Przejdź do zawartości

Stadio del Salto Giuseppe Dal Ben

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Trampolino Dal Ben)
Stadio del salto Giuseppe Dal Ben
Punkt konstrukcyjny K128, K98, K60, K33, K19, K15
Ilustracja
Państwo

 Włochy

Miejscowość

Predazzo

Data otwarcia

1989

Rozmiar skoczni (HS)

141 m

Igelit

jest

Rekord

141,5 m

(2026-02-14)

Słowenia Domen Prevc

Najdłuższy skok

143,5 m

(2026-02-12)

Słowenia Domen Prevc

Kluby

US Dolomitica

Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Stadio del salto Giuseppe Dal Ben”
46°19′47,55″N 11°36′20,53″E/46,329876 11,605704

Stadio del salto Giuseppe Dal Ben[1][2] – kompleks sześciu skoczni narciarskich we włoskim Predazzo (w osadzie o nazwie Stalimen), w dolinie Val di Fiemme, na wysokości 1018 m n.p.m., w skład którego wchodzą:

Trybuny stadionu pod skoczniami mogą pomieścić 15 000 widzów. Obok niego znajduje się dolna stacja kolei linowej (z 12-miejscowymi kabinami) z Stalimen do Gardoné, skąd kolejnym wyciągiem krzesełkowym można dostać się na przełęcz Passo Feudo i do ośrodka narciarskiego Latemar Dolomites.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą skocznię w dolinie Val di Fiemme o nazwie „Fiamme Gialle” - zlokalizowaną na przełęczy Passo Rolle, na wysokości 1984 m n.p.m., na terenie należącym do Guardia di Finanza - otwarto w połowie lat 30. XX w. Zmodernizowano ją w 1973 r. (do K65) a funkcjonowała ona do końca lat 80. XX w.

Z kolei pierwszą skocznię (o K65) w osadzie Stalimen - a tym samym w Predazzo - wybudowano w 1984 r. W 1988 r., po przyznaniu Val di Fiemme organizacji mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym 1991[1] podjęto decyzję, że konkursy skoków narciarskich na tej imprezie zostaną rozegrane na nowo wybudowanych obiektach K120 i K95 w Stalimen. Otwarto je - wraz z całym kompleksem - w 1989 r., a koszt budowy wyniósł 14,5 miliarda lirów, zostając w całości sfinansowany przez władze autonomicznej prowincji Trydent. 16 i 18 lutego 1990 na dwóch największych obiektach kompleksu odbyły się zawody Pucharu Świata sezonu 1989/90. Kolejne konkursy skoków podczas mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym odbyły się na nich w 2003 i 2013[1]. W 2001 r. na potrzeby pierwszej z tych imprez obiekty zmodernizowano. W 2014 r. na skoczni normalnej przeprowadzono mistrzostwa świata juniorów w narciarstwie klasycznym. Cyklicznie organizowane są tu konkursy Pucharu Świata w skokach narciarskich, Pucharu Świata w skokach narciarskich kobiet oraz Pucharu Świata w kombinacji norweskiej[potrzebny przypis]. W 2013 r. kompleks był jedną z aren Zimowej Uniwersjady. Kolejnej modernizacji wraz z rozbudową doczekał się w latach 2016–2019. W 2026 r. kompleks był jedną z aren Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Mediolanie i Cortinie d'Ampezzo, przybierając na ich czas nazwę Predazzo Ski Jumping Stadium. Na dwóch największych obiektach kompleksu przeprowadzono wszystkie sześć konkursów skoków narciarskich w ramach tej imprezy[3]. Skocznie wyposażone są w sztuczne oświetlenie oraz igelit[potrzebny przypis].

Skocznia duża

[edytuj | edytuj kod]

Informacje o skoczni

[edytuj | edytuj kod]

Rekordziści skoczni

[edytuj | edytuj kod]
Lp. Dzień Rok Zawodnik Odległość Zawody
1. 18 lutego 1990 Czechosłowacja František Jež 113,0 m Puchar Świata w skokach narciarskich
2. 10 lutego 1991 Słowenia Franci Petek 125,0 m Mistrzostwa Świata 1991
3. 21 grudnia 2001 Polska Adam Małysz 131,0 m Puchar Świata
4. 21 grudnia 2001 Szwajcaria Simon Ammann 131,0 m Puchar Świata
5. 22 grudnia 2001 Szwajcaria Simon Ammann 131,5 m Puchar Świata
6. 22 grudnia 2001 Polska Adam Małysz 132,0 m Puchar Świata
7. 22 grudnia 2001 Polska Adam Małysz 132,5 m Puchar Świata
8. 22 lutego 2003 Finlandia Matti Hautamäki 134,0 m Mistrzostwa Świata 2003
9. 22 lutego 2003 Polska Adam Małysz 136,0 m Mistrzostwa Świata 2003
10. 9 stycznia 2009 Austria Bernhard Gruber 137,5 m Puchar Świata w kombinacji norweskiej
11. 22 lutego 2013 Niemcy Eric Frenzel 138,5 m Mistrzostwa Świata 2013 (kombinacja norweska)
12. 12 stycznia 2019 Japonia Ryōyū Kobayashi 136,0 m Puchar Świata
13. 14 lutego 2026 Kazachstan Ilja Miziernych 140,5 m Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2026
14 14 lutego 2026 Słowenia Domen Prevc 141,5 m Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2026

Skocznia normalna

[edytuj | edytuj kod]

Parametry skoczni

[edytuj | edytuj kod]
  • długość najazdu – 93,51 m
  • nachylenie najazdu – 32.0°
  • długość progu – 6,44 m
  • nachylenie progu – 11°
  • wysokość progu – 2,45 m
  • punkt konstrukcyjny – 98 m
  • rozmiar skoczni (HS) – 107 m[a]

Rekordziści skoczni

[edytuj | edytuj kod]
Lp. Dzień Rok Zawodnik Odległość Zawody Uwagi
1. 16 lutego 1991 Austria Heinz Kuttin 95,0 m Mistrzostwa Świata 1991 najdłuższy skok przed modernizacją
2. 23 lutego 2003 Polska Adam Małysz 107,5 m Mistrzostwa Świata 2003
3. 17 września 2005 Austria Mario Innauer 108,0 m FIS Cup rekord nieoficjalny
4. 18 września 2005 Austria Mario Innauer 109,5 m FIS Cup rekord nieoficjalny
5. 15 stycznia 2012 Stany Zjednoczone Sarah Hendrickson 108,0 m Puchar Świata kobiet
6. 21 lutego 2013 Austria Christoph Bieler 109,5 m Mistrzostwa świata 2013 (kombinacja norweska)
7. 9 lutego 2026 Polska Kacper Tomasiak
Szwajcaria Gregor Deschwanden
107,0 m Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2026 rekordy po modernizacji

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Pierwotnie, po przebudowie rozmiary skoczni wynosiły 143 m (na dużej) i 109 m (na normalnej), jednak po upadku trzech skoczkiń podczas próby przedolimpijskiej, skorygowano je o dwa metry[4].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Stadio del salto Giuseppe Dal Ben di Predazzo - Fiemme. fiemmeworldcup.com. [dostęp 2025-12-31]. (wł.).
  2. Skocznie - Predazzo - Stadio del Salto G. Dal Ben. berkutschi.com. [dostęp 2025-12-31]. (pol.).
  3. Predazzo Ski Jumping Stadium. olympics.com. [dostęp 2025-12-31]. (wł.).
  4. Dominik Formela: Skocznie w Predazzo zmieniły profile i rozmiary! Znamy szczegóły. skijumping.pl, 2025-10-26. [dostęp 2025-10-27].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Predazzo. skisprungschanzen.com. [dostęp 2025-12-31].