Wiskozymetr Ostwalda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2
Schemat wiskozymetru przepływowego Ostwalda
3
Wiskozymetr Ostwalda

Lepkościomierz Ostwalda, wiskozymetr Ostwalda – rodzaj lepkościomierza kapilarnego, w którym podstawą pomiaru lepkości kinematycznej jest prędkość przepływu cieczy przez kalibrowaną kapilarę w ściśle określonych warunkach pomiarowych (przepływ laminarny i stacjonarny, zob. też prawo Hagena-Poiseuille’a). Pomiaru dokonuje się przez napełnienie cieczą (np. badanym olejem) szerszej części U-rurki do dolnej części rozszerzenia, zassaniu cieczy do lewej części i zmierzeniu czasu przemieszczanie się menisku między kreskami kapilary. W czasie pomiaru U-rurka usytuowana jest pionowo. Wartość lepkości kinematycznej otrzymuje się mnożąc czas przepływu t przez stałą kapilary K.

Na podobnej zasadzie działają lepkościomierze Ubbelohdego i Pinkiewicza.

Nazwa wiskozymetru pochodzi od nazwiska niemieckiego profesora Wilhelma Ostwalda (laureata Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w roku 1909).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]