Warszawa: Fronda, 2011, s. 251. ISBN 978-83-62268-77-1.
  2. Połonne. [dostęp 29.8.13].

Linki zewnętrzne[edytuj]