Trampolino Italia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trampolino Italia
Punkt konstrukcyjny K90, K55, K32, K20
Trampolino Cortina.JPG
Państwo  Włochy
Miejscowość Cortina d’Ampezzo
Data otwarcia 1955
Igelit brak
Rekord 92 m
(1981-12-20) Norwegia Roger Ruud
Kluby Sci Club Cortina
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Trampolino Italia
Trampolino Italia
Ziemia46°30′45,25″N 12°08′51,35″E/46,512569 12,147597

Trampolino Italia – zespół skoczni narciarskich we włoskiej miejscowości Cortina d’Ampezzo.

W skład kompleksu wchodzą cztery skocznie o punktach konstrukcyjnych zlokalizowanych na 90., 55., 32. i 20. metrze. Na największym obiekcie rozegrano konkursy w skokach narciarskich i kombinacji norweskiej podczas zimowych igrzysk olimpijskich w 1956 . Pięciokrotnie obiekt był również areną zmagań skoczków narciarskich w Pucharze Świata. Od 1990 nie ma homologacji FIS i pozostaje nieużywany[1][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1923 w Zuel, na przedmieściach Cortina d’Ampezzo, została wybudowana pierwsza skocznia narciarska, którą nazwano Franchetti na cześć inwestora tej budowy, barona Carlo Franchettiego, miejscowego hotelarza. Na obiekcie tym możliwe było oddawanie skoków w okolice 40. metra. Rekordzistami skoczni byli austriaccy zawodnicy z Innsbrucka – Greising i Schatz, którzy zimą 1924 uzyskali 42 m[3]. W 1926 dokonano pierwszej przebudowy skoczni, po której możliwe było oddawanie skoków ponad 50-metrowych[2]. W lutym 1927 obiekt był areną zmagań skoczków narciarskich i dwuboistów podczas mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym. W konkursie skoków triumfował wówczas Szwed Tore Edman (w drugiej próbie uzyskał 54 m, co było najlepszym rezultatem konkursu i zarazem rekordem obiektu[3]), a w kombinacji norweskiej – reprezentant Czechosłowacji, Rudolf Burkert[4].

W 1939 obiekt został wyburzony, a rok później rozpoczęła się budowa nowej skoczni narciarskiej w związku z organizacją w Cortina d’Ampezzo mistrzostw świata w 1941 . Na mistrzostwach skocznia była miejscem rozgrywania zawodów w skokach narciarskich i kombinacji norweskiej. W skokach triumfował Fin Paavo Vierto[5], a w kombinacji – Niemiec Gustav Berauer[6]. Podczas konkursu skoków rekord obiektu ustanowił Niemiec Josef Weiler, uzyskując odległość 76 m. Mimo najdłuższego rezultatu, zajął czwarte miejsce w konkursie z uwagi na niskie oceny sędziowskie[2]. W sierpniu 1946 Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS) na kongresie w Pau unieważniła wyniki zawodów w związku z małą liczbą uczestników[7]. Ostatnim rekordzistą ówczesnej skoczni został w 1952 Fin Ossi Laaksonen z wynikiem 78 m[2].

Skocznia podczas zimowych igrzysk olimpijskich w 1956

W związku z otrzymaniem przez Cortina d’Ampezzo prawa do organizacji zimowych igrzysk olimpijskich w 1956 , konieczne było dokonanie modernizacji istniejącej skoczni narciarskiej. Prace nad nową skocznią rozpoczęły się w kwietniu 1955 [3], a w grudniu tego roku dokonano jej oficjalnego otwarcia[2]. Profil olimpijskiej skoczni zaprojektowali: inżynier Guglielmo Holzner oraz ekspert z ramienia Międzynarodowej Federacji Narciarskiej, Straumann. Punkt konstrukcyjny usytuowany został na 72. metrze[3]. Nowy obiekt zawierał dwie trybuny boczne, mogące pomieścić 3000 widzów, oraz dodatkowe ok. 40 000 miejsc dla kibiców zgromadzonych wokół zeskoku[8]. W lutym 1956 na skoczni przeprowadzono zawody olimpijskie w skokach narciarskich i kombinacji norweskiej. W skokach zwyciężył Fin Antti Hyvärinen, który ustanowił rekord obiektu, w drugiej serii osiągając odległość 84 m[2][9]. W kombinacji po skokach prowadził reprezentant ZSRR, Jurij Moszkin[10], ostatecznie jednak najlepszym zawodnikiem został Norweg Sverre Stenersen[11].

W 1979 na skoczni odbyła się inauguracja pierwszej edycji Pucharu Świata w skokach narciarskich. Zwycięzcą zawodów został Toni Innauer. Później jeszcze czterokrotnie rozegrano konkursy Pucharu Świata w skokach narciarskich w Cortina d’Ampezzo. W sezonie 1981/1982 najlepszy był Roger Ruud, w sezonie 1982/1983Matti Nykänen, w sezonie 1983/1984Jens Weißflog, a w sezonie 1984/1985 – ponownie Roger Ruud[1]. Planowano również rozegrać inauguracyjne zawody w drugim sezonie Pucharu Świata (sezonie 1980/1981), jednak zostały one odwołane z powodu braku śniegu[12]. Podczas zawodów PŚ w grudniu 1981 rekord skoczni ustanowił Roger Ruud wynikiem 92 m[1]. W tym samym sezonie na obiekcie w Cortina d’Ampezzo rekord Włoch w długości skoku narciarskiego poprawił Bruno De Zordo, uzyskując 86,5 m[8].

W 1981 skocznia pojawiła się w scenie Tylko dla twoich oczu, filmu o przygodach Jamesa Bonda[13].

W 1990 skocznia utraciła homologację FIS, a rodzimy Włoski Związek Sportów Zimowych nie podjął się jej przebudowy. W związku z tym na obiekcie nie są organizowane zawody w skokach narciarskich[2]. Wobec tego dla skoczni znajdowano później inne sposoby wykorzystania, funkcjonuje ona jako atrakcja turystyczna. W grudniu 2015 rozświetlono ją 20 tysiącami światełek LED z okazji Bożego Narodzenia[14], z kolei we wrześniu 2018 zorganizowano na niej mistrzostwa świata w łucznictwie polowym[15].

Cortina d’Ampezzo ubiega się o prawo organizacji zimowych igrzysk olimpijskich w 2026 . Mimo to organizatorzy nie przewidują wykorzystania skoczni, po ewentualnym wyborze Cortina d’Ampezzo na organizatora zawody olimpijskie w skokach narciarskich i kombinacji norweskiej przeprowadzone zostaną na Trampolino Dal Ben w Predazzo[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Cortina d’Ampezzo – Italia (niem.). Berkutschi. [dostęp 2018-11-10].
  2. a b c d e f g Cortina d’Ampezzo. Skisprungschanzen. [dostęp 2018-11-10].
  3. a b c d VII Giochi Olimpici Invernali. Rapporto ufficiale. Cortina d’Ampezzo: Comitato Olimpico Nazionale Italiano, 1956, s. 137–155. [dostęp 2018-11-10]. (wł. • ang.)
  4. Kazimierz Schiele. Sporty zimowe. Zawody narciarskie w Cortina d’Ampezzo. „Stadjon”. 7, s. 8, 17 lutego 1927. [dostęp 2018-11-10]. 
  5. Ausklang der Ski-Weltmeisterschaften in Cortina. „Dolomiten”, s. 6, 10 lutego 1941 (niem.). [dostęp 2018-11-10]. 
  6. Die Ski-Weltmeisterschaften in Cortina d’Ampezzo. „Alpenzeitung”, s. 4, 7 lutego 1941 (niem.). [dostęp 2018-11-10]. 
  7. The history (ang.). Międzynarodowa Federacja Narciarska. [dostęp 2018-11-10].
  8. a b Il Trampolino Olimpico Italia (wł.). Dolomiti. [dostęp 2018-11-10].
  9. Adam Bucholz: Przerwanie norweskiej passy – Cortina d’Ampezzo 1956. Skijumping.pl, 19 grudnia 2013. [dostęp 2018-11-10].
  10. Nordic Combined at the 1956 Cortina d’Ampezzo Winter Games: Men's Individual Ski Jumping, Normal Hill (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-11-10].
  11. Nordic Combined at the 1956 Cortina d’Ampezzo Winter Games: Men's Individual (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-11-10].
  12. Katarzyna Służewska: Historia Pucharu Świata (cz.1). Skoki24.pl, 29 października 2015. [dostęp 2018-11-10].
  13. For Your Eyes Only (1981) (ang.). Filmsquare, 18 lipca 2013. [dostęp 2018-11-10].
  14. Marco Dibona. Trampolino natalizio: 21mila luci „verdi” per dare il benvenuto ai turisti. „Il Gazzettino”, 9 grudnia 2015 (wł.). [dostęp 2018-11-10]. 
  15. Chris Wells: Beginner’s guide to the Cortina 2018 World Archery Field Championships (ang.). Międzynarodowa Federacja Łucznicza, 4 września 2018. [dostęp 2018-11-10].
  16. Punti di forza e di debolezza delle tre città italiane che vogliono i Giochi invernali (wł.). Agenzia Giornalistica Italia, 10 lipca 2018. [dostęp 2018-11-10].