U-765

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-765
Klasa okręt podwodny
Typ VII C
Historia
Stocznia Kriegsmarinewerft, Wilhelmshaven
Położenie stępki 15 lutego 1941
Wodowanie 22 kwietnia 1943
 Kriegsmarine
Wejście do służby 19 czerwca 1943
Zatopiony 6 maja 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 48

U-765 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku. Jedynym dowódcą był Oblt. Werner Wendt.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 8. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od kwietnia 1944 roku w 7. Flotylli jako jednostka bojowa.

Okręt odbył jeden patrol, podczas których nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika.

U-765 został zatopiony 6 maja 1944 roku na północnym Atlantyku na zachód od Irlandii bombami głębinowymi zrzuconymi przez samolot Fairey Swordfish z lotniskowca eskortowego HMS „Vindex” oraz fregaty: HMS „Bickerton”, HMS „Bligh” i HMS „Aylmer”. Zginęło 37 członków załogi U-Boota, jedenastu zostało uratowanych przez Brytyjczyków.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Lista okrętów podwodnych zatopionych przez samoloty Fairey Swordfish

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów. T. 2: Ścigani: 1942-1945. Warszawa: Magnum, 2007. ISBN 978-83-89656-28-5.
  • www.uboat.net: U-765 (ang.). [dostęp 13 stycznia 2017].