U-486

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-486
Historia
Stocznia Deutsche Werke AG, Kilonia
Położenie stępki 8 maja 1943
Wodowanie 12 lutego 1944
 Kriegsmarine
Wejście do służby 22 marca 1944
Zatopiony 12 kwietnia 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,20 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 3200 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8500 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 49

U-486 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VIIC z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1944 roku. Jedynym dowódcą był Oblt. Gerhard Meyer.

U-486 był jednym z niewielu niemieckich okrętów podwodnych wyposażonych w gumową powłokę Alberich mającą na celu zmniejszenie możliwości wykrycia okrętu przez jednostki nieprzyjaciela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okręt został włączony do 5. Flotylli U-Bootów (Kilonia, Niemcy) celem szkolenia i zgrania załogi. Od listopada 1944 roku w składzie 11. Flotylli (Bergen, Norwegia) jako jednostka bojowa.

U-Boot odbył dwa rejsy bojowe. Podczas pierwszego, rozpoczętego pod koniec listopada 1944 roku, zatopił brytyjski frachtowiec „Silverlaurel” o pojemności 6 142 BRT i belgijski transportowiec wojskaLeopoldville” (11 509 BRT). Storpedowana 24 grudnia u wybrzeży Normandii jednostka przewoziła 2235 żołnierzy amerykańskiej 66. Dywizji Piechoty. W wyniku ataku zginęło 763 Amerykanów i 55 członków załogi statku. Dwa dni później ofiarą torped U-Boota padły dwie fregaty typu Captain: HMS „Capel” i HMS „Affleck” (1 085 t). Co prawda drugą z nich doholowano do portu, ale później uznano ją za stratę całkowitą.

U-486 został zatopiony 12 kwietnia 1945 roku – niedługo po rozpoczęciu swojego drugiego patrolu – na Morzu Północnym na północny zachód od Bergen. Sprawcą zatopienia był brytyjski okręt podwodny typu T HMS „Tapir”[1]. W wyniku ataku zginęła cała, 48-osobowa załoga U-Boota.

Na początku 2013 poinformowano o odkryciu fragmentu wraku (rufy) okrętu podwodnego. Wrak, zidentyfikowany jako U-486, spoczywa na głębokości ok. 250 m w odległości ok. 1,2 mili morskiej od pozostałości innego storpedowanego U-Boota U-864.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dowódca Lt. John Charles Young Roxburgh; wcześniej na HMS „United” zatopił na Morzu Śródziemnym m.in. włoski niszczycielBombardiere” (1654 t) i okręt podwodny „Remo” (1332 t).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Geoffrey Jones: Submarines versus U-boats. Londyn: W. Kimber, 1986. ISBN 0-7183-0626-0.
  2. U-486 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 15 czerwca 2013].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Lista U-Bootów zatopionych przez alianckie okręty podwodne podczas II wojny światowej