Wielki Lubień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielki Lubień
Kościół pw. św. Jakuba Apostoła
Kościół pw. św. Jakuba Apostoła
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat świecki
Gmina Dragacz
Liczba ludności (III 2011) 441[1]
Strefa numeracyjna (+48) 52
Kod pocztowy 86-134
Tablice rejestracyjne CSW
SIMC 0084818
Położenie na mapie gminy Dragacz
Mapa lokalizacyjna gminy Dragacz
Wielki Lubień
Wielki Lubień
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wielki Lubień
Wielki Lubień
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Wielki Lubień
Wielki Lubień
Położenie na mapie powiatu świeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu świeckiego
Wielki Lubień
Wielki Lubień
Ziemia53°31′20″N 18°44′19″E/53,522222 18,738611

Wielki Lubieńwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Dragacz.

Podział administracyjny i demografia[edytuj | edytuj kod]

Chata drewniana nr 47a/49

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 441 mieszkańców[1]. Jest piątą co do wielkości miejscowością gminy Dragacz.

Mennonici[edytuj | edytuj kod]

W 1591 roku w miejscowości osiedlili się mennonici. Mieli oni za zadanie zagospodarować obszary w dolinie Wisły, która dotąd często była zalewana przez rzekę. Osiedlali się oni na tych ziemiach na prawie holenderskim. Oznacza to, że mogli oni czerpać zyski z tytułu dzierżawy, ale bez prawa do własności ziemi i bez możliwości nabycia jej przez zasiedzenie[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Dąb szypułkowy

Według rejestru zabytków NID[3] na listę zabytków wpisane są:

  • kościół parafialny pw. św. Jakuba Apostoła, rok 1680, połowa XIX w., nr rej.: A/39 z 1.10.2001
  • chata nr 4, drewniana, około roku 1750, nr rej.: 333 z 21.02.1956
  • chata nr 5, drewniana, rok 1830, nr rej.: 335 z 21.02.1956
  • chata nr 6, drewniana, rok 1820, nr rej.: 336 z 21.02.1956
  • chata nr 21, drewniana, 2. połowa XVIII w., nr rej.: 338 z 28.02.1956
  • chata nr 47a/49 (dawniej: nr 9, 17/18), drewniana, nr rej.: 337 z 28.02.1956

Parafia wzmiankowana w 1398 roku. Obecny kościół zbudowany został około 1680 roku bez wyraźnych cech stylowych, orientowany, z cegły, otynkowany. Posiada jedną nawę z kruchtą, wystrój wnętrza – barokowy.

Zabytkowe domy wybudowano w typie budownictwa holenderskiego na Żuławach Wiślanych z przełomu XVIII i XIX wieku, w większości na podmurówkach z kamienia polnego.

Na cmentarzu znajduje się grób nieznanych żołnierzy poległych w 1939 roku.

Wał przeciwpowodziowy[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1858 roku woda zalała prawie całą wieś. Kilka lat później zaczęto budowę wału przeciwpowodziowego. W ostatnich latach wał został rozbudowany i naprawiono usterki.

Sport[edytuj | edytuj kod]

We wsi istnieje amatorski klub piłkarski Zryw (zał. w roku 1948), w którego skład wchodzą m.in. rolnicy, ogrodnicy i mieszkańcy wsi. Od sezonu 2002/2003 drużyna gra w B-klasie (potocznie nazywanej ósmą ligą). Zespół na krótko (tylko jeden sezon: 2012/2013) awansował do A-klasy[4].

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

Przy kościele rośnie lipa drobnolistna o obwodzie 400 cm, a w ogrodzie plebanii dąb szypułkowy o obwodzie 530 cm. Oba drzewa uznano za pomniki przyrody w 1991 roku[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. miasto-nowe.com: Osadnictwo holenderskie w Dolinie Wisły (pol.). [dostęp 2012-01-14].
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 2018-09-30. s. 76-77. [dostęp 2016-03-09].
  4. portal 90minut.pl
  5. Rozporządzenie nr 11/91 Wojewody Bydgoskiego z dnia 1 lipca 1991 roku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grudziądz i okolice. Przewodnik Grudziądzkie Towarzystwo Kultury, Biblioteka Miejska w Grudziądzu, Grudziądz 1990