Władysław Stasiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Stasiak
Władysław Stasiak 2.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1966
Wrocław
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Szef Kancelarii Prezydenta RP
Okres od 27 lipca 2009
do 10 kwietnia 2010
Poprzednik Piotr Kownacki
Następca Jacek Michałowski
Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego
Okres od 19 listopada 2007
do 15 stycznia 2009
Poprzednik Roman Polko (p.o.)
Następca Aleksander Szczygło
Minister spraw wewnętrznych i administracji
Okres od 8 sierpnia 2007
do 16 listopada 2007
Poprzednik Janusz Kaczmarek
Następca Grzegorz Schetyna
Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego
Okres od 24 sierpnia 2006
do 8 sierpnia 2007
Poprzednik Andrzej Urbański (p.o.)
Następca Roman Polko (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia) Krzyż Komandorski Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny)
Grób Władysława Stasiaka na Powązkach

Władysław Augustyn Stasiak (ur. 15 marca 1966 we Wrocławiu, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski urzędnik państwowy i samorządowy, w 2007 minister spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, w latach 2007–2009 szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, w latach 2009–2010 szef Kancelarii Prezydenta RP.

Życiorys[edytuj]

W 1989 ukończył studia na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego, a w 1993 (1. promocja) studia w Krajowej Szkole Administracji Publicznej.

W latach 1993–2002 pracował w Najwyższej Izbie Kontroli, m.in. jako wicedyrektor Departamentu Obrony Narodowej i Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Od listopada 2002 pełnił funkcję zastępcy prezydenta m.st. Warszawy Lecha Kaczyńskiego, odpowiedzialnego za sprawy ochrony ładu, porządku i bezpieczeństwa publicznego, działalność Straży Miejskiej oraz ewidencję ludności, ochronę zdrowia, sport i kulturę fizyczną.

Od 2 listopada 2005 do 31 maja 2006 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, odpowiedzialny za nadzór nad Policją, Strażą Graniczną i Biurem Ochrony Rządu. Następnie był sekretarzem stanu w tym resorcie do 24 sierpnia 2006, kiedy to objął urząd szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego i sekretarza Rady Bezpieczeństwa Narodowego.

Od 8 sierpnia 2007 do 16 listopada 2007 był ministrem spraw wewnętrznych i administracji w gabinecie Jarosława Kaczyńskiego. 19 listopada 2007 ponownie został szefem BBN. 15 stycznia 2009 odwołano go z tego stanowiska. Jednocześnie otrzymał nominację na zastępcę szefa Kancelarii Prezydenta RP. 27 lipca 2009 został powołany na stanowisko szefa Kancelarii Prezydenta RP, zastąpił na tym urzędzie Piotra Kownackiego.

Zginął 10 kwietnia 2010 w wyniku katastrofy polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[1]. 20 kwietnia 2010 został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[2].

W 2010 jego imieniem nazwano jedną z sal w Krajowej Szkole Administracji Publicznej[3]. Poświęcono mu tablice przy wejściu do Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego (2010)[4] oraz w siedzibie MSWiA, nazywając również jego imieniem salę konferencyjną (2016)[5].

Życie prywatne[edytuj]

Był synem Janiny Kinasiewicz-Stasiak[6]. Miał żonę Barbarę[7].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Przypisy

  1. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 6 września 2012].
  2. Polska żegna Władysława Stasiaka. interia.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 20 kwietnia 2010].
  3. Uroczyste nadanie sali imienia Władysława Stasiaka. ksap.gov.pl. [dostęp 11 kwietnia 2012].
  4. Wrocław/ Tablice upamiętniające Natalli-Świat, Szmajdzińskiego i Stasiaka. wnp.pl, 28 czerwca 2010. [dostęp 14 lipca 2010].
  5. MSWiA uczci pamięć Władysława Stasiaka. rp.pl, 15 marca 2016. [dostęp 15 marca 2016].
  6. Tragicznie przerwany lot do Katynia. awf.wroc.pl. [dostęp 22 kwietnia 2013].
  7. Barbara Stasiak: obiecał, że jeśli odejdzie, da znak. Przyszedł do mnie we śnie. wp.pl, 10 kwietnia 2012. [dostęp 8 sierpnia 2012].
  8. Szef BBN odznaczony Orderem Kawalera Zasługi. bbn.gov.pl. [dostęp 20 czerwca 2013].
  9. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 17 marca 2010].
  10. 44/2009. (III. 28.) KE határozat, kitüntetés adományozásáról (węg.). kozlonyok.hu, 28 marca 2009. [dostęp 12 kwietnia 2012].
  11. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  12. Radni przyznali tytuły Honorowych Obywateli Wrocławia. gazeta.pl, 20 maja 2010. [dostęp 20 maja 2010].
  13. Protokół IX Sesji Sejmiku Województwa Dolnośląskiego. dolnyslask.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 3 września 2012].
  14. Wyróżnienie "Zasłużony dla Miasta Warszawy" dla ofiar katastrofy. bankier.pl, 9 września 2010. [dostęp 20 września 2010].
  15. Szef BBN odznaczony honorową odznaką GROM (port.). bbn.gov.pl. [dostęp 20 czerwca 2013].

Bibliografia[edytuj]