Przejdź do zawartości

Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2003

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2003
2001 2005
Data

22–28 lutego 2003

Gospodarz

Predazzo

Dyscyplina

skoki narciarskie

Mężczyźni
konkurs indywidualny
na skoczni K-120

Polska Adam Małysz

konkurs indywidualny
na skoczni K-95

Polska Adam Małysz

konkurs drużynowy
na skoczni K-120

 Finlandia

Klasyfikacja medalowa
Zwycięzca

 Polska

Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2003 – zawody w skokach narciarskich przeprowadzone w ramach Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2003 w Val di Fiemme pomiędzy 22 a 28 lutego 2003 na skoczniach w Predazzo.

Rozegrane zostały trzy konkurencje – dwa konkursy indywidualne (na obiekcie K-120 i K-95) oraz jeden drużynowy na skoczni K-120. Oba obiekty, na których przeprowadzono konkursy mistrzostw świata znajdują się w kompleksie Trampolino Dal Ben. Po raz 31. skoczkowie narciarscy walczyli o medale mistrzostw świata[a].

W konkurencjach indywidualnych, zarówno na skoczni dużej, jak i na skoczni normalnej zwyciężył Adam Małysz, a złoto w konkursie drużynowym wywalczyła reprezentacja Finlandii, która wystąpiła w składzie: Janne Ahonen, Tami Kiuru, Arttu Lappi i Matti Hautamäki.

Do zawodów zostało zgłoszonych 84 zawodników z 24 narodowych reprezentacji[b][1].

Przed mistrzostwami

[edytuj | edytuj kod]

Do rozpoczęcia mistrzostw świata, sześciokrotnie zawody Pucharu Świata wygrał Sven Hannawald i prowadził w klasyfikacji generalnej. Trzy zwycięstwa w konkursach PŚ miał na swoim koncie Martin Höllwarth, a po dwa zwycięstwa: Primož Peterka, Janne Ahonen i Sigurd Pettersen. Na drugim miejscu, za Svenem Hannawaldem w klasyfikacji Pucharu Świata plasował się Andreas Widhölzl, na trzecim Janne Ahonen, a na czwartym Adam Małysz[2]. Poza prowadzącymi w Pucharze Świata zawodnikami do faworytów zaliczano także Floriana Liegla[3], który przed mistrzostwami siedmiokrotnie zajął miejsca na podium zawodów Pucharu Świata[4].

Cztery dni przed pierwszym konkursem mistrzostw świata tytuł mistrza świata juniorów zdobył Thomas Morgenstern, który zwyciężył w konkursie na skoczni K-108 w Sollefteå[5]. Dzięki temu został powołany przez Hannu Lepistö do kadry austriackiej na mistrzostwa świata[6].

Indywidualnych tytułów z Mistrzostw Świata 2001 roku bronili: Martin Schmitt na skoczni dużej oraz Adam Małysz na skoczni normalnej, a tytułu drużynowego broniła reprezentacja Niemiec[7][c].

Skocznie

[edytuj | edytuj kod]

Dwa spośród trzech konkursów (jeden konkurs indywidualny i jeden drużynowy) skoków narciarskich podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2003 odbyły się na skoczni dużej (K-120) w Predazzo, a jeden na skoczni normalnej (K-95), umieszczonej w tym samym kompleksie skoczni co obiekt K-120.

Nazwa skoczni Miejscowość Punkt K Punkt jury[d] Rekord skoczni[e]
Trampolino Dal Ben Predazzo K-95 105 m[8] 106,5 m[9] Maximilian Mechler
Trampolino Dal Ben K-120 132 m[10] 133,0 m[11] Ronny Ackermann

Jury

[edytuj | edytuj kod]

Dyrektorem konkursów w skokach narciarskich na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2003 był Sandro Pertile oraz z ramienia Międzynarodowej Federacji Narciarskiej, dyrektor zawodów Pucharu Świata, Walter Hofer. Asystentem Waltera Hofera był, podobnie jak w innych oficjalnych zawodach organizowanych przez FIS, Miran Tepeš. Sędzią technicznym był Branko Dolhar, a jego asystentem – Reed Zuehlke.

Skład sędziowski poszczególnych konkursów przedstawia poniższa tabela.

Sędzia Kraj Stanowisko na
wieży sędziowskiej
konk. ind. K-120[12][13]		 Stanowisko na
wieży sędziowskiej
konk. ind. K-95[14][15]		 Stanowisko na
wieży sędziowskiej
konk. druż. K-120[16]
Zvonimir Borstnar Słowenia B D A
Tuomo Karjalainen Finlandia C E B
Ivano Longhini Włochy D – C
Hans Nordin Szwecja – B E
Jerzy Pilch Polska E A D
Manfred Schnetzer Austria A C –

Przebieg zawodów

[edytuj | edytuj kod]
Adam Małysz – dwukrotny mistrz świata w 2003 roku.

Pierwszym z konkursów skoków na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2003 były zawody indywidualne na obiekcie K-120. Pierwsza seria konkursowa została przeprowadzona z belki startowej nr 15. Jako pierwszy swój skok oddał Giancarlo Adami, jednak uzyskał 97 metrów i zajął ostatnie miejsce w konkursie. Kolejnymi zawodnikami byli Aleksiej Siłajew i Walerij Kobielew. Obaj reprezentanci Rosji lądowali na 108 metrze. Pierwszy skok za punkt konstrukcyjny oddał Jan Matura, który uzyskał 120,5 metra. Czech prowadził przez dwadzieścia kolejnych skoków, a zawodnikiem, któremu udało się go wyprzedzić był Tommy Ingebrigtsen (129 m). Krócej od Ingebrigtsena, ale dalej od Matury skakali kolejni zawodnicy: Simon Ammann (124 m), Arttu Lappi (124 m), Kazuyoshi Funaki (125 m), Tami Kiuru (126 m), Michael Uhrmann (126,5 m) i Robert Kranjec (127 m). Zmiana lidera nastąpiła po skoku Mattiego Hautamäki, który pobił rekord skoczni lądując na 134 metrze. Skok o trzy metry bliższy wykonał Noriaki Kasai i plasował się bezpośrednio za Finem. 130 metrów uzyskał Hideharu Miyahira i zajmował trzecią pozycję. Do prowadzącej trójki – Hautamäki, Kasai, Miyahira – w pierwszej serii dołączyli tylko Adam Małysz i Sven Hannawald. Małysz skoczył tyle samo co prowadzący Hautamäki, jednak uzyskał o pół punktu niższe noty sędziowskie. Lider Pucharu Świata, Hannawald lądował pół metra przed linią oznaczoną na 130 metrze i zajmował czwarte miejsce po pierwszej serii[17][18].

Noriaki Kasai – trzykrotny medalista mistrzostw świata w 2003 roku.

Drugą serię konkursu na skoczni K-120 rozpoczął Peter Žonta, który uzyskał 113 metrów. Spośród trzeciej dziesiątki pierwszej serii tylko dwóm zawodnikom udało się przekroczyć punkt K. Byli to Martin Schmitt (123 m) i Rok Benkovič (120,5 m). Schmitt pozostawał liderem konkursu aż do momentu, gdy skok o pół metra dłuższy oddał 18. po pierwszej serii, Primož Peterka. Tę samą odległość uzyskał Bjørn Einar Romøren i wyprzedził reprezentanta Słowenii o 0,8 punktu. Spośród zawodników zajmujących miejsca w drugiej dziesiątce Romørena wyprzedzili kolejno: Arttu Lappi i Andreas Widhölzl. Obaj lądowali na 124 metrze. Dziesiąty zawodnik pierwszej rundy, Tami Kiuru także uzyskał tę odległość i dzięki przewadze punktowej objął prowadzenie. Tuż po nim na belce startowej usiadł Florian Liegl i oddał najdłuższy do tego momentu skok serii finałowej – 129 metrów. Startujący bezpośrednio po nim Michael Uhrmann lądował pięć metrów bliżej i uplasował się za Lieglem. Kolejny z zawodników, Robert Kranjec zaliczył 128,5 metra i został liderem konkursu. Zaraz po Słoweńcu na pierwszym miejscu znalazł się Tommy Ingebrigtsen, który jako pierwszy skoczek w drugiej serii przekroczył granicę 130 metrów, lądując 1,5 metra za nią. Metr bliższy skok oddał Hideharu Miyahira i przegrał z Ingebrigtsenem o 2,5 punktu. Czwarty po pierwszej serii, Sven Hannawald, uzyskał 125 metrów, w wyniku czego spadł w klasyfikacji konkursu o trzy miejsca. Noriaki Kasai lądował o metr bliżej od prowadzącego Ingebrigtsena, jednak po pierwszej kolejce miał nad nim 6,1 punktu przewagi i objął prowadzenie. Przedostatnim skoczkiem serii finałowej był Adam Małysz. Polak poprawił ustanowiony w pierwszej serii rekord skoczni o 2 metry, lądując na 136 metrze i został liderem. Bliżej o 2,5 metra lądował prowadzący po pierwszej serii Matti Hautamäki i nie zdołał pokonać reprezentanta Polski. Tym samym złoty medal zdobył Adam Małysz, srebrny Matti Hautamäki, a brązowy Noriaki Kasai[17][18].

Matti Hautamäki – srebrny i złoty medalista mistrzostw świata w 2003 roku.

Dzień później rozegrano konkurs drużynowy. Najdłuższą odległość pierwszej kolejki pierwszej serii konkursowej uzyskał Tommy Ingebrigtsen – 124,5 metra. W drugiej kolejce czterech skoczków uzyskało lepszy rezultat od Norwega. Najdalej skoczył Tami Kiuru, który lądował na 132 metrze. 128 metrów uzyskał Lars Bystøl, 125,5 metra to odległość Akiry Higashi, a 125 metrów skoczył Georg Späth. W trzeciej kolejce najdłuższy skok oddał Hideharu Miyahira – 132 metry. Trzy metry bliższy skok uzyskał Andreas Widhölzl. Najdłuższą odległość pierwszej serii osiągnął Adam Małysz – 133,5 metra. W czwartej kolejce, w której startował, w granicy 130 metrów skoczyli także Matti Hautamäki, Robert Kranjec i Noriaki Kasai[19].

W pierwszej rundzie serii finałowej ponownie najdalej skoczył Tommy Ingebrigtsen, tym razem uzyskując 126 metrów. W drugiej kolejce 130 metrów uzyskał Tami Kiuru. Jego odległość była dłuższa o ponad pięć metrów od wszystkich pozostałych zawodników. Najlepszy w trzeciej kolejce okazał się Arttu Lappi, który lądował pół metra przed granicą 130 m. Półtora metra bliżej od Fina skoczył Hideharu Miyahira. Ostatnią kolejkę ponownie zdominował Adam Małysz. Jego rezultat, 134 metry był najdłuższym skokiem całego konkursu[20]. Dwa metry bliżej skoczył Noriaki Kasai, a cztery metry bliżej Matti Hautamäki. Tytuł drużynowego mistrza olimpijskiego zdobyła reprezentacja Finlandii, która z przewagą 36,5 punktu wyprzedziła drużynę japońską. Brązowy medal zdobyli skoczkowie z Norwegii[19]. Po raz ostatni na mistrzostwach świata do finałowej serii automatycznie kwalifikowały się wszystkie zgłoszone drużyny[21]. W związku z tym w obu kolejkach wystąpiło trzynaście reprezentacji.

Zmagania skoczków na mistrzostwach w 2003 roku kończyły zawody na normalnej skoczni. 28 lutego 2003 o godzinie 18:03 z szesnastej belki startowej rozpoczął się konkurs z udziałem 50 zawodników. Jako pierwszy oddał skok Michal Doležal i uzyskał 85,5 metra. Podobnie jak czeski skoczek, także kolejnych dwudziestu zawodników nie osiągnęło odległości powyżej punktu konstrukcyjnego. Pierwszym zawodnikiem, który tego dokonał był Nicolas Dessum, który lądował na 97 metrze i objął prowadzenie. Zmiana lidera konkursu nastąpiła po skoku Tommy Ingebrigtsena, który uzyskał 100,5 metra. Wśród kolejnych zawodników znaleźli się wszyscy czterej reprezentanci Finlandii, którzy zdobyli złoty medal w konkursie drużynowym. Veli-Matti Lindström uzyskał 98 metrów, Arttu Lappi 99 metrów, Tami Kiuru osiągnął 100 metrów, a Matti Hautamäki lądował metr dalej od Kiuru. Prowadzącego Ingebrigtsena wyprzedzili Kiuru i Hautamäki. Do czołowej dziesiątki pierwszej serii weszli także kolejni zawodnicy – Lars Bystøl po skoku na 98 metrów, Noriaki Kasai, który uzyskał rezultat o metr lepszy oraz Bjørn Einar Romøren z taką samą odległością co Kasai. Skoczkiem, który zdołał pokonać zajmującego pierwsze miejsce Hautamäkiego, był Hideharu Miyahira. Japończyk skoczył tyle samo co fiński skoczek, jednak uzyskał od sędziów pół punktu więcej za styl. O pół metra bliżej lądował reprezentant Austrii, Martin Höllwarth i plasował się na trzeciej pozycji. Przedostatnim skoczkiem pierwszej serii był wicelider klasyfikacji Pucharu Świata i triumfator konkursu na dużej skoczni, Adam Małysz. Polski skoczek uzyskał najlepszą odległość pierwszej serii – 104 metry, dzięki czemu prowadził z przewagą 5,5 punktu nad drugim Miyahirą. Lider Pucharu Świata, Sven Hannawald skoczył o dziewięć metrów krócej od Małysza i został sklasyfikowany na 21. pozycji[22][23].

Serię finałową rozpoczął Alan Alborn, który skoczył 90 metrów. Drugi w kolejności Teppei Takano przekroczył o 1,5 metra punkt K i wyprzedził amerykańskiego skoczka o 15,5 punktu. Zmiana lidera nastąpiła po skoku na 98,5 metra 26. po pierwszej serii Christofa Duffnera. Kolejny ze skoczków, Simon Ammann uzyskał 102,5 metra, co w tym momencie było drugą najdłuższą odległością konkursu. Szwajcar utrzymał prowadzenie przez dwanaście kolejnych skoków. Piętnasty po pierwszej serii Christian Nagiller upadł po lądowaniu na 90 metr i spadł w klasyfikacji na ostatnią pozycję. Upadek zaliczył także inny reprezentant Austrii, Florian Liegl, jednak uzyskał on rezultat o dziewięć metrów lepszy. Prowadzącego Simona Ammanna wyprzedził dwunasty po pierwszej serii Veli-Matti Lindström, który skoczył o 1,5 metra krócej od Szwajcara, ale dzięki blisko dziesięciopunktowej przewadze z pierwszej serii został liderem konkursu. Skok na 102 metry oddał Arttu Lappi i wyprzedził Lindströma. Prowadzenie w konkursie obejmowali dwaj kolejni skoczkowie: Noriaki Kasai po skoku na 104 metry oraz Tommy Ingebrigtsen po skoku o metr lepszym. Czterej kolejni zawodnicy – Tami Kiuru, Martin Höllwarth, Matti Hautamäki i Hideharu Miyahira uzyskali gorsze rezultaty od prowadzących Ingebrigtsena i Kasai, w wyniku czego uplasowali się na dalszych pozycjach. Lider po pierwszej serii, Adam Małysz uzyskał 107,5 metra i z przewagą 16 punktów nad drugim Ingebrigstenem zwyciężył w drugim konkursie indywidualnym na mistrzostwach świata w Val di Fiemme. Jednocześnie reprezentant Polski o jeden metr pobił rekord skoczni Trampolino Dal Ben[22].

Złote medale Adama Małysza

[edytuj | edytuj kod]

Adam Małysz jako czwarty skoczek narciarski w historii zdobył dwa złote medale w konkurencjach indywidualnych podczas jednych mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym. Przed Małyszem dokonali tego: Bjørn Wirkola na mistrzostwach w 1966 roku, Garij Napałkow w 1970 roku i Hans-Georg Aschenbach w 1974 roku[24].

Medaliści

[edytuj | edytuj kod]

Konkurs indywidualny na skoczni K-120 (22.02.2003)

[edytuj | edytuj kod]
Medal Imię i nazwisko Skok 1 Skok 2 Noty za styl
A • B • C • D • E		 Nota łączna Strata
Polska Adam Małysz 134,0 m
143,2 pkt		 136,0 m
145,8 pkt		 19,5 • 18,5 • 19,0 • 19,5 • 20,0
19,5 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0		 289,0 pkt –
Finlandia Matti Hautamäki 134,0 m
143,7 pkt		 133,5 m
142,8 pkt		 19,5 • 19,5 • 19,5 • 19,5 • 19,5
19,5 • 19,5 • 19,5 • 19,5 • 19,5		 286,5 pkt 2,5 pkt
Japonia Noriaki Kasai 131,0 m
136,8 pkt		 130,5 m
136,4 pkt		 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0
19,5 • 19,0 • 19,0 • 19,5 • 19,0		 273,2 pkt 15,8 pkt

Konkurs drużynowy na skoczni K-120 (23.02.2003)

[edytuj | edytuj kod]
Medal Kraj Imię i nazwisko Skok 1 Skok 2 Noty za styl
A • B • C • D • E		 Nota łączna zawodnika Nota łączna drużyny Strata
 FinlandiaJanne Ahonen118,5 m
112,8 pkt		124,0 m
123,7 pkt		 18,0 • 19,0 • 18,5 • 18,5 • 18,5
18,5 • 19,0 • 18,5 • 19,0 • 19,0		 236,5 pkt 1046,6 pkt –
Tami Kiuru132,0 m
139,1 pkt		130,0 m
135,0 pkt		 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,5 • 19,5
19,0 • 19,0 • 19,0 • 18,5 • 19,5		 274,1 pkt
Arttu Lappi127,0 m
128,6 pkt		129,5 m
133,6 pkt		 18,5 • 18,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5
19,0 • 19,0 • 18,5 • 19,0 • 18,5		 262,2 pkt
Matti Hautamäki131,0 m
137,3 pkt		130,0 m
136,5 pkt		 19,0 • 19,5 • 19,0 • 19,5 • 19,0
19,5 • 19,5 • 19,5 • 19,5 • 19,5		 273,8 pkt
 JaponiaKazuyoshi Funaki120,5 m
117,9 pkt		124,5 m
102,1 pkt		 19,0 • 19,5 • 18,5 • 19,0 • 19,0
11,5 • 11,0 • 13,5 • 11,5 • 11,0		 220,0 pkt 1010,1 pkt 36,5 pkt
Akira Higashi125,5 m
123,9 pkt		124,5 m
123,6 pkt		 18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,5 • 18,0
18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5		 247,5 pkt
Hideharu Miyahira132,0 m
138,6 pkt		128,0 m
132,4 pkt		 19,5 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0
19,5 • 19,0 • 19,0 • 19,5 • 19,5		 271,0 pkt
Noriaki Kasai130,0 m
131,5 pkt		132,0 m
140,1 pkt		 16,5 • 18,0 • 18,0 • 18,5 • 17,5
19,5 • 19,5 • 19,5 • 19,5 • 19,5		 271,6 pkt
 NorwegiaTommy Ingebrigtsen124,0 m
121,7 pkt		126,0 m
126,3 pkt		 18,5 • 18,5 • 18,0 • 18,0 • 17,5
18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,0		 248,0 pkt 991,9 pkt 54,7 pkt
Lars Bystøl128,0 m
130,9 pkt		124,5 m
123,1 pkt		 18,5 • 18,5 • 19,0 • 19,0 • 19,0
18,0 • 18,0 • 18,5 • 18,5 • 18,5		 254,0 pkt
Sigurd Pettersen125,5 m
124,9 pkt		125,0 m
125,0 pkt		 18,0 • 18,5 • 18,0 • 18,5 • 18,5
19,0 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 19,0		 249,9 pkt
Bjørn Einar Romøren123,5 m
121,8 pkt		121,5 m
118,2 pkt		 18,0 • 18,5 • 18,5 • 19,0 • 18,5
18,0 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5		 240,0 pkt

Konkurs indywidualny na skoczni K-95 (28.02.2003)

[edytuj | edytuj kod]
Medal Imię i nazwisko Skok 1 Skok 2 Noty za styl
A • B • C • D • E		 Nota łączna Strata
Polska Adam Małysz 104,0 m
135,5 pkt		 107,5 m
143,5 pkt		 19,5 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,5
19,0 • 19,5 • 19,5 • 20,0 • 19,5		 279,0 pkt –
Norwegia Tommy Ingebrigtsen 100,5 m
126,5 pkt		 105,0 m
136,5 pkt		 18,5 • 18,5 • 18,0 • 18,5 • 19,0
18,5 • 19,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5		 263,0 pkt 16,0 pkt
Japonia Noriaki Kasai 99,0 m
124,5 pkt		 104,0 m
135,0 pkt		 19,0 • 18,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5
19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,5 • 19,0		 259,5 pkt 19,5 pkt

Klasyfikacja medalowa

[edytuj | edytuj kod]
MiejsceReprezentacjaZłotoSrebroBrązRazem
1 Polska2002
2 Finlandia1102
3 Japonia0123
4 Norwegia0112
Razem3339

Wyniki

[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikacje do konkursu indywidualnego na skoczni K-120 (22.02.2003)

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Skoczek Państwo Skok Wynik punktowy Kwalifikacja
1. Noriaki Kasai  Japonia 131,5 138,7 pq
2. Matti Hautamäki  Finlandia 130,0 136,0 Q
3. Adam Małysz  Polska 128,5 131,8 pq
4. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia 127,0 127,6 Q
5. Hideharu Miyahira  Japonia 125,5 126,4 pq
6. Arttu Lappi  Finlandia 125,5 125,4 Q
7. Robert Kranjec  Słowenia 125,0 124,0 Q
8. Simon Ammann  Szwajcaria 123,5 122,3 Q
9. Tami Kiuru  Finlandia 123,0 121,4 Q
10. Andreas Widhölzl  Austria 123,0 120,9 pq
11. Bjørn Einar Romøren  Norwegia 124,0 118,2 pq
12. Janne Ahonen  Finlandia 120,5 117,4 pq
13. Michael Uhrmann  Niemcy 121,0 116,8 Q
14. Primož Peterka  Słowenia 120,0 115,5 pq
15. Kazuyoshi Funaki  Japonia 120,5 115,4 Q
16. Martin Höllwarth  Austria 119,5 114,1 pq
17. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 120,0 114,0 pq
17. Georg Späth  Niemcy 120,0 114,0 Q
19. Christof Duffner  Niemcy 118,0 110,4 Q
20. Sigurd Pettersen  Norwegia 117,0 110,1 pq
21. Sven Hannawald  Niemcy 119,5 108,6 pq
22. Martin Schmitt  Niemcy 116,0 105,8 Q
23. Roberto Cecon  Włochy 114,5 103,6 Q
24. Jakub Janda  Czechy 114,5 102,6 Q
25. Christian Nagiller  Austria 114,0 102,2 Q
26. Marcin Bachleda  Polska 112,5 100,0 Q
27. Jan Matura  Czechy 112,0 99,6 Q
28. Rok Benkovič  Słowenia 112,0 97,6 Q
29. Nicolas Dessum  Francja 111,0 95,3 Q
30. Walerij Kobielew  Rosja 110,0 94,0 Q
31. Akira Higashi  Japonia 110,0 93,5 Q
32. Clint Jones  Stany Zjednoczone 109,0 92,7 Q
33. Peter Žonta  Słowenia 108,5 91,8 pq
34. Jaan Jüris  Estonia 108,5 91,3 Q
35. Robert Mateja  Polska 106,0 87,8 Q
36. Ilja Roslakow  Rosja 106,5 87,7 Q
37. Alan Alborn  Stany Zjednoczone 106,0 87,3 Q
38. Dmitrij Wasiljew  Rosja 109,0 87,2 Q
39. Kristoffer Jåfs  Szwecja 105,5 85,4 Q
40. Ingemar Mayr  Holandia 105,5 85,4 Q
41. Marco Steinauer  Szwajcaria 105,0 84,0 Q
42. Sylvain Freiholz  Szwajcaria 104,5 83,1 Q
43. Jan Mazoch  Czechy 104,0 80,7 Q
44. Andreas Küttel  Szwajcaria 102,0 79,1 Q
45. Tomisław Tajner  Polska 102,0 79,1 Q
46. Lukáš Hlava  Czechy 101,0 75,8 Q
47. Aleksiej Siłajew  Rosja 100,0 73,0 Q
48. Choi Heung-chul  Korea Południowa 99,0 72,2 Q
49. Giancarlo Adami  Włochy 99,0 71,2 Q
50. Stefano Chiapolino  Włochy 99,5 71,1 nq
51. Kim Hyun-ki  Korea Południowa 97,5 68,5 nq
52. Christoph Kreuzer  Holandia 97,0 68,1 nq
53. Martin Mesík  Słowacja 97,0 67,6 nq
53. Kang Chil-gu  Korea Południowa 97,0 67,6 nq
55. Stanisław Filimonow  Kazachstan 94,0 63,7 nq
56. Jens Salumäe  Estonia 95,0 63,0 nq
57. Maksim Połunin  Kazachstan 93,5 60,3 nq
58. Alessio Bolognani  Włochy 93,5 58,3 nq
59. Wołodymyr Boszczuk  Ukraina 92,5 58,0 nq
60. Dzmitryj Afanasienka  Białoruś 91,5 57,2 nq
61. Florian Liegl  Austria 94,5 56,1 pq
62. Ihor Bojczuk  Ukraina 91,0 55,8 nq
63. Aleksandr Swietłow  Białoruś 87,5 49,5 nq
64. Pawieł Gajduk  Kazachstan 88,0 48,9 nq
64. Radik Żaparow  Kazachstan 88,0 48,9 nq
66. Ołeksandr Łazarowycz  Ukraina 86,5 46,2 nq
67. Dušan Oršula  Słowacja 86,5 41,7 nq
68. Georgi Żarkow  Bułgaria 83,5 40,8 nq
69. Csaba Magdo  Rumunia 79,0 32,2 nq
– Dmitrij Czwykow  Kirgistan DNS – nq

Legenda:

pq - zawodnik ma zapewnioną kwalifikację dzięki pozycji w pierwszej "15" klasyfikacji Pucharu Świata
Q - zawodnik zakwalifikował się do konkursu głównego
nq - zawodnik odpadł w kwalifikacjach
DNS - zawodnik nie wystartował

Konkurs indywidualny na skoczni K-120 (22.02.2003)

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Zawodnik Państwo Skok 1 Skok 2 Punkty
1. Adam Małysz  Polska 134,0 136,0 289,0
2. Matti Hautamäki  Finlandia 134,0 133,5 286,5
3. Noriaki Kasai  Japonia 131,0 130,5 273,2
4. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia 129,0 131,5 266,9
5. Hideharu Miyahira  Japonia 130,0 130,5 264,4
6. Robert Kranjec  Słowenia 127,0 128,5 260,9
7. Sven Hannawald  Niemcy 129,5 125,0 260,6
8. Florian Liegl  Austria 125,0 129,0 257,2
9. Michael Uhrmann  Niemcy 126,5 124,0 249,4
10. Tami Kiuru  Finlandia 126,0 124,0 249,0
11. Andreas Widhölzl  Austria 124,5 124,0 247,3
12. Arttu Lappi  Finlandia 124,0 124,0 245,4
13. Bjørn Einar Romøren  Norwegia 123,5 123,5 243,6
14. Martin Höllwarth  Austria 124,0 122,0 243,3
15. Primož Peterka  Słowenia 122,5 123,5 242,8
16. Kazuyoshi Funaki  Japonia 125,0 119,5 237,6
17. Simon Ammann  Szwajcaria 124,0 119,5 237,3
18. Sigurd Pettersen  Norwegia 123,5 120,5 233,7
19. Georg Späth  Niemcy 121,0 120,0 230,8
20. Jan Matura  Czechy 120,5 119,0 228,1
21. Martin Schmitt  Niemcy 118,0 123,0 227,8
22. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 120,5 119,0 226,1
23. Rok Benkovič  Słowenia 115,0 120,5 221,4
24. Christof Duffner  Niemcy 118,0 118,0 220,3
25. Jakub Janda  Czechy 115,5 120,0 219,4
26. Roberto Cecon  Włochy 118,0 118,0 218,8
27. Marcin Bachleda  Polska 119,0 112,5 212,7
28. Nicolas Dessum  Francja 116,0 116,0 211,6
29. Peter Žonta  Słowenia 115,5 113,0 204,8
30. Ilja Roslakow  Rosja 117,5 109,0 200,7
31. Christian Nagiller  Austria 113,5 – 100,8
32. Dmitrij Wasiljew  Rosja 114,0 – 96,7
33. Kristoffer Jåfs  Szwecja 110,0 – 94,5
34. Alan Alborn  Stany Zjednoczone 110,0 – 94,0
35. Janne Ahonen  Finlandia 120,0[f] – 93,5
36. Tomisław Tajner  Polska 109,0 – 92,7
36. Robert Mateja  Polska 109,0 – 92,7
38. Akira Higashi  Japonia 108,0 – 91,9
39. Walerij Kobielew  Rosja 108,0 – 90,4
40. Clint Jones  Stany Zjednoczone 107,5 – 89,5
41. Sylvain Freiholz  Szwajcaria 108,0 – 89,4
41. Aleksiej Siłajew  Rosja 108,0 – 89,4
43. Jaan Jüris  Estonia 107,0 – 88,6
44. Lukáš Hlava  Czechy 106,5 – 86,7
45. Marco Steinauer  Szwajcaria 103,5 – 81,3
46. Ingemar Mayr  Holandia 102,5 – 80,0
47. Andreas Küttel  Szwajcaria 100,0 – 74,5
48. Jan Mazoch  Czechy 99,0 – 71,7
49. Choi Heung-chul  Korea Południowa 99,0 – 71,2
50. Giancarlo Adami  Włochy 97,0 – 67,1

Konkurs drużynowy na skoczni K-120 (23.02.2003)

[edytuj | edytuj kod]
M Państwo Skład Skok 1 Skok 2 Punkty
1.  FinlandiaJanne Ahonen118,5124,0 1046,6
Tami Kiuru132,0130,0
Arttu Lappi127,0129,5
Matti Hautamäki131,0130,0
2.  JaponiaKazuyoshi Funaki120,5124,5[f] 1010,1
Akira Higashi125,5124,5
Hideharu Miyahira132,0128,0
Noriaki Kasai130,0132,0
3.  NorwegiaTommy Ingebrigtsen124,0126,0 991,9
Lars Bystøl128,0124,5
Sigurd Pettersen125,5125,0
Bjørn Einar Romøren123,5121,5
4.  NiemcyMartin Schmitt117,5121,5 963,3
Georg Späth125,0124,5
Michael Uhrmann125,0121,0
Sven Hannawald125,0124,0
5.  AustriaMartin Höllwarth122,0123,5 961,8
Andreas Kofler122,0121,5
Andreas Widhölzl129,0123,5
Florian Liegl127,5[f]124,5
6.  SłoweniaPeter Žonta111,0113,5 954,5
Rok Benkovič123,0121,0
Primož Peterka126,0125,0
Robert Kranjec130,0128,0
7.  PolskaRobert Mateja107,5118,0 898,4
Tomisław Tajner112,5112,0
Marcin Bachleda115,5120,0
Adam Małysz133,5134,0
8.  CzechyLukáš Hlava104,0106,5 809,1
Jan Mazoch110,5111,5
Jan Matura120,0121,5
Jakub Janda117,0118,5
9.  SzwajcariaMarco Steinauer103,5106,0 763,1
Sylvain Freiholz108,0112,5
Andreas Küttel107,0107,0
Simon Ammann116,5126,5
10.  WłochyMarco Beltrame95,0100,5 696,8
Giancarlo Adami99,5102,5
Stefano Chiapolino110,5110,5
Roberto Cecon116,0119,0
11.  KazachstanPawieł Gajduk94,597,5 534,9
Maksim Połunin98,097,5
Stanisław Filimonow98,5102,0
Radik Żaparow94,593,0
12.  BiałoruśAleksandr Swietłow90,092,5 454,6
Alaksandr Dziadziula87,087,0
Iwan Sobolew92,587,5
Dzmitryj Afanasienka99,598,5
13.  UkrainaWitalij Szumbareć82,585,5 450,7
Ołeksandr Łazarowicz98,0102,5
Ihor Bojczuk92,088,0
Wołodymyr Boszczuk93,592,0


Kwalifikacje do konkursu indywidualnego na skoczni K-95 (27.02.2003)

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Skoczek Państwo Skok Wynik punktowy Kwalifikacja
1. Adam Małysz  Polska 105,0 138,0 pq
2. Tami Kiuru  Finlandia 102,5 132,5 Q
3. Arttu Lappi  Finlandia 102,5 130,5 Q
4. Matti Hautamäki  Finlandia 102,5 130,0 Q
5. Veli-Matti Lindström  Finlandia 101,5 128,5 Q
6. Sven Hannawald  Niemcy 99,5 125,5 pq
7. Georg Späth  Niemcy 99,5 124,5 Q
8. Noriaki Kasai  Japonia 102,0 124,0 pq
8. Lars Bystøl  Norwegia 99,5 124,0 Q
8. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia 99,5 124,0 Q
11. Simon Ammann  Szwajcaria 99,5 123,5 Q
12. Jakub Janda  Czechy 98,5 122,5 Q
12. Roberto Cecon  Włochy 99,0 122,5 Q
14. Martin Höllwarth  Austria 97,5 120,5 pq
14. Kazuyoshi Funaki  Japonia 97,5 120,5 Q
16. Michael Uhrmann  Niemcy 97,5 120,0 Q
17. Florian Liegl  Austria 97,5 119,5 pq
17. Robert Kranjec  Słowenia 97,0 119,5 Q
19. Damjan Fras  Słowenia 97,5 118,0 Q
19. Hideharu Miyahira  Japonia 96,0 117,5 pq
21. Bjørn Einar Romøren  Norwegia 95,5 116,0 pq
21. Christof Duffner  Niemcy 96,0 116,0 Q
21. Nicolas Dessum  Francja 96,0 116,0 Q
24. Thomas Morgenstern  Austria 95,0 114,0 Q
25. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 94,5 113,5 pq
25. Christian Nagiller  Austria 94,5 113,5 Q
27. Ilja Roslakow  Rosja 93,0 110,0 Q
28. Dmitrij Wasiljew  Rosja 91,0 106,0 Q
28. Rok Benkovič  Słowenia 91,0 106,0 Q
28. Jan Matura  Czechy 91,0 106,0 Q
31. Marcin Bachleda  Polska 90,5 105,0 Q
32. Teppei Takano  Japonia 90,0 102,5 Q
33. Jaan Jüris  Estonia 89,5 101,5 Q
33. Walerij Kobielew  Rosja 89,5 101,5 Q
35. Ingemar Mayr  Holandia 88,5 100,0 Q
36. Sylvain Freiholz  Szwajcaria 89,0 99,5 Q
36. Alan Alborn  Stany Zjednoczone 88,0 99,5 Q
38. Robert Mateja  Polska 87,5 98,0 Q
39. Michal Doležal  Czechy 88,0 97,5 Q
40. Clint Jones  Stany Zjednoczone 87,5 96,5 Q
41. Tomisław Tajner  Polska 86,5 95,5 Q
41. Tomasz Pochwała  Polska 86,5 95,5 Q
43. Andreas Küttel  Szwajcaria 86,0 95,0 Q
44. Kristoffer Jåfs  Szwecja 86,0 93,0 Q
45. Marco Steinauer  Szwajcaria 84,0 89,5 Q
46. Aleksiej Siłajew  Rosja 85,0 89,5 Q
47. Jan Mazoch  Czechy 84,0 89,0 Q
48. Christoph Kreuzer  Holandia 83,5 88,5 Q
48. Stefano Chiapolino  Włochy 84,0 88,5 Q
50. Martin Mesík  Słowacja 82,5 85,0 nq
51. Alessio Bolognani  Włochy 82,0 84,5 nq
52. Choi Heung-chul  Korea Południowa 81,5 84,0 nq
52. Stanisław Filimonow  Kazachstan 81,5 84,0 nq
52. Kim Hyun-ki  Korea Południowa 81,5 84,0 nq
55. Jens Salumäe  Estonia 81,5 83,5 nq
55. Kang Chil-gu  Korea Południowa 81,5 83,5 nq
55. Giancarlo Adami  Włochy 83,0 83,5 nq
58. Maksim Połunin  Kazachstan 81,0 82,0 nq
59. Ihor Bojczuk  Ukraina 81,0 81,5 nq
60. Pawieł Gajduk  Kazachstan 80,0 79,0 nq
61. Dzmitryj Afanasienka  Białoruś 78,5 77,0 nq
62. Dušan Oršula  Słowacja 77,5 72,5 nq
63. Ołeksandr Łazarowicz  Ukraina 76,5 71,5 nq
63. Radik Żaparow  Kazachstan 77,5 71,5 nq
65. Wołodymyr Boszczuk  Ukraina 76,0 68,5 nq
66. Georgi Żarkow  Bułgaria 74,0 65,5 nq
67. Aleksandr Swietłow  Białoruś 74,0 65,0 nq
68. Csaba Magdo  Rumunia 71,0 58,5 nq
– Primož Peterka  Słowenia DNS – pq
– Dmitrij Czwykow  Kirgistan DNS – nq

Legenda:

pq - zawodnik ma zapewnioną kwalifikację dzięki pozycji w pierwszej "15" klasyfikacji Pucharu Świata
Q - zawodnik zakwalifikował się do konkursu głównego
nq - zawodnik odpadł w kwalifikacjach
DNS - zawodnik nie wystartował

Konkurs indywidualny na skoczni K-95 (28.02.2003)

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Zawodnik Państwo Skok 1 Skok 2 Punkty
1. Adam Małysz  Polska 104,0 107,5 279,0
2. Tommy Ingebrigtsen  Norwegia 100,5 105,0 263,0
3. Noriaki Kasai  Japonia 99,0 104,0 259,5
4. Hideharu Miyahira  Japonia 101,0 101,0 259,0
5. Tami Kiuru  Finlandia 100,0 102,0 258,5
6. Arttu Lappi  Finlandia 99,0 102,0 253,5
7. Martin Höllwarth  Austria 100,5 98,0 250,5
8. Veli-Matti Lindström  Finlandia 98,0 101,0 249,0
9. Matti Hautamäki  Finlandia 101,0 95,5 247,0
10. Bjørn Einar Romøren  Norwegia 99,0 96,5 241,0
10. Simon Ammann  Szwajcaria 93,0 102,5 241,0
12. Lars Bystøl  Norwegia 98,0 97,0 240,5
13. Michael Uhrmann  Niemcy 96,0 98,5 240,0
14. Jakub Janda  Czechy 95,5 98,0 237,5
15. Kazuyoshi Funaki  Japonia 94,5 99,0 235,5
16. Thomas Morgenstern  Austria 95,5 96,5 235,0
16. Nicolas Dessum  Francja 97,0 96,0 235,0
18. Primož Peterka  Słowenia 96,5 96,0 234,5
18. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 95,0 97,0 234,5
20. Christof Duffner  Niemcy 92,5 98,5 230,5
21. Robert Kranjec  Słowenia 96,0 94,0 230,0
22. Georg Späth  Niemcy 93,5 97,0 229,5
23. Roberto Cecon  Włochy 94,0 96,0 229,0
24. Sven Hannawald  Niemcy 95,0 94,0 226,5
25. Florian Liegl  Austria 98,0 99,0[f] 222,5
26. Teppei Takano  Japonia 91,5 96,5 221,5
27. Ilja Roslakow  Rosja 90,5 95,0 219,0
28. Jan Matura  Czechy 90,5 94,5 218,0
29. Alan Alborn  Stany Zjednoczone 89,0 90,0 206,0
30. Christian Nagiller  Austria 96,5 90,0[f] 201,5
31. Rok Benkovič  Słowenia 88,5 – 101,0
32. Clint Jones  Stany Zjednoczone 88,5 – 100,0
33. Walerij Kobielew  Rosja 88,5 – 98,5
34. Kristoffer Jåfs  Szwecja 87,5 – 97,5
35. Damjan Fras  Słowenia 86,5 – 95,5
36. Marcin Bachleda  Polska 86,5 – 95,0
37. Tomisław Tajner  Polska 86,0 – 94,5
38. Jaan Jüris  Estonia 86,0 – 93,0
39. Tomasz Pochwała  Polska 85,0 – 92,5
39. Michal Doležal  Czechy 85,5 – 92,5
41. Sylvain Freiholz  Szwajcaria 85,0 – 91,0
41. Robert Mateja  Polska 84,5 – 91,0
41. Aleksiej Siłajew  Rosja 85,5 – 91,0
44. Jan Mazoch  Czechy 84,5 – 90,5
44. Stefano Chiapolino  Włochy 85,0 – 90,5
46. Ingemar Mayr  Holandia 84,0 – 89,5
47. Andreas Küttel  Szwajcaria 83,0 – 87,0
48. Marco Steinauer  Szwajcaria 82,0 – 84,5
49. Dmitrij Wasiljew  Rosja 83,5 – 84,0
50. Christoph Kreuzer  Holandia 81,5 – 82,5

Składy reprezentacji

[edytuj | edytuj kod]

Poniżej znajduje się zestawienie składów wszystkich 24 reprezentacji, które wystawiły przynajmniej jednego skoczka narciarskiego podczas mistrzostw świata. Mimo wcześniejszego zgłoszenia, w żadnej konkurencji nie wystąpili: Dmitrij Czwykow, Maximilian Mechler i Igor Medved. Ze względu na to, że w konkursie na skoczni normalnej tytułu mistrzowskiego bronił Adam Małysz, a w konkursie na skoczni dużej – Martin Schmitt, do serii kwalifikacyjnej przed konkursem na skoczni K-95 przystąpiło pięciu reprezentantów Polski, a na skoczni K-120 – pięciu reprezentantów Niemiec.

Zawodnik Data urodzenia Miejsca na MŚ 2001 Miejsca na MŚ 2003 Źródło
ind. normalna
[25][26]		 ind. duża
[27][28]		 druż. normalna
[29]		 druż. duża
[30]		 ind. normalna ind. duża druż. duża
 Austria[6][10] (6)
Martin Höllwarth 13 kwietnia 1974 3 4 1[g] 3[g] 7 14 5 [31]
Andreas Kofler 17 maja 1984 – – – 5 [32]
Florian Liegl 1 lutego 1983 – 25 8 5 [33]
Thomas Morgenstern 30 października 1986 – 16 – – [34]
Christian Nagiller 24 czerwca 1984 – 30 31 – [35]
Andreas Widhölzl 14 października 1976 – – 11 5 [36]
 Białoruś[1] (4)
Dzmitryj Afanasienka 9 marca 1981 q q – q q 12 [37]
Alaksandr Dziadziula 4 listopada 1982 – – – 12 [38]
Iwan Sobolew 3 marca 1983 – – – 12 [39]
Aleksandr Swietłow 8 kwietnia 1984 – q q 12 [40]
 Bułgaria[1] (1)
Georgi Żarkow 10 maja 1976 – q q – [41]
 Czechy[1] (5)
Michal Doležal 11 marca 1978 37 31 7[h] 6[h] 39 – – [42]
Lukáš Hlava 10 września 1984 – – 44 8 [43]
Jakub Janda 27 kwietnia 1978 17 27 7[h] 6[h] 14 25 8 [44]
Jan Matura 29 stycznia 1980 – 28 20 8 [45]
Jan Mazoch 5 września 1985 – 44 48 8 [46]
 Estonia[1] (2)
Jaan Jüris 23 czerwca 1977 44 43 – 38 43 – [47]
Jens Salumäe 15 marca 1981 – q q – [48]
 Finlandia[6] (5)
Janne Ahonen 11 maja 1977 6 3 2[i] 2[j] – 35 1 [49]
Matti Hautamäki 14 lipca 1981 9 – 2[i] – 9 2 1 [50]
Tami Kiuru 13 września 1976 – 5 10 1 [51]
Arttu Lappi 11 maja 1984 – 6 12 1 [52]
Veli-Matti Lindström 15 listopada 1983 – 8 – – [53]
 Francja[1] (1)
Nicolas Dessum 20 lutego 1977 22 26 – 16 28 – [54]
 Holandia[1] (2)
Christoph Kreuzer 9 września 1982 – 50 q – [55]
Ingemar Mayr 30 listopada 1975 – 47 – 46 46 – [56]
 Japonia[1] (5)
Kazuyoshi Funaki 27 kwietnia 1975 32 – 15 16 2 [57]
Akira Higashi 7 stycznia 1972 – – 38 2 [58]
Noriaki Kasai 6 czerwca 1972 8 19 4[k] 4[l] 3 3 2 [59]
Hideharu Miyahira 21 grudnia 1973 20 14 4[k] 4[l] 4 5 2 [60]
Teppei Takano 25 listopada 1983 – 26 – – [61]
 Kazachstan[1] (4)
Stanisław Filimonow 7 czerwca 1979 43 q 11[m] 11[m] q q 11 [62]
Pawieł Gajduk 11 lutego 1976 46 q 11[m] 11[m] q q 11 [63]
Maksim Połunin 23 czerwca 1975 – q q 11 [64]
Radik Żaparow 29 lutego 1984 q q 11[m] 11[m] q q 11 [65]
Kirgistan Kirgistan[1] (1)
Dmitrij Czwykow 14 października 1974 34 q – q q – [66]
 Korea Południowa[1] (3)
Choi Heung-chul 3 grudnia 1981 24 48 – q 49 – [67]
Kang Chil-gu 8 sierpnia 1983 – q q – [68]
Kim Hyun-ki 9 lutego 1983 q q – q q – [69]
 Niemcy[6] (6)
Christof Duffner 16 grudnia 1971 – 20 24 – [70]
Sven Hannawald 9 listopada 1974 36 6 3[n] 1[n] 24 7 4 [71]
Maximilian Mechler 3 stycznia 1984 – – – – [72]
Martin Schmitt 29 stycznia 1978 2 1 3[n] 1[n] – 21 4 [73]
Georg Späth 24 lutego 1981 – 22 19 4 [74]
Michael Uhrmann 16 września 1978 – 13 3[n] 1[n] 13 9 4 [75]
 Norwegia[1] (5)
Lars Bystøl 4 grudnia 1978 – 12 – 3 [76]
Tommy Ingebrigtsen 8 sierpnia 1977 50 23 – 7[o] 2 4 3 [77]
Roar Ljøkelsøy 31 maja 1976 20 – 8[p] 7[o] 18 22 – [78]
Sigurd Pettersen 28 lutego 1980 – – 18 3 [79]
Bjørn Einar Romøren 1 kwietnia 1981 33 16 8[p] 7[o] 10 13 3 [80]
 Polska[81] (5)
Marcin Bachleda 4 września 1982 26 45 – 8[q] 36 27 7 [82]
Adam Małysz 3 grudnia 1977 1 2 5[r] 8[q] 1 1 7 [83]
Robert Mateja 5 października 1974 q 17 5[r] 8[q] 41 36 7 [84]
Tomasz Pochwała 7 maja 1983 – 5[r] – 39 – – [85]
Tomisław Tajner 14 maja 1983 – 37 36 7 [86]
 Rosja[1] (4)
Walerij Kobielew 4 marca 1973 – 33 39 – [87]
Ilja Roslakow 18 lutego 1983 – 27 30 – [88]
Aleksiej Siłajew 4 stycznia 1984 – 41 41 – [89]
Dmitrij Wasiljew 26 grudnia 1979 – 49 32 – [90]
 Rumunia[1] (1)
Csaba Magdo 24 maja 1977 – q q – [91]
 Słowacja[1] (2)
Dušan Oršula 23 sierpnia 1979 – q q – [92]
Martin Mesík 17 października 1979 34 44 – q q – [93]
 Słowenia[1] (6)
Rok Benkovič 20 marca 1986 – 31 23 6 [94]
Damjan Fras 21 lutego 1973 30 37 6[s] 5[s] 35 – – [95]
Robert Kranjec 16 lipca 1981 – 21 6 6 [96]
Igor Medved 9 marca 1981 31 32 6[s] 5[s] – – – [97]
Primož Peterka 28 lutego 1979 – 18 15 6 [98]
Peter Žonta 9 stycznia 1979 q – – 29 6 [99]
 Stany Zjednoczone[1] (2)
Alan Alborn 13 grudnia 1980 23 41 – 29 34 – [100]
Clint Jones 5 października 1984 37 38 – 32 40 – [101]
 Szwajcaria[1] (4)
Simon Ammann 25 czerwca 1981 – 10 17 9 [102]
Sylvain Freiholz 23 listopada 1974 29 22 9[t] 9[t] 41 41 9 [103]
Andreas Küttel 22 kwietnia 1979 11 29 9[t] 9[t] 47 47 9 [104]
Marco Steinauer 13 kwietnia 1976 25 36 9[t] 9[t] 48 45 9 [105]
 Szwecja[1] (1)
Kristoffer Jåfs 30 lipca 1980 18 25 10[u] 10[u] 34 33 – [106]
 Ukraina[1] (4)
Ihor Bojczuk 29 lutego 1984 – q q 13 [107]
Wołodymyr Boszczuk 3 sierpnia 1982 – q q 13 [108]
Ołeksandr Łazarowicz 30 sierpnia 1984 – q q 13 [109]
Witalij Szumbareć 14 lipca 1983 – – – 13 [110]
 Włochy[1] (5)
Giancarlo Adami 29 września 1982 – q 50 10 [111]
Marco Beltrame 23 grudnia 1986 – – – 10 [112]
Alessio Bolognani 17 listopada 1983 – q q – [113]
Roberto Cecon 28 grudnia 1971 39 18 – 23 26 10 [114]
Stefano Chiapolino 6 lipca 1985 – 44 q 10 [115]

Legenda:

q – zawodnik nie zakwalifikował się do konkursu głównego;
- – zawodnik nie został zgłoszony do kwalifikacji.

Upadki

[edytuj | edytuj kod]

Podczas pierwszej serii konkursowej zawodów na skoczni K-120 swojego skoku nie ustał Janne Ahonen. W wyniku tego uzyskane przez zawodnika 120 metrów nie pozwoliły na awans do serii finałowej[13]. Dwukrotnie w trakcie konkursów o mistrzostwo świata w 2003 roku upadł Florian Liegl. Pierwszy raz podczas pierwszej rundy konkursu drużynowego, a drugi raz w serii finałowej konkursu indywidualnego na skoczni normalnej. W konkursie drużynowym upadek zaliczył także Kazuyoshi Funaki[16], a w konkursie na obiekcie normalnym Christian Nagiller[15].

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Nie wliczono tzw. „podwójnego mistrzostwa”, traktując niezależnie konkursy olimpijskie i konkursy mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym. Do 1980 roku każdy medalista olimpijski automatycznie stawał się medalistą mistrzostw świata.
  2. ↑ Oficjalnie zgłoszonych zostało 81 zawodników. Do konkursu drużynowego zostali wystawieni dodatkowi trzej skoczkowie: dwóch reprezentantów Białorusi – Alaksandr Dziadziula i Iwan Sobolew oraz reprezentant Ukrainy, Witalij Szumbareć.
  3. ↑ W Lahti rozegrano dwa konkursy drużynowe - jeden na skoczni K-116, drugi na skoczni K-90. Na skoczni dużej zwycięzcami zostali Niemcy, w związku z czym to oni bronili tytułu mistrzów świata.
  4. ↑ W tabeli podano punkty sędziowskie, które obowiązywały w trakcie mistrzostw świata.
  5. ↑ W tabeli podano rekordy skoczni obowiązujące przed rozpoczęciem mistrzostw świata.
  6. 1 2 3 4 5 Skok z upadkiem.
  7. 1 2 Skład austriackiego zespołu w konkursach drużynowych na skoczni normalnej i dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Wolfgang Loitzl, Andreas Goldberger, Stefan Horngacher, Martin Höllwarth.
  8. 1 2 3 4 Skład czeskiego zespołu w konkursach drużynowych na skoczni normalnej i dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Jakub Janda, Michal Doležal, Jakub Hlava, Jaroslav Sakala.
  9. 1 2 Skład fińskiego zespołu w konkursie drużynowym na skoczni normalnej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Matti Hautamäki, Risto Jussilainen, Ville Kantee, Janne Ahonen.
  10. ↑ Skład fińskiego zespołu w konkursie drużynowym na skoczni dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Risto Jussilainen, Jani Soininen, Ville Kantee, Janne Ahonen.
  11. 1 2 Skład japońskiego zespołu w konkursie drużynowym na skoczni normalnej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Hideharu Miyahira, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai, Masahiko Harada.
  12. 1 2 Skład japońskiego zespołu w konkursie drużynowym na skoczni dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Hideharu Miyahira, Kazuya Yoshioka, Masahiko Harada, Noriaki Kasai.
  13. 1 2 3 4 5 6 Skład kazachskiego zespołu w konkursach drużynowych na skoczni normalnej i dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Radik Żaparow, Pawieł Gajduk, Jurij Rulew, Stanisław Filimonow.
  14. 1 2 3 4 5 6 Skład niemieckiego zespołu w konkursach drużynowych na skoczni normalnej i dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Sven Hannawald, Michael Uhrmann, Alexander Herr, Martin Schmitt.
  15. 1 2 3 Skład norweskiego zespołu w konkursie drużynowym na skoczni dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Bjørn Einar Romøren, Roar Ljøkelsøy, Henning Stensrud, Tommy Ingebrigtsen.
  16. 1 2 Skład norweskiego zespołu w konkursie drużynowym na skoczni normalnej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Roar Ljøkelsøy, Olav Magne Dønnem, Bjørn Einar Romøren, Henning Stensrud.
  17. 1 2 3 Skład polskiego zespołu w konkursie drużynowym na skoczni dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Marcin Bachleda, Wojciech Skupień, Robert Mateja, Adam Małysz.
  18. 1 2 3 Skład polskiego zespołu w konkursie drużynowym na skoczni normalnej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Robert Mateja, Tomasz Pochwała, Wojciech Skupień, Adam Małysz.
  19. 1 2 3 4 Skład słoweńskiego zespołu w konkursach drużynowych na skoczni normalnej i dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Damjan Fras, Primož Urh-Zupan, Igor Medved, Jure Radelj.
  20. 1 2 3 4 5 6 Skład szwajcarskiego zespołu w konkursach drużynowych na skoczni normalnej i dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Marco Steinauer, Marc Vogel, Sylvain Freiholz, Andreas Küttel.
  21. 1 2 Skład szwedzkiego zespołu w konkursach drużynowych na skoczni normalnej i dużej podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2001: Jens Brännlund, Rickard Fröier, Johan Munters, Kristoffer Jåfs.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie: Dziś treningi o 17:00 (składy drużyn). skokinarciarskie.pl, 20 lutego 2003. [dostęp 2010-08-29]. (pol.).
  2. ↑ Skoki Narciarskie: Puchar Świata 2002/2003. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2010-08-29]. (pol.).
  3. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie: Przed Mistrzostwami Świata. skokinarciarskie.pl, 19 lutego 2003. [dostęp 2010-08-29]. (pol.).
  4. ↑ FIS-Ski - biographie: LIEGL Florian, World Cup 2003, Top 3. fis-ski.com. [dostęp 2010-09-20]. (ang.).
  5. ↑ Skoki Narciarskie: Mistrzostwa Świata Juniorów 2003. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2010-08-29]. (pol.).
  6. 1 2 3 4 Skoki Narciarskie: Przed MŚ - Finowie, Niemcy, Austriacy. skokinarciarskie.pl, 12 lutego 2003. [dostęp 2010-08-29]. (pol.).
  7. ↑ Skoki Narciarskie - Mistrzostwa Świata 2001. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2010-09-09]. (pol.).
  8. ↑ FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2003 Val di Fiemme (ITA) Ski-Jumping Individual K95 Results Training 3. fis-ski.com, 27 lutego 2003. [dostęp 2016-06-28]. (ang.).
  9. ↑ Paweł Stawowczyk: Treningi na K-95 w Predazzo. skokinarciarskie.pl, 25 lutego 2003. [dostęp 2016-06-28].
  10. 1 2 FIS Nordic World Ski Championships 2003, Ski Jumping - Individual K-120: Results Training 3. fis-ski.com. [dostęp 2010-08-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-05-26)]. (ang.).
  11. ↑ 22/23 lutego - Val di Fiemme - mistrzostwa świata - skocznia K-120. sport.pl, 22 listopada 2002. [dostęp 2010-08-28]. (pol.).
  12. ↑ FIS-Ski: FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2003, Val di Fiemme (ITA), Ski-Jumping, Individual K120, Results Qualification. fis-ski.com. [dostęp 2010-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-07)]. (ang.).
  13. 1 2 FIS-Ski: FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2003, Val di Fiemme (ITA), Ski-Jumping, Individual K120, Official Results. fis-ski.com. [dostęp 2010-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-02-03)]. (ang.).
  14. ↑ FIS-Ski: FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2003, Val di Fiemme (ITA), Ski-Jumping, Individual K95, Results Qualification. fis-ski.com. [dostęp 2010-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-12-18)]. (ang.).
  15. 1 2 FIS-Ski: FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2003, Val di Fiemme (ITA), Ski-Jumping, Individual K95, Official Results. fis-ski.com. [dostęp 2010-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-02-03)]. (ang.).
  16. 1 2 FIS-Ski: FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2003, Val di Fiemme (ITA), Ski-Jumping, Team K120, Official Results. fis-ski.com. [dostęp 2010-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-02-03)]. (ang.).
  17. 1 2 Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Adam Małysz Mistrzem Świata !!!. skokinarciarskie.pl, 22 lutego 2003. [dostęp 2010-09-06]. (pol.).
  18. 1 2 Skoki Narciarskie: MŚ: Adam Małysz ze złotem!. skijumping.pl, 22 lutego 2003. [dostęp 2010-09-06]. (pol.).
  19. 1 2 Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Finowie Mistrzami, Austria poza podiumFinowie Mistrzami, Austria poza podium. skokinarciarskie.pl, 23 lutego 2003. [dostęp 2010-09-20]. (pol.).
  20. ↑ Skoki Narciarskie: Finowie najlepiej, Małysz najdalej!. skijumping.pl, 23 lutego 2003. [dostęp 2010-09-20]. (pol.).
  21. ↑ Skoki Narciarskie - Kolejne decyzje FIS. skokinarciarskie.pl, 23 października 2003. [dostęp 2010-09-09]. (pol.).
  22. 1 2 Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Małysz podwójnym mistrzem!!!. skokinarciarskie.pl, 28 lutego 2003. [dostęp 2010-09-23]. (pol.).
  23. ↑ Skoki Narciarskie: Adam Małysz podwójnym złotym medalistą!. skijumping.pl, 28 lutego 2003. [dostęp 2010-09-23]. (pol.).
  24. ↑ Skoki Narciarskie - Zwycięzcy Mistrzostw Świata. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2010-09-09]. (pol.).
  25. ↑ Skoki narciarskie - Mistrzostwa Świata 2001: 23.02.2001 - Lahti (Finlandia) K-90. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-03-02]. (pol.).
  26. ↑ FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2001, Ski-Jumping Individual K90, Qualification Round. skijump-db.net [web.archive.org], 14 sierpnia 2004. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  27. ↑ Skoki narciarskie - Mistrzostwa Świata 2001: 19.02.2001 - Lahti (Finlandia) K-116. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-03-02]. (pol.).
  28. ↑ FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2001, Ski-Jumping Individual K116, Qualification Round. skijump-db.net [web.archive.org], 14 sierpnia 2004. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  29. ↑ FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2001, Ski-Jumping Team K90. skijump-db.net [web.archive.org], 17 grudnia 2004. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  30. ↑ FIS NORDIC WORLD SKI-CHAMPIONSHIPS 2001, Ski-Jumping Team K116. skijump-db.net [web.archive.org], 17 grudnia 2004. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  31. ↑ FIS-Ski - biographie: HOELLWARTH Martin. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  32. ↑ FIS-Ski - biographie: KOFLER Andreas. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  33. ↑ FIS-Ski - biographie: LIEGL Florian. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  34. ↑ FIS-Ski - biographie: MORGENSTERN Thomas. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  35. ↑ FIS-Ski - biographie: NAGILLER Christian. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  36. ↑ FIS-Ski - biographie: WIDHOELZL Andreas. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  37. ↑ FIS-Ski - biographie: AFANASENKO Dimitri. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  38. ↑ FIS-Ski - biographie: DIADULIA Alexandr. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  39. ↑ FIS-Ski - biographie: SOBOLEV Ivan. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  40. ↑ FIS-Ski - biographie: SVETLOV Aleksandr. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  41. ↑ FIS-Ski - biographie: ZHARKOV Georgi. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  42. ↑ FIS-Ski - biographie: DOLEZAL Michal. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  43. ↑ FIS-Ski - biographie: HLAVA Lukas. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-19]. (ang.).
  44. ↑ FIS-Ski - biographie: JANDA Jakub. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  45. ↑ FIS-Ski - biographie: MATURA Jan. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-19]. (ang.).
  46. ↑ FIS-Ski - biographie: MAZOCH Jan. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  47. ↑ FIS-Ski - biographie: JURIS Jaan. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  48. ↑ FIS-Ski - biographie: SALUMAE Jens. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  49. ↑ FIS-Ski - biographie: AHONEN Janne. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-20]. (ang.).
  50. ↑ FIS-Ski - biographie: HAUTAMAEKI Matti. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-20]. (ang.).
  51. ↑ FIS-Ski - biographie: KIURU Tami. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  52. ↑ FIS-Ski - biographie: LAPPI Arttu. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  53. ↑ FIS-Ski - biographie: LINDSTROEM Veli-Matti. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  54. ↑ FIS-Ski - biographie: DESSUM Nicolas. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  55. ↑ FIS-Ski - biographie: KREUZER Christoph. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  56. ↑ FIS-Ski - biographie: MAYR Ingemar. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  57. ↑ FIS-Ski - biographie: FUNAKI Kazuyoshi. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  58. ↑ FIS-Ski - biographie: HIGASHI Akira. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  59. ↑ FIS-Ski - biographie: KASAI Noriaki. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-20]. (ang.).
  60. ↑ FIS-Ski - biographie: MIYAHIRA Hideharu. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  61. ↑ FIS-Ski - biographie: TAKANO Teppei. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  62. ↑ FIS-Ski - biographie: FILIMONOV Stanislav. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  63. ↑ FIS-Ski - biographie: GAIDUK Pavel. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  64. ↑ FIS-Ski - biographie: POLUNIN Maxim. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  65. ↑ FIS-Ski - biographie: ZHAPAROV Radik. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  66. ↑ FIS-Ski - biographie: CHVYKOV Dmitriy. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  67. ↑ FIS-Ski - biographie: CHOI Heung-Chul. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-20]. (ang.).
  68. ↑ FIS-Ski - biographie: KANG Chil-ku. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  69. ↑ FIS-Ski - biographie: KIM Hyun-Ki. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-20]. (ang.).
  70. ↑ FIS-Ski - biographie: DUFFNER Christof. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  71. ↑ FIS-Ski - biographie: HANNAWALD Sven. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  72. ↑ FIS-Ski - biographie: MECHLER Maximilian. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  73. ↑ FIS-Ski - biographie: SCHMITT Martin. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21]. (ang.).
  74. ↑ FIS-Ski - biographie: SPAETH Georg. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  75. ↑ FIS-Ski - biographie: UHRMANN Michael. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21]. (ang.).
  76. ↑ FIS-Ski - biographie: BYSTOEL Lars. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  77. ↑ FIS-Ski - biographie: INGEBRIGTSEN Tommy. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  78. ↑ FIS-Ski - biographie: LJOEKELSOEY Roar. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21]. (ang.).
  79. ↑ FIS-Ski - biographie: PETTERSEN Sigurd. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  80. ↑ FIS-Ski - biographie: ROMOEREN Bjoern Einar. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21]. (ang.).
  81. ↑ Skoki Narciarskie: Przygotowania Polaków. skokinarciarskie.pl, 17 lutego 2003. [dostęp 2010-08-30]. (pol.).
  82. ↑ FIS-Ski - biographie: BACHLEDA Marcin. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21]. (ang.).
  83. ↑ FIS-Ski - biographie: MALYSZ Adam. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21]. (ang.).
  84. ↑ FIS-Ski - biographie: MATEJA Robert. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  85. ↑ FIS-Ski - biographie: POCHWALA Tomasz. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  86. ↑ FIS-Ski - biographie: TAJNER Tomislaw. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  87. ↑ FIS-Ski - biographie: KOBELEV Valery. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  88. ↑ FIS-Ski - biographie: ROSLIAKOV Ilja. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  89. ↑ FIS-Ski - biographie: SILAEV Alexey. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  90. ↑ FIS-Ski - biographie: VASSILIEV Dimitry. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  91. ↑ FIS-Ski - biographie: MAGDO Csaba. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  92. ↑ FIS-Ski - biographie: ORSULA Dusan. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  93. ↑ FIS-Ski - biographie: MESIK Martin. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  94. ↑ FIS-Ski - biographie: BENKOVIC Rok. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  95. ↑ FIS-Ski - biographie: FRAS Damjan. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  96. ↑ FIS-Ski - biographie: KRANJEC Robert. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21]. (ang.).
  97. ↑ FIS-Ski - biographie: MEDVED Igor. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  98. ↑ FIS-Ski - biographie: PETERKA Primoz. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  99. ↑ FIS-Ski - biographie: ZONTA Peter. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  100. ↑ FIS-Ski - biographie: ALBORN Alan. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  101. ↑ FIS-Ski - biographie: JONES Clint. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  102. ↑ FIS-Ski - biographie: AMMANN Simon. fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21]. (ang.).
  103. ↑ FIS-Ski - biographie: FREIHOLZ Sylvain. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  104. ↑ FIS-Ski - biographie: KUETTEL Andreas. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  105. ↑ FIS-Ski - biographie: STEINAUER Marco. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  106. ↑ FIS-Ski - biographie: JAAFS Kristoffer. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  107. ↑ FIS-Ski - biographie: BOYCHUK Igor. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  108. ↑ FIS-Ski - biographie: BOSHCHUK Volodymyr. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  109. ↑ FIS-Ski - biographie: LAZAROVYCH Oleksandr. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  110. ↑ FIS-Ski - biographie: SHUMBARETS Vitaliy. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  111. ↑ FIS-Ski - biographie: ADAMI Giancarlo. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  112. ↑ FIS-Ski - biographie: BELTRAME Marco. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  113. ↑ FIS-Ski - biographie: BOLOGNANI Alessio. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  114. ↑ FIS-Ski - biographie: CECON Roberto. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).
  115. ↑ FIS-Ski - biographie: CHIAPOLINO Stefano. fis-ski.com. [dostęp 2012-03-02]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Skoki_narciarskie_na_Mistrzostwach_Świata_w_Narciarstwie_Klasycznym_2003&oldid=80342536”