Szkłów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szkłów
biał. Шклоў, ros. Шклов
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Białoruś
Obwód mohylewski
Rejon szkłowski
Wysokość 154 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

16400[1]
Nr kierunkowy +375 2239
Kod pocztowy 213010
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Szkłów
Szkłów
Ziemia54°13′25″N 30°17′11″E/54,223611 30,286389
Portal Portal Białoruś

Szkłów (łac. Sclovia, biał. Шклоў, Łacinka białoruska: Škłoŭ, ros. Шклов; jid. שקלאָוו, Szklow) – białoruskie miasto położone w obwodzie mohylewskim przy ujściu rzeki Szkłówki do Dniepru. Jest stolicą rejonu szkłowskiego. 16,4 tys. mieszkańców (2010).

Dnia 12 sierpnia 1654 miała tu miejsce bitwa pomiędzy armią litewską a armią rosyjską.

Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w hrabstwie szkłowskim w powiecie orszańskim województwa witebskiego[2].

W Szkłowie funkcjonowały w przeszłości dwa klasztory prawosławne: męski monaster Zmartwychwstania Pańskiego oraz żeński Zaśnięcia Matki Bożej. Obydwa zostały ufundowane przez rodzinę Sieniawskich w 1702. Wspólnota męska istniała do 1847, zaś żeńska do 1795 - jej cerkiew została przekształcona w parafialną[3].

Zabytki[edytuj kod]

  • ratusz z XVIII wieku
  • cerkiew Przemienienia Pańskiego
  • miejsce po zamku, ok. 2,5 km od dworca kolejowego, brak śladów budowli
  • Zespół dworski dawnego majątku Zabrammne (teraz w granicach miasta). Drewniany, parterowy, modernistyczny. Wewnątrz zachowały się oryginalne kaflowe piece. Obok dworu dwie oficyny (dawna kuchnia i dom gościnny). We dworze znajduje się biblioteka.
  • Park regularno-krajobrazowy o pow. ok. 20 ha otaczający dwór, założony w k. XVIII w., obecnie część parku to miejski park kultury i wypoczynku ze stadionem.
  • synagoga

Przypisy

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
  2. Вялiкi гicтарычны атлас Беларусi Т.2, Mińsk 2013, s. 93.
  3. Mironowicz A.: Diecezja białoruska w XVII i XVIII wieku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2008, s. 275. ISBN 978-83-7431-150-2.

Linki zewnętrzne[edytuj kod]