Terminal (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Terminal
The Terminal
Gatunek

komedia romantyczna

Rok produkcji

2004

Data premiery

9 czerwca 2004
10 września 2004 (Polska)

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

128 minut

Reżyseria

Steven Spielberg

Scenariusz

Sacha Gervasi,
Jeff Nathanson

Główne role

Tom Hanks,
Catherine Zeta-Jones

Muzyka

John Williams,
Benny Golson

Zdjęcia

Janusz Kamiński

Scenografia

Alex McDowell,
François Audouy,
Isabelle Guay,
Brad Ricker,
Anne Kuljian

Kostiumy

Christine Wada,
Mary Zophres

Montaż

Michael Kahn

Produkcja

Steven Spielberg,
Laurie MacDonald,
Walter F. Parkes

Wytwórnia

DreamWorks SKG
Amblin Entertainment
Parkes/MacDonald Productions

Dystrybucja

DreamWorks

Budżet

$ 60,000,000

Nagrody
2005: nagroda BMI Film Music dla Johna Williamsa za najlepszą muzykę, nagroda za najlepszą scenografię podczas Art Directors Guild, nominacja do nagrody Golden Trailer w kategorii najlepszy film romantyczny

Terminal (ang. The Terminal, 2004) – komedia romantyczna Stevena Spielberga.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Naworski (Hanks), imigrant pochodzący z fikcyjnego państwa środkowoeuropejskiego, Krakozji, wylądował na Międzynarodowym Lotnisku im. Johna F. Kennedy’ego w Nowym Jorku. Stało się to dokładnie w chwili, gdy doszło do politycznego upadku jego państwa na skutek wojny domowej. Ze skutkiem natychmiastowym rząd USA zerwał stosunki dyplomatyczne z krajem Naworskiego i zaprzestał uznawać dokumenty podróżne wystawiane przez upadły rząd Krakozji. Naworski z nieważnym paszportem zostaje pozbawiony prawa opuszczenia strefy przylotów lotniska i wejścia na teren Nowego Jorku. Dzieje się tak m.in. za sprawą urzędnika imigracyjnego-biurokraty, Franka Dixona. Naworski został również pozbawiony prawa powrotu do Krakozji.

Pozbawiony swobody człowiek, pod nadzorem kamer i urzędników, zaczyna na terenie terminalu lotniska przygotowywać sobie podstawy do egzystencji. Wiktor unika codziennie różnych podstępów i zasadzek funkcjonariuszy i władz lotniska. Często niedoceniony w swej przebiegłości, w komiczny sposób wyczekuje nadejścia kolejnej okazji, aby osiągnąć swój cel. Po wielu miesiącach pobytu w zamkniętej strefie lotniska, imigrant zakochuje się w stewardesie Amelii. Do grupy ludzi dobrej woli, wspierających Wiktora, należą głównie zagraniczni pracownicy lotniska. Hindus i Latynos są tymi, którzy najlepiej rozumieją niedolę Naworskiego.

Interpretacja dzieła[edytuj | edytuj kod]

Pod lekką warstwą komedii ukazano krytykę biurokracji, która jednostkę łatwo może zamienić w ofiarę systemu. Lotnisko jawi się jak miniatura USA przez ukazanie mieszaniny barów szybkiej obsługi i sklepów wolnocłowych zaludnionych społecznością o całym przekroju socjalnym. Film odnosi się w swej treści do autentycznych przeżyć Irańczyka, Merhana Karimi Nasseriego, który od 26 sierpnia 1988 do lata 2006 przebywał na terenie portu lotniczego im. Charles’a de Gaulle’a w Paryżu. Posługuje się pseudonimem Sir, Alfred (samemu pisząc przecinek między oboma członami pseudonimu). Losy tego emigranta sfilmowano we francuskiej komedii Upadli z nieba oraz w angielskiej fabularyzowanej wersji filmu dokumentalnego Here to Where (2001). Spielberg przeniósł akcję filmu do USA, gdzie po zamachu z 11 września 2001 r. wzrosła nieufność wobec nowych imigrantów.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie wersji polskiej: Start International Polska
Reżyseria: Marek Robaczewski
Dialogi: Katarzyna Wojsz

Dźwięk i montaż: Sławomir Czwórnóg, Janusz Tokarzewski

Kierownictwo produkcji: Elżbieta Araszkiewicz
Wystąpili:

oraz:

i inni

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]