Zastava 750

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zastava 600/750/850
Zastava 750
Zastava 750
Inne nazwy Zastava lub Fiat 750Z (Kolumbia)
Producent Zastava
CCA
Projektant Dante Giacosa (Fiat 600)
Okres produkcji 1955–1985
Miejsce produkcji Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Kragujevac
Kolumbia Bogota
Następca Zastava/Yugo Koral
Dane techniczne
Segment A
Typy nadwozia 2–drzwiowy fastback
Silniki Benzynowe:
633 cm³ (600)
767 cm³ (750)
848 cm³ (850)
Skrzynia biegów 4–biegowa manualna
Rodzaj napędu silnik z tyłu, napęd na tylne koła
Długość 3295 mm
Szerokość 1405 mm
Wysokość 1150 mm
Rozstaw osi 2000 mm
Masa własna 605 kg
Poj. zbiornika paliwa 27 l
Liczba miejsc 4
Ładowność 4 osoby + 40 kg bagażu
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Fiat 600
SEAT 600
Konkurencja Polski Fiat 126p
Trabant 601

Zastava 600/750/850 – odmiana licencyjna samochodu Fiat 600, produkowana w Jugosławii przez zakłady Zastava w latach 1955–1985.

Historia i opis modelu[edytuj]

Produkcję pojazdu jako Zastava 600 rozpoczęto w 1955 roku w jugosłowiańskiej fabryce Zastava w Kragujevacu (obecna Serbia). Pojazd stanowił licencyjną wersję samochodu Fiat 600[1].

W 1960 roku pojawiła się wersja 750 wyposażona w benzynowy silnik R4 o pojemności 767 cm³ umieszczony wzdłużnie z tyłu, był on chłodzony cieczą, stopień sprężania 7,5, osiągał moc 25 KM przy 4800 obr/min, moment obrotowy 46 Nm przy 2500 obr/min. Samochód rozwijał prędkość maksymalną 110 km/h[1].

Auto eksportowane do Polski w latach 1965–1970. W 1979 roku przedstawiono model 750 Special (750S) z mocniejszym silnikiem o mocy zwiększonej do 22 kw/30 KM który rozpędzał auto do prędkości 120 km/h. W roku 1980, na salonie w Belgradzie przedstawiono model 850 z silnikiem z Fiata 850 o pojemności 848 cm³, moc 23,4 kw/32 KM rozpędzającym auto do 125 km/h. Produkcję zakończono w 1985 roku, powstało 923 487 egzemplarzy modelu[2].

Od 1977 do 1984 roku samochód montowany był przez fabrykę Compañía Colombiana Automotriz (CCA) w stolicy Kolumbii – Bogocie, pod nazwą Zastava 750Z lub Fiat 750Z[2].

Pojazd potocznie nazywany jest w krajach byłej Jugosławii „ficią” (Fića (Фићa) lub Fićo (Фићo) w Serbii, Bośni, Czarnogórze i Chorwacji, Fičo lub Fičko w Słowenii oraz Fikjo (Фиќо) w Macedonii). Przydomek pochodzi od nazwy głównego bohatera komiksu publikowanego przez gazetę Borba w pierwszych latach produkcji samochodu[2].

Dane techniczne[edytuj]

Wersja Silnik: Śr. × skok tłoka: St. sprężania: Moc maks: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
600[3] R4 0,6 l (633 cm³) 60 mm x 56 mm 7,5:1 21,5 KM (16 kW) przy 4600 obr/min 45 Nm przy 3250 obr/min b.d. 100 km/h
750[3] R4 0,8 l (767 cm³) 62 mm x 63,5 mm 7,5:1 25 KM (18,5 kW) przy 4800 obr/min 46 Nm przy 2500 obr/min 54 s 110 km/h
750S[4] R4 0,8 l (767 cm³) 62 mm x 63,5 mm 7,5:1 30 KM (22 kW) przy 5400 obr/min 51 Nm przy 3600 obr/min 31,7 s 120 km/h
850[5] R4 0,8 l (848 cm³) 65 mm x 63,5 mm 7,4:1 32 KM (23,4 kW) przy 5400 obr/min 55 Nm przy 2500 obr/min 29,4 s 125 km/h

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. a b Grzegorz Gardynik: Jak powstała Zastava 750. klubzastava.pl, 2005. [dostęp 2015-11-10].
  2. a b c Jason Vuic: The Yugo: The Rise and Fall of the Worst Car in History. Macmillan, 2011, s. 67. ISBN 9781429945394. (ang.)
  3. a b 1964 Zastava 750. automobile-catalog.com, 2015. [dostęp 2015-11-11].
  4. 1977 Zastava 750 SE. automobile-catalog.com, 2015. [dostęp 2015-11-11].
  5. 1980 Zastava 850. automobile-catalog.com, 2015. [dostęp 2015-11-11].