Willa Quodbacha w Szczecinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Willa Quodbacha w Szczecinie
Obiekt zabytkowy nr rej. A-832 z 30.12.1994[1]
Ilustracja
Willa Quodbacha
Państwo  Polska
Miejscowość Szczecin
Adres Al. Wojska Polskiego 66
Typ budynku willa
Architekt C.J. Decker
Rozpoczęcie budowy 1876
Ukończenie budowy 1877
Ważniejsze przebudowy 1899, 1903
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
Willa Quodbacha w Szczecinie
Willa Quodbacha w Szczecinie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Willa Quodbacha w Szczecinie
Willa Quodbacha w Szczecinie
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Willa Quodbacha w Szczecinie
Willa Quodbacha w Szczecinie
Ziemia53°26′01,5″N 14°32′21,1″E/53,433750 14,539194

Willa Quodbacha – zabytkowa willa znajdująca się przy alei Wojska Polskiego 66 w Szczecinie.

Zaprojektowana w 1876 roku przez C.J. Deckera willa była jedną z pierwszych powstałych na przedpolach dawnej twierdzy[2]. Budynek został oddany do użytku w 1877 roku[2][3]. W 1884 roku dobudowano do niego wozownię, a rok później zaprojektowany przez Alberta Müllera dwukondygnacyjny budynek gospodarczy z wieżyczką (obecnie na osobnej posesji pod adresem Wojska Polskiego 66a)[2]. W kolejnych latach willa przechodziła liczne rozbudowy i przebudowy. W 1899 roku dobudowano schody prowadzące na werandę od frontu oraz werandę ze schodami wychodzącymi z pokoju pani na ogród, a w 1903 roku w części południowej dostawiono dodatkowy pokój. W 1936 roku odsprzedano część działki od strony południowej (obecnie ul. 5 Lipca pod nr 1-1a), na której nowy właściciel wybudował dom mieszkalny[2].

Pierwszym właścicielem willi był przedsiębiorca Quodbach. Później należała kolejno do lekarza Wegnera (1894), tajnego radcy państwowego Delbrücka (1899), szczecinianki E. Korte (1903) i kupca Artura Appelta (1936). Instalację elektryczną założono w budynku dopiero w 1919 roku[2][4]. W czasie II wojny światowej w willi mieściła się firma kamieniarska Flemming H. & Co. Steine und Erden-Grosshandlung[3]. Po 1945 roku w budynku najpierw urzędowała prokuratura wojskowa, następnie w latach 50.[5] ulokowano w nim siedzibę zarządu wojewódzkiego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej[3], przy którym działała kawiarnia „Drużba” i kino[2]. Po przemianach ustrojowych w willi znalazły swoją siedzibę Stowarzyszenie Współpracy Polska-Wschód i Stowarzyszenie Polska-Łotwa[3]. W podziemiach otwarto w 1992 roku restaurację Hajfong Tropical[3], górne pomieszczenia zajęła natomiast restauracja „Villa Astoria”, organizująca przyjęcia okolicznościowe[2][3]. Pod koniec 2018 roku w willi otworzono restaurację Evil Steak House[6].

Wzniesiony w stylu neoklasycystycznym[3] budynek posadowiony został na wysokim cokole. Posiada dwuspadowe dachy i trzytraktowe wnętrze[2]. W środkowej części fasady frontowej znajduje się ryzalit w formie portyku[2]. Ostatnia kondygnacja ma formę mezzanino[2][4]. Okna obramowane są pilastrami zwieńczonymi jońskimi kapitelami, poniżej nich znajdują się natomiast płyciny z dekoracjami[2][4]. We wnętrzu zachował się oryginalny parkiet, stolarka drzwi i sztukaterie na sufitach[2]. W pomieszczeniach na parterze mieściły się pierwotnie pokój pani, jadalnia, salon, kuchnia i pokój dla gości, na piętrze łazienki, toaleta i pokoje, w piwnicy natomiast pralnia, magazyny i pomieszczenia dla służby[2][4]. Od frontu i na tyłach domu znajdował się okazały ogród[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie. 2018-09-30. s. 120. [dostęp 2017-08-16].
  2. a b c d e f g h i j k l m n Willa Quodbacha – al. Wojska Polskiego 66. sedina.pl, 2009-02-12. [dostęp 2017-08-18].
  3. a b c d e f g Encyklopedia Szczecina. Szczecin: Szczecińskie Towarzystwo Kultury, 2015, s. 1178. ISBN 978-83-942725-0-0.
  4. a b c d Damian Grzesiak: Willa Quodbacha (Restauracja). eturystyka.wzp.pl, 2009-02-12. [dostęp 2017-08-18].
  5. Maria Łopuch: Szczecin Pogodno. Szczecin: Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość, 2010, s. 318, seria: Czas Przestrzeń Tożsamość. ISBN 978-83-932445-0-8.
  6. Monika Gapińska: Zjesz za darmo, ale wrzuć coś do puszki dla potrzebujących. 24kurier.pl, 2018-10-18. [dostęp 2019-02-14].