Władysław Grela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Grela
aspirant Policji Państwowej aspirant Policji Państwowej
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1897
Dzietrzkowice
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Formacja Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 Pułk Piechoty 9 Pułk Piechoty Legionów, 27 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości

Władysław Grela (ur. 26 stycznia 1897 w Dzietrzkowicach, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – legionista, policjant, kawaler Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Władysław Grela był synem Franciszka i Barbary z domu Dudkowska, urodził się w Dzietrzkowicach w powiecie wieluńskim. W 1915 roku wstąpił do Legionów Polskich, przydzielony do 5 pułku piechoty Legionów Polskich. Został ranny w 1916 r.

W 1918 roku wstąpił na ochotnika Wojska Polskiego, został przydzielony do 9 pułku piechoty Legionów, w którego szeregach walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1919 i 1920 był dwukrotnie ranny, pod Plusami i Berezyną.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku, został zweryfikowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. W 1922 roku został przeniesiony do rezerwy jako podporucznik rezerwy 27 pułku piechoty. W cywilu wstąpił do Policji Państwowej i dosłużył się stopnia aspiranta. W czasie mobilizacji w 1939 roku został powołany do wojska, walczył w wojnie obronnej 1939, dostał się do niewoli sowieckiej.

Władysław Grela w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia kapitana[1]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  2. Dekret Wodza Naczelnego L. 2979 z 17 maja 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 21, poz. 821

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Charków, Warszawa 2003, ​ISBN 83-916663-5-2​, s. 148.
  • Rocznik Oficerski 1923 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 204, 553;
  • Rocznik Oficerski 1924 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1924, s. 190, 491;
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1934, s. 32, 427;
  • Banaszak Kazimierz; Roman Wanda Krystyna; Sawicki Zdzisław.,: Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich. Kapituła Orderu Wojennego Virtuti Militari, 2000.​ISBN 83-87893-79-X​.
  • http://ksiegicmentarne.muzeumkatynskie.pl/wpis/5280
  • Ogrody Wspomnień – Władysław Grela [dostęp 2012-05-26]