U progu sławy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U progu sławy
Almost Famous
Gatunek komediodramat
film obyczajowy
Rok produkcji 2000
Data premiery Ziemia 8 września 2000 r.
(Festiwal Filmowy w Toronto)
Polska 13 kwietnia 2001 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Reżyseria Cameron Crowe
Scenariusz Cameron Crowe
Główne role Patrick Fugit,
Kate Hudson,
Frances McDormand
Muzyka Nancy Wilson
Zdjęcia John Toll
Produkcja Cameron Crowe,
Ian Bryce
Wytwórnia Columbia Pictures
DreamWorks SKG
Vinyl Films
Dystrybucja DreamWorks
Sony Pictures Entertainment

U progu sławy (tytuł oryg. Almost Famous) − amerykański film fabularny (komediodramat obyczajowy) z 2000 roku. Akcja dzieje się we wczesnych latach 70. XX wieku i opowiada o młodym dziennikarzu muzycznym, Williamie Millerze,  który wyrusza w trasę z zespołem Stillwater, by napisać o nich artykuł do magazynu Rolling Stone. Jest to film częściowo autobiograficzny, nawiązujący do doświadczeń Camerona Crowe’a jako młodego dziennikarza dla Rolling Stone, współpracującego z zespołami takimi jak m.in. Led Zeppelin, Eagles, Poco, The Allman Brothers Band czy Lynyrd Skynyrd.

Film otrzymał cztery nominacje do Oscara, a w 2001 roku przyznano mu nagrodę Grammy za ścieżkę dźwiękową. Roger Ebert określił film mianem najlepszego filmu roku i dziewiątego z kolei najlepszego filmu dekady.

Fabuła[edytuj]

Akcja toczy się w roku 1973. Piętnastoletni William Miller z San Diego jest aspirującym dziennikarzem muzycznym. Jego matka Elaine (wykładająca na wyższej uczelni) nie popiera zamiłowania syna do rockowej muzyki. William nie rezygnuje jednak ze swojej pasji, pisząc artykuły dla mało popularnych gazet w San Diego. Po pewnym czasie zauważa go krytyk rocka Lester Bangs, który jest pod wrażeniem tekstów Williama. Zleca mu napisanie artykułu na temat koncertu Black Sabbath. Z początku William ma problem, by dostać się na backstage, ale udaje mu się to w końcu z pomocą spóźnionego na imprezę zespołu Stillwater. Poznaje tam 16-letnią groupie znaną w towarzystwie jako Penny Lane (później okaże się, że naprawdę nazywa się Lady Goodman). Okazuje się, że Penny i gitarzysta zespołu, Russell Hammond, już się znają.

Niedługo po tym Penny proponuje Williamowi, by pojechali do Riot House (Hyatt Hotel na Sunset Boulevard) żeby zobaczyć się ze Stillwater. Jest to dla niej pretekst do ponownego spotkania z Russellem. Jakiś czas później do Williama dzwoni Ben Fong-Torres, redaktor naczelny magazynu Rolling Stone. Wierząc, iż William jest starszy i bardziej doświadczony niż w rzeczywistości, oferuje mu współpracę. Chłopak proponuje napisanie artykułu o zyskującym sławę zespole Stillwater. Fong-Torres zgadza się i instruuje go, by dogonił grupę w trasie.

William wyrusza z zespołem w trasę. Na początku wywiad z Russelem stanowi dla niego nie lada wyzwanie. Planowane kilka dni  Williama  poza domem przeciąga się w kilka tygodni, ku przerażeniu jego nadopiekuńczej matki. Chłopak zaprzyjaźnia się z zespołem, poznając życie wedle zasady „Sex, drugs, Rock'n'roll”.

Okazuje się, że Penny musi odłączyć się od grupy przed Nowym Jorkiem, gdzie dołączy Leslie, była żona Russella. Ze Stillwater spotyka się Dennis, wysłany z Rolling Stone na ich nowego menadżera. Nie zostaje przyjęty z entuzjazmem. Podczas gry w pokera z członkami Humble Pie, dziewczyny podróżujące ze Stillwater zostają „sprzedane” drugiemu zespołowi za 50 dolarów i skrzynkę piwa Heineken. Po usłyszeniu tych wiadomości od Williama Penny czuje się zraniona, ale stara się tego nie okazywać. Dennis każe zrezygnować zespołowi z podróżowania Doris, czyli autobusem, którym przemieszczał się podczas tournée. Zamiast tego będą podróżować prywatnym samolotem.

Penny dociera do Nowego Jorku na własną rękę i przychodzi do restauracji, w której znajduje się zespół razem z Williamem i Leslie. W tym samym czasie William oznajmia kolegom, że będą na okładce Rolling Stone. Gdy William wchodzi do pokoju hotelowego Penny, okazuje się, że ta przedawkowała narkotyki. William woła po po pomoc. Przedtem wyznaje półprzytomnej dziewczynie miłość.

Podczas następnego przelotu samolotem warunki pogodowe powodują niebezpieczne turbulencje i w związku z tym potrzebę natychmiastowego lądowania. Przerażeni pasażerowie są pewni, że zginą, co skłania ich do wyznań. Wychodzi na jaw, że Leslie zdradziła Russella z Jeffem. Perkusista zespołu przyznaje się do bycia gejem. William broni Penny, gdy zostaje ona skrytykowana przez Jeffa. Uświadamia muzykom, że nastolatka zawsze była ich najwierniejszą fanką. Po wszystkim samolot bezpiecznie ląduje na ziemię.

W San Diego William udaje się do siedziby magazynu Rolling Stone ze swoim artykułem. Jest on zupełnie szczery - wbrew temu, co młody dziennikarz wcześniej obiecał Russellowi, nie przedstawia Stillwater przez różowe okulary. Rolling Stone żąda od zespołu zatwierdzenia prawdziwości artykułu, by móc go opublikować. Russell boi się, że szczerość Williama zniszczy wizerunek jego zespołu i oznajmia, że jego tekst to stek bzdur. William jest zrezygnowany. Nie dość, że cała jego praca poszła na marne, to zostaje uznany za kolejnego dzieciaka zmyślającego historie o swoich idolach. Siedząc samotnie na lotnisku niespodziewanie spotyka siostrę, która pracuje jako stewardessa. Anita cieszy się na widok brata i proponuje, żeby wybrali się razem w jakąś podróż. Zmęczony przeżyciami William obiera jako cel rodzinny dom.

Na backstage'u w Miami Orange Bowl Sapphire, jedna z groupies, naskakuje na Russella, mówiąc, że wszyscy wiedzą, co zrobili Williamowi. Hammond dzwoni do Penny, by dała mu swój adres, gdyż chce się spotkać. Penny daje Russellowi adres Williama, by rozwiązać konflikt. Gitarzysta przychodzi do domu Williama i dopiero wtedy orientuje się, kogo odwiedził. William i Russell godzą się. Russell zdradza, że zadzwonił wcześniej do Rolling Stone’a i wyznał, że wszystko co chłopak napisał w swoim artykule, było prawdą. Russell wreszcie udziela Williamowi pełnego wywiadu. Penny wyjeżdża do Maroka. Artykuł Williama zostaje opublikowany w magazynie Rolling Stone ze Stillwater na okładce. Zespół stoi u progu sławy.

Obsada aktorska[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]