Wyspa Tyberyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyspa Tyberyjska
Isola Tiberina
ilustracja
Kontynent Europa
Państwo  Włochy
Akwen Tyber
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Wyspa Tyberyjska
Wyspa Tyberyjska
41°53′27″N 12°28′38″E/41,890833 12,477222
Widok na południowo-zachodnią stronę Wyspy Tyberyjskiej z Ponte Cestio
Widok wyspy na rycinie z 1593 roku

Wyspa Tyberyjska (wł. Isola Tiberina) – jedna z dwóch wysp na Tybrze[a] i jedyna wyspa na jego rzymskim odcinku. Jest na 270 m długa i do 67 m szeroka, ma powierzchnię 1,8 ha.

Największym z kilku położonych na niej obiektów jest szpital bonifratrów (Ospedale Fatebenefratelli) po północno-zachodniej stronie wysepki[1]. Istnieją także dwa kościoły: przyszpitalny kościół św. Jana Kalibity i po stronie południowo-wschodniej jeden z rzymskich kościołów tytularnychbazylika św. Bartłomieja z relikwiami męczenników (m.in. św. Wojciecha). Leży tu też średniowieczny kompleks z wieżą rodziny Gaetanich, z której wywodził się papież Bonifacy VIII[1].

Według legendy, kiedy w 293 roku p.n.e. miasto dotknęła zaraza, za poradą ksiąg sybillińskich postanowiono wysłać poselstwo do słynnego sanktuarium uzdrawiającego boga Asklepiosa w Epidauros, aby sprowadzić do Rzymu świętego węża, symbolizującego boga. Na Polu Marsowym wąż wśliznął się do rzeki i popłynął na Wyspę Tyberyjską, gdzie zniknął, wskazując w ten sposób miejsce budowy świątyni, ukończonej w 289 roku p.n.e. (Świątynia Eskulapa na Wyspie Tyberyjskiej).

Ponte Rotto, mal. Ettore Franz Roesler, ok. 1880

Na dawnych rycinach przedstawiano często wyspę w wyidealizowany sposób jako łódź, co podkreślał stojący niegdyś pośrodku wyspy obelisk. Prowadzą do niej dwa mosty z I wieku przed Chrystusem: z centrum miasta, na lewym brzegu Tybru, dwuprzęsłowy most Fabrycjusza (wł. Ponte Fabricio), zbudowany w 62 roku p.n.e. i trzyprzęsłowy most Cestiusza (wł. Ponte Cestio) z 48 roku p.n.e., łączący z Zatybrzem, z prawego, zachodniego brzegu rzeki. Ruiny (łuk wsparty na dwóch filarach) innego niezachowanego mostu o nazwie most Emiliusza (Ponte Emilio) widać do dzisiaj. Był to najstarszy kamienny most na Tybrze. Jego obecna nazwa to Ponte Rotto, czyli „Zarwany Most”. Odbudowywano go wielokrotnie, po raz ostatni w 1568 roku, lecz 30 lat później zarwał się podczas największej w historii wyspy powodzi[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Drugą wyspą jest, dużo większa, Isola Sacra (pol. „Święta Wyspa”), położona u ujścia Tybru do Morza Tyrreńskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jarosław Mikołajewski: Rzymska Komedia. Piekło, Pieśń XVI. gazeta.pl, 26.06.2009. [dostęp 2014-05-30].