Indiana Jones i ostatnia krucjata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Indiana Jones i ostatnia krucjata
Indiana Jones and the Last Crusade
Gatunek

przygoda, akcja, fantasy

Data premiery

24 maja 1989
25 stycznia 1991 (Polska)

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski, niemiecki, arabski, grecki

Czas trwania

127 minut

Reżyseria

Steven Spielberg

Scenariusz

Menno Meyjes
George Lucas
Jeffrey Boam

Główne role

Harrison Ford
Sean Connery
Denholm Elliott
Alison Doody
John Rhys-Davies
Julian Glover

Muzyka

John Williams

Zdjęcia

Douglas Slocombe

Scenografia

Elliot Scott

Kostiumy

Joanna Johnston,
Anthony Powell

Montaż

Michael Kahn,
George Lucas

Produkcja

Robert Watts

Wytwórnia

Lucasfilm
Amblin Entertainment

Dystrybucja

Paramount Pictures

Budżet

48 mln USD

Przychody brutto

474 mln USD

Poprzednik

Indiana Jones i Świątynia Zagłady (1984)

Kontynuacja

Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki (2008)

Indiana Jones i ostatnia krucjata (ang. Indiana Jones and the Last Crusade) – amerykański film przygodowy z 1989 roku, trzeci z kolei o niezwykłych perypetiach Indiany Jonesa, archeologa i poszukiwacza przygód, choć nieraz numerowany również jako 25. część z racji włączania do kanonu serii Przygód młodego Indiany Jonesa i traktowania całości jako Wielkiej Księgi Przygód Indiany Jonesa. W rolę Indy’ego po raz kolejny wcielił się Harrison Ford, a ojca dzielnego archeologa zagrał Sean Connery.

Serwis Rotten Tomatoes przyznał filmowi wynik 88%[1].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Ruiny Petry posłużyły jako scenografia filmowa

Film rozpoczyna się w 1912 roku, gdy Indiana Jones ma ok. 15 lat i jest skautem. Szuka krzyża Coronado w Utah. Chce oddać znaleziony skarb do muzeum, ale ścigają go inni poszukiwacze. Indy ucieka przed nimi przez pociąg, który przewozi zwierzęta (ma bliskie spotkania z nosorożcem i… wężami), ale ostatecznie udaje mu się uciec do domu, w którym spotyka swojego ojca. Wtedy wchodzą do domu jego rywale przebrani za pracowników muzeum i odbierają od niego krzyż. Jednak upór i siła Indy’ego wzbudza podziw ich szefa (który podejrzanie przypomina dorosłego Indy’ego) i dlatego w nagrodę oddaje mu swój kapelusz…

W 1938 roku Indiana Jones otrzymuje propozycję uczestniczenia w wyprawie zorganizowanej w celu znalezienia św. Graala. Początkowo nie chce brać udziału w poszukiwaniu chrześcijańskiej relikwii. Zmienia zdanie, gdy dowiaduje się, że jeden z członków ekspedycji już zaginął i że jest nim jego ojciec, Henry Jones (Sean Connery). Choć ojciec i syn nie widzieli się od lat, Indiana decyduje się jechać do Wenecji, gdzie znajduje się grobowiec średniowiecznego rycerza, który dotarł do cudownego kielicha. Towarzyszy mu Marcus Brody. Napotyka austriacką Doktor Elsę Schneider, która na zlecenie nazistów ma przechwycić Graala. Mami Indy’ego propozycją współpracy.

Wkrótce wszyscy troje przeszukują grobowiec. Atakują ich tajemnicze indywidua, które porywają Brody'ego i ścigają Elsę i Jonesa na rzece. Po pościgu jeden z nich – Kazim – mówi Jonesowi, by nie szukał Graala. Jones i Elsa wyruszają jednak do Austrii, gdzie spotykają ojca Indy’ego i nazistów pod wodzą historyka Waltera Donovana i generała Vogela. Wtedy też wychodzi na jaw, że Elsa jest ich wspólniczką. Podpaleniu ulega dom, skąd udaje się im wkrótce uwolnić.

Po widowiskowej uciecze przed Austriakami docierają do Niemiec, gdzie odnajdują dziennik, w którym zaznaczone jest miejsce spoczynku Graala. Indy spotyka też Adolfa Hitlera i przypadkowo dostaje od niego autograf. Później usiłuje wraz z ojcem uciec niemieckim Zeppelinem, ten jednak zawraca z powrotem do Niemiec. Po walce z nazistami Jonesom udaje się o własnych siłach wydostać z terenu III Rzeszy.

Tymczasem Brody zostaje porwany przez hitlerowców. Docierają do państwa Hatay. W ślad za nimi docierają Jonesowie i ich stary przyjaciel – Sallah. Atakują nazistów (przedtem Donovan i Elsa oddalili się na chwilę od Vogela i jego żołnierzy oraz Brody'ego). Rozpoczyna się strzelanina, w której udział biorą naziści i ludzie Kazima, który zostaje postrzelony kilkanaście razy, w wyniku czego umiera. Chwilę później ma miejsce widowiskowa walka w czołgu między Vogelem i jego ludźmi a czwórką głównych bohaterów. Ostatecznie czołg wraz z Vogelem i Indianą spada w przepaść. Vogel ginie, Indy'emu udaje się cudem przeżyć.

Jonesowie, Sallah i Brody docierają do starej budowli, w której spoczywa Graal. Są tam już Elsa i Donovan oraz ocalali naziści. By dotrzeć do Graala, śmiałek musi przejść trzy niezwykle trudne próby – test na wierność Bogu. Donovan śmiertelnie rani ojca Indiany – tylko Graal może go uzdrowić, a Indy nie ma wyjścia – musi znaleźć Graala. Udaje mu się ominąć ruchome brzytwy, wystukać imię Jehowa (zwracając uwagę na łacińską pisownię) na kamiennych płytkach i przejść po niewidzialnym moście. W ślad za nim podążają Donovan i Elsa. Docierają do starej krypty. Spotykają tam starego rycerza i kilkadziesiąt kielichów, jeden z nich to Graal. Donovan bierze fałszywy i w ciągu kilku sekund zaczyna się gwałtownie starzeć i w końcu obraca się w proch. Jones wybiera prawdziwy kielich. Nieśmiertelność zyska jednak jedynie wtedy, gdy nie wyniesie Graala z krypty – musi jednak ratować ojca, co udaje mu się. Jednak przez swoją chciwość Elsa łamie zakaz rycerza i spada w przepaść, a wraz z nią Graal.

Gdy Brody, Sallah i Jonesowie wychodzą z krypty, Henry Jones mówi Sallahowi i Brody'emu, ku wielkiej uciesze Sallaha, że Indy naprawdę nazywa się Henry Jones Junior, a przydomek Indiana ma po psie.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Kostiumy głównych bohaterów

Nagrody w 1990[edytuj | edytuj kod]

Nominacje 1990[edytuj | edytuj kod]

Nominacje w 1991[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Indiana Jones and the Last Crusade (1989) - Rotten Tomatoes, www.rottentomatoes.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  2. 1990 Hugo Awards. World Science Fiction Society. [dostęp 2016-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-07)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]