Szymon Koziatek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szymon Koziatek
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 1970[1]
Kromołów
Przebieg służby
Lata służby od 1989
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne PRL
POL Wojska Lądowe.svg Siły Zbrojne RP
Jednostki WSOWZ
14 BP
25 BKP
DWL
AON
PKW
• 25 BKP
18 bpdes
PKW Afganistan
6 BPD
16 bpdes
• 6 BPD
SGWP
Stanowiska • dowódca plcz w Brygadzie Pancernej
• dowódca szwadronu w Brygadzie Kawalerii Powietrznej
• szef sekcji (S-3) BKPow
• specjalista w Dowództwie Wojsk Lądowych
• dowódca 18 batalionu powietrznodesantowego
• szef szkolenia 6 Brygady Powietrznodesantowej
• dowódca 16 batalionu powietrznodesantowego
• zastępca dowódcy Brygady Powietrznodesantowej
• dowódca Brygady Powietrznodesantowej
Główne wojny i bitwy stabilizacja Iraku
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Medal Srebrny za Długoletnią Służbę Gwiazda Iraku Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku Medal 100-lecia ustanowienia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego

Szymon Koziatek (ur. 1970 w Kromołowie) – generał brygady Wojska Polskiego, były dowódca 6 Brygady Powietrznodesantowej, od 2019 szef Zarządu Planowania i Programowania Rozwoju Sił Zbrojnych w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szymon Koziatek jest rodowitym kromołowianinem, tutaj się urodził, wychował, chodził do szkoły[2][a]. W 1989 podjął studia w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. W 1993 jako prymus promowany na podporucznika, następnie został skierowany do Bielsko-Białej, gdzie objął funkcję dowódcy plutonu szturmowego i dowódcy kompanii szturmowej w 18 batalionie desantowo-szturmowym z 6 Brygady Desantowo-Szturmowej. W 1996 ukończył kurs instruktorów spadochronowych, uzyskując uprawnienia instruktora[4].

W 1999, w drodze wyróżnienia, został skierowany na studia w Akademii Obrony Narodowej, po ukończeniu których objął w 2001 stanowisko szefa logistyki 25 batalionu dowodzenia z 25 Brygady Kawalerii Powietrznej. Następnie został wyznaczony na oficera operacyjnego w dowództwie 25 BKPow., szefa sztabu 7 batalionu kawalerii powietrznej, szefa sekcji operacyjnej tej brygady i dowódcy 7 batalionu kawalerii powietrznej[5]. Od 18 lipca do 1 lutego 2005 był w ramach III zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku, na stanowisku szefa sztabu Samodzielnej Grupy Powietrzno-Szturmowej, a od 26 lipca 2005 do 2007 w ramach PKW Irak był dowódcą grupy manewrowej[6]. W 2007 powierzono mu stanowisko szefa szkolenia 25 BKPow[4].

W 2009 ukończył studia podyplomowe w AON na kierunku międzynarodowe stosunki wojskowe. W 2010 skierowany został do Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych, gdzie pełnił służbę na stanowisku szefa oddziału[6][7], a od 2013 był szefem centrum i szefa połączonego centrum operacyjnego w DOSZ, gdzie był do 30 września 2016[8]. W trakcie służby w DORSZ został skierowany na Podyplomowe Studia Polityki Obronnej w Szkole Sił Zbrojnych w Kanadzie (ang. Royal Military College of Canada) w mieście Kingston, w prowincji Ontario. W 2016 po ukończeniu tych studiów objął stanowisko zastępcy szefa Zarządu Planowania i Programowania Rozwoju Sił Zbrojnych (P5) w Sztabie Generalnym WP[4][9].

11 listopada 2017 za zasługi dla obronności kraju został odznaczony przez prezydenta RP Srebrnym Krzyżem Zasługi[10]. 1 marca 2018 został awansowany na stopień generała brygady. Akt mianowania odebrał z rąk prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy w trakcie obchodów Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”[11]. Z dniem 2 lipca 2018 objął stanowisko dowódcy 6 Brygady Powietrznodesantowej[12][13], którą między innymi przygotował do pełnienia dyżuru w ramach Grupy Bojowej Unii Europejskiej państw Grupy V4, zostając jednocześnie dowódcą tej grupy bojowej[14][15]. 18 listopada 2019 w obecności sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej Marka Łapińskiego oraz I zastępcy Dowódcy Generalnego RSZ gen. dyw. pil. Jana Śliwki przekazał obowiązki dowódcy 6 Brygady Powietrznodesantowej[16]. 19 listopada 2019 został skierowany do Warszawy, gdzie objął funkcję szefa Zarządu Planowania i Programowania Rozwoju Sił Zbrojnych (P5) w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego[17][18].

Instruktor spadochronowy klasy mistrzowskiej, wykonał ponad 500 skoków ze spadochronem[4]. Pasjonat kolarstwa amatorskiego, uczestnik maratonów szosowych na kilkusetkilometrowych dystansach[19], w tym Puchar Polski w Szosowych Maratonach Rowerowych, który zdobywając kilkakrotnie odniósł zwycięstwo open w całym cyklu[20].

Awanse[4][11][edytuj | edytuj kod]

(…)

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia[21][22][edytuj | edytuj kod]

i inne.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 1 lutego 1977 Kromołów został włączony do miasta Zawiercie jako jedna z jego dzielnic[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Supermaratony. Szymon Koziatek. ranking.supermaratony.pl. [dostęp 2021-05-3].
  2. Kromołów. Generał brygady. kromolow.com.pl, 2018-03-10. [dostęp 2021-05-30].
  3. Dz.U. 1977 nr 3 poz. 15 Dz.U. 1977 nr 3 poz. 14.
  4. a b c d e Nowy dowódca 6. Brygady Powietrznodesantowej. special-ops.pl/. [dostęp 2021-05-30].
  5. Święto w kawalerii. nasztomaszow.pl, 2011-03-30. [dostęp 2021-05-31].
  6. a b Jasiński 2013 ↓, s. 165.
  7. Przedstawiciele Sił Zbrojnych Islamskiej Republiki Pakistanu w Polsce. mon.gov.pl, 2010-11-23. [dostęp 2021-05-31].
  8. Pożegnanie. do.wp.mil.pl, 2016-09-30. [dostęp 2021-05-30].
  9. Nowy dowódca 6 BPD. altair.com.pl, 2018-07-04. [dostęp 2021-05-30].
  10. Andrzej Duda odznaczył trzy osoby Orderem Orła Białego (pol.). gazetaprawna.pl, 2017-11-11. [dostęp 2021-05-30].
  11. a b Jakuboszczak 2019 ↓, s. 39.
  12. Jakuboszczak 2019 ↓, s. 106.
  13. Jakuboszczak 2020 ↓, s. 158.
  14. Nowy dowódca 6 Brygady Powietrznodesantowej. niezalezna.pl, 2019-11-19. [dostęp 2021-05-31].
  15. Kraków. 6. Brygada Powietrznodesantowa na straży Unii Europejskiej. Rozkazy wyjdą spod Wawelu. dziennikpolski24.pl, 2018-08-28. [dostęp 2021-05-31].
  16. Uroczystość przekazania obowiązków Dowódcy 6 Brygady Powietrznodesantowej. malopolska.uw.gov.pl, 2019-03-01. [dostęp 2021-05-28].
  17. Jakuboszczak 2020 ↓, s. 193.
  18. Zarządy Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. wojsko-polskie.pl/sgwp. [dostęp 2021-05-31].
  19. Ekstremalne wakacje. onet.pl, 2011-08-04. [dostęp 2021-05-30].
  20. Nic mi się nie udało. polska-zbrojna.pl, 2014-12-29. [dostęp 2021-05-30].
  21. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 listopada 2017 o nadaniu odznaczeń. sip.lex.pl, 2017-11-06. [dostęp 2021-05-30].
  22. Gałecki 2018 ↓, s. 275.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]