Tour de France 2001
| |||
Trasa Tour de France 2001 | |||
| Data | |||
|---|---|---|---|
| Etapów |
20 (21) | ||
| Dystans |
3455 km | ||
| Czas zwycięzcy |
86 h 17' 28" | ||
| Zgłoszenia |
189 kolarzy | ||
| Ukończyło wyścig |
144 kolarzy | ||
| Podium | |||
| Pierwsze miejsce |
| ||
| Drugie miejsce | |||
| Trzecie miejsce | |||
| Pozostałe klasyfikacje | |||
| Górska | |||
| Punktowa | |||
| Młodzieżowa | |||
| Najaktywniejszych | |||
| Drużynowa | |||
| Strona internetowa | |||
88. Tour de France rozpoczął się 7 lipca w Dunkierce, a zakończył się 29 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym 12 etapów płaskich, 1 etapu pagórkowatego, 4 etapów górskich i 4 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3455 km.
Klasyfikacje
[edytuj | edytuj kod]Klasyfikację generalną wygrał po raz trzeci z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Niemca Jana Ullricha i Hiszpana Josebę Belokiego. Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, Francuz Laurent Jalabert wygrał klasyfikację górską, a Hiszpan Óscar Sevilla był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Zabel wygrał klasyfikację punktową szósty raz z rzędu. Najaktywniejszym kolarzem został Laurent Jalabert[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna Kelme.
Doping
[edytuj | edytuj kod]Już podczas pierwszego etapu testu antydopingowego nie przeszedł Hiszpan Txema del Olmo. W jego krwi wykryto erytropoetynę (EPO)[2].
W 2007 roku do stosowania między innymi EPO w czasach swoich startów w ekipie ONCE (2001–2003) przyznał się Niemiec Jörg Jaksche[3]. Zwycięzca klasyfikacji punktowej, Erik Zabel, także stosował doping, do czego przyznał się w 2013 roku[4].
W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku[5]. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi EPO, transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu[6]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Jan Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[7].
Drużyny
[edytuj | edytuj kod]W tej edycji TdF wzięły udział 21[8] drużyny:
|
|
|
Etapy
[edytuj | edytuj kod]Liderzy klasyfikacji po etapach
[edytuj | edytuj kod]| Etap | Zwycięzca | Klasyfikacja generalna |
Klasyfikacja punktowa |
Klasyfikacja górska |
Klasyfikacja młodzieżowa |
Klasyfikacja drużynowa |
|---|---|---|---|---|---|---|
| P | Christophe Moreau | Christophe Moreau | Christophe Moreau | brak | Florent Brard | Festina |
| 1 | Erik Zabel | Erik Zabel | Jacky Durand | |||
| 2 | Marc Wauters | Marc Wauters | Jaan Kirsipuu | Robert Hunter | Crédit Agricole | |
| 3 | Erik Zabel | Stuart O’Grady | Erik Zabel | Benoît Salmon | Florent Brard | |
| 4 | Laurent Jalabert | Patrice Halgand | ||||
| 5 | Crédit Agricole | Jörg Jaksche | ||||
| 6 | Jaan Kirsipuu | |||||
| 7 | Laurent Jalabert | Jens Voigt | ||||
| 8 | Erik Dekker | Stuart O’Grady | Stuart O’Grady | Rabobank | ||
| 9 | Siergiej Iwanow | |||||
| 10 | François Simon | Laurent Roux | Óscar Sevilla | |||
| 11 | ||||||
| 12 | Félix Cárdenas | |||||
| 13 | Laurent Jalabert | Kelme | ||||
| 14 | Roberto Laiseka | |||||
| 15 | Rik Verbrugghe | |||||
| 16 | Jens Voigt | |||||
| 17 | Serge Baguet | |||||
| 18 | ||||||
| 19 | Erik Zabel | |||||
| 20 | Ján Svorada | Erik Zabel | ||||
| Klasyfikacja końcowa | Erik Zabel | Laurent Jalabert | Óscar Sevilla | Kelme | ||
- Podczas 1. etapu Christophe Moreau nosił żółtą koszulkę, a Igor González de Galdeano, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
- Podczas 9. i 10. etapu Stuart O’Grady nosił żółtą koszulkę, a Erik Zabel drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
Klasyfikacje końcowe
[edytuj | edytuj kod]| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
|---|---|---|---|
| 1. | |||
| 2. | Telekom | +6' 44" | |
| 3. | ONCE | +9' 05" | |
| 4. | Cofidis | +9' 53" | |
| 5. | ONCE | +13' 28" | |
| 6. | Bonjour | +17' 22" | |
| 7. | Kelme | +18' 30" | |
| 8. | Kelme | +20' 55" | |
| 9. | ONCE | +21' 45" | |
| 10. | Rabobank | +22' 38" |
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
|---|---|---|---|
| 1. | Telekom | 252 | |
| 2. | Crédit Agricole | 244 | |
| 3. | Bonjour | 169 | |
| 4. | Fassa Bortolo | 148 | |
| 5. | Festina | 141 |
| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
|---|---|---|---|
| 1. | CSC-Tiscali | 258 | |
| 2. | Telekom | 211 | |
| 3. | Jean Delatour | 200 | |
| 4. | |||
| 5. | Mapei | 164 |
Klasyfikacja młodzieżowa
[edytuj | edytuj kod]| Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
|---|---|---|---|
| 1. | Kelme | 86 h 35' 58" | |
| 2. | Banesto | +10' 03" | |
| 3. | ONCE | +47' 32" | |
| 4. | Banesto | +1 h 13' 20" | |
| 5. | Lampre | +1 h 15' 59" |
Klasyfikacja drużynowa
[edytuj | edytuj kod]| Pozycja | Drużyna | Czas |
|---|---|---|
| 1. | 259 h 14' 44" | |
| 2. | +4' 59" | |
| 3. | +41' 06" | |
| 4. | +41' 49" | |
| 5. | +51' 53" |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS. prixantargazdelacombativite.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-10)]. (fr.).
- ↑ Doping bei der Tour de France 1947 - heute (niem.)
- ↑ Jörg Jaksche: Doping, hypocrisy and a dog called Bella (ang.)
- ↑ Zabel admits to doping from 1996 to 2003 (ang.)
- ↑ Lance Armstrong Receives Lifetime Ban And Disqualification Of Competitive Results For Doping Violations Stemming From His Involvement In The United States Postal Service Pro-Cycling Team Doping Conspiracy (ang.)
- ↑ Lance Armstrong comes clean (ang.)
- ↑ Jan Ullrich supports Lance (ang.)
- ↑ Les équipes du Tour de France 2001 (fr.)