U-968

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-968
Historia
Stocznia Blohm und Voss, Hamburg
Położenie stępki 14 maja 1942
Wodowanie 4 lutego 1943
 Kriegsmarine
Wejście do służby 18 marca 1943
Los okrętu zatopiony po wojnie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 44

U-968 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku. Jedynym dowódcą był Ltnt. Otto Westphalen.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 5. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od marca 1944 roku w 13. Flotylli jako jednostka bojowa.

Odbył siedem patroli bojowych, podczas których zatopił dwa statki o łącznej pojemności 14 386 BRT, uszkodził jeden (8129 BRT) i kolejny uznany za całkowicie utracony (7200 BRT). Zatopił również slup typu Modified Black Swan HMS "Lapwing" (1350 t) i uszkodził kolejny tego samego typu HMS "Lark" (1350 t) na tyle, że uznano go za stracony.

19 lipca 1944 roku U-Boot był atakowany przez brytyjski samolot B-24 Liberator. Uszkodzenia na okręcie okazały się niewielkie, ale zginął jeden artylerzysta, a sześciu zostało rannych. Okręt przerwał wykonywanie zadania i powrócił do bazy.

Poddany 9 maja 1945 roku w Narwiku (Norwegia), przebazowany 19 maja 1945 roku do Loch Eriboll (Szkocja), a później do Loch Ryan (Szkocja). Zatonął 29 listopada 1945 roku podczas holowania w ramach operacji Deadlight.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. David M. Hird: The Grey Wolves of Eribol. Dunbeath: Whittles, 2010, s. 82. ISBN 1-904445-32-2.
  2. U-968 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 13 lutego 2012].
  3. U-968 Typ VIIC (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 16 lutego 2012].