Wim Hof

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wim Hof
Iceman – Człowiek Lodu
Ilustracja
Wim Hof zanurzony w lodzie podczas bicia jednego z rekordów.
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1959
Sittard, Limburgia, Holandia
Narodowość holenderska
Dzieci 5
Strona internetowa

Wim Hof (urodzony 20 kwietnia 1959, w Sittard, Limburgii) – holenderski rekordzista, poszukiwacz przygód i śmiałek[a], znany jako „Człowiek lodu” (z ang. „Iceman”) ze względu na swoją zdolność kontroli temperatury ciała i odporność na ekstremalne zimno.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w holenderskim mieście Sittard, odległym o 2 kilometry od niemieckiej granicy i 7 kilometrów od granicy belgijskiej. Ma sześciu braci i dwie siostry oraz czwórkę dzieci z pierwszego małżeństwa i syna, urodzonego w 2003 roku, z drugą, obecną żoną[1]. Mając siedem lat, chciał zbudować igloo, zasnął jednak w śniegu podczas budowy i trafił do szpitala doświadczając hipotermii[2]. W wieku 17 lat doświadczył czegoś, co ukształtowało jego obecną postawę życiową: „Od jakiegoś już czasu odkrywałem swój umysł i ciało poprzez dyscypliny ezoteryczne takie jak – karate, joga i filozofia. Mając 17 lat, przechodziłem obok bardzo zimnej wody pokrytej cienką warstwą lodu, która wydała mi się bardzo atrakcyjna. Rozebrałem się i zanurzyłem się w niej. Doznałem uczucia, jakby zapaliło się coś w mojej fizjonomii, coś na bardzo głębokim poziomie. Poczułem się tak dobrze, że począłem tu wciąż wracać i wracać”.
Przez kolejne 20 lat Hof kształtował swoje ciało i uczył się kontrolować swój umysł biegając boso po śniegu, pływając w lodowatej wodzie i robiąc inne doświadczenia, które przeciętnego człowieka przyprawiłyby o hipotermię. To sprawiło, że został nazwany człowiekiem lodu. Jak sam przyznaje, osiągnął to między innymi dzięki opracowanej przez siebie specjalnej technice oddychania, opartej na buddyjskiej medytacji tummo[2].

Dokonania[edytuj | edytuj kod]

Jego specyficzny styl bycia i niezwykłe umiejętności wzbudziły zainteresowanie mediów. Wkrótce zaczął bić pierwsze rekordy Guinnessa. Ma ich na koncie 21. Niektóre z nich:

  • Najdłuższa kąpiel w lodzie – kontakt z lodem na całej długości ciała od szyi w dół, Hof ma na sobie jedynie slipy. Rekord ten bił wielokrotnie, głównie podczas pokazów swoich możliwości podczas rozmaitych telewizyjnych show, m.in. w 2008[3], 2010[4] czy dwukrotnie w 2011 roku. Obecny rekord to 1 godzina 52 minuty i 42 sekundy[5]. Podczas jednego z takich wyczynów zgodził się połknąć mały termometr, który po godzinie i 44 minutach jego obecności w lodzie odnotował spadek temperatury z 37,7 °C do 37,4 °C. Badanie to odbyło się pod okiem Dr Marii Hopman z Uniwersytetu Radbout w Nijmegen[2]
  • W lutym 2009 Hof wspiął się w przeciągu dwóch dni na szczyt Kilimandżaro, ubrany jedynie w szorty[6].
  • Tego samego roku ukończył maraton mający miejsce za kołem podbiegunowym w Finlandii. Ówcześnie panujące temperatury sięgały −20 °C. Ubrany tylko w szorty Hof ukończył bieg z czasem 5 godzin i 25 minut. Wyczyn ten został sfilmowany przez Firecrackerfilms[7].
  • Zorganizował największe wyścigi bosonogich biegaczy na lodzie – 361 uczestników[2].

W 2007 roku podjął nieudaną próbę zdobycia Mount Everestu, mając na sobie, tak samo, jak w przypadku zdobywania Kilimandżaro, jedynie szorty. Wspinaczkę zakończył na wysokości 7400 m n.p.m.[8] z powodu kontuzji stopy[9][10]. W tym samym roku przeszedł serię badań, które miały udowodnić, że Holender posiada kontrolę nad własnym nerwem błędnym.

18 kwietnia 2011 roku Hof przeszedł kolejną serię testów i badań, tym razem głównym zagadnieniem był „Wpływu koncentracji/medytacji na aktywność autonomicznego systemu nerwowego oraz wrodzony układ odpornościowy” i ukazujący, że jest on w stanie bezpośrednio wpływać na własny układ nerwowy oraz układ odpornościowy. Hof był w stanie podnieść swój poziom kortyzolu oraz obniżyć zawartość cytokin jedynie przy pomocy technik medytacji. Inne badania nad Holendrem, przeprowadzone, gdy był zanurzony w lodzie, ukazały, że potrafi stłumić działanie cytokin o 100%[11]. We wrześniu tego samego roku przebiegł, bez picia żadnych płynów w czasie biegu, maraton na pustyni Namib. Wyczynu tego dokonał pod nadzorem Dr. Thijsa Eijsvogelsa[12].

Innerfire[edytuj | edytuj kod]

Na zasadnicze pytanie: jak on to robi? Hof odpowiada, że to kwestia kontroli umysłu nad ciałem. „Mamy wspaniałe mechanizmy w naszych ciałach, tyle tylko, że przytłumiliśmy je poprzez noszenie ubrań. [...] Wszyscy posiadamy moc uleczania – wewnętrznego doktora – tyle tylko, że zapomnieliśmy o tym”[2]. Skarży się również, że koncerny farmaceutyczne nie są zainteresowane badaniem jego możliwości[potrzebny przypis], dlatego też sam postanowił nauczać ludzi swoich technik. W marcu 2010 wraz ze swym najstarszym synem powołał do życia warsztaty Innerfire. Z początku były to nauki objazdowe, jednakże po pewnym czasie stworzone zostało centrum w Przesiece, w polskiej części Karkonoszy. W planach jest utworzenie drugiego centrum w Hiszpanii. Obecnie również szkoli kilku swoich uczniów na mistrzów i nauczycieli tak, by centra Innerfire mogły powstawać w wielu miejscach[2].

Becoming the Iceman[edytuj | edytuj kod]

Becoming the Iceman

W listopadzie 2011 Hof wspólnie z jednym ze swoich studentów Justinem Rosalesem wydał książkę Becoming the Iceman, dokumentującą okoliczności, przygody, trening, metody i ćwiczenia pomagające uzyskać zdolność wytrzymywania ekstremalnych temperatur[13]. W książce mowa jest również o wysiłku zmieniania świata na lepsze krok po kroku[14].

What doesn't kill us (Co nas nie zabije)[edytuj | edytuj kod]

10 marca 2017 – książka Scotta Carneya o metodzie Wima Hofa zostaje wydana w Polsce przez Wydawnictwo Galaktyka.

Co nas nie zabije jest opowieścią o tym, jak Carney poznawał metodę Hofa, jak również relacją ze spotkań z osobami, które dzięki niej odzyskały witalność, wyleczyły się z chorób (również autoimmunologicznych) oraz straciły zbędne kilogramy. Rezultaty metody Hofa są fascynujące i byłyby wręcz niewiarygodne, gdyby nie fakt, że Hof i jego uczniowie biją rekord za rekordem, a także biorą udział w licznych  eksperymentach medycznych, które potwierdzają skuteczność metody. Co nas nie zabije to zatem po części książka popularnonaukowa, a po części wciągająca opowieść o przesuwaniu granic ludzkich możliwości.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Chodzi o angielskie określenie Daredevil, oznaczające człowieka robiącego niebezpieczne wyczyny bardziej z pasji niż jako pracę zarobkową.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Wim Hof – The Iceman and Innerfire” z www.innerfire.nl/en-home 40-46, wyd – INK, sty 2014 nr 13, Lon.
  2. a b c d e f The Iceman Cometh. „N”. 13, s. 40-46, Styczeń 2014. Londyn: INK. 
  3. Background information Hof, Hof Outdoor.
  4. ‘Iceman’ Wim Hof breekt wereldrecord ijsstaan. „AT5 Nieuws”, 3 stycznia 2010. Amsterdam (niderl.). Cytat: Hij stond 1 uur en 44 minuten tot en met zijn nek in het ijs (Stał po szyję w lodzie przez godzinę i 44 minuty). 
  5. Wim Hof info.
  6. Wim Hof reached Mount Kilimanjaro footage.
  7. Wim’s marathon.
  8. Wim Hof – Lodowy Człowiek oxygenium.pl 27/04/2013.
  9. „Dutch Iceman to climb Everest in shorts: It’s all about the inner fire”, MountEverest.net.
  10. „Everest climber falls short”, The Age, 29 May 2007. kopia Online.
  11. naukowe na temat różnych badań.
  12. Iceman goes heat.
  13. Becoming the Iceman – Oficjalna strona.
  14. Becoming the Iceman o książce.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]