Zespół Domów Wypoczynkowo-Szkoleniowych Hutniczego Przedsiębiorstwa Remontowego w Porąbce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik
Ilustracja
Ruiny zespołu budynków ośrodka
Państwo  Polska
Miejscowość Porąbka
Typ budynku Miasteczko wczasowe
Rozpoczęcie budowy 1968
Ukończenie budowy 1970
Ważniejsze przebudowy 1975-1980
Zniszczono 2. połowa lat 90.
Pierwszy właściciel Hutnicze Przedsiębiorstwo Remontowe
Kolejni właściciele Spółka "Danel"
Położenie na mapie gminy Porąbka
Mapa konturowa gminy Porąbka, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik”
Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa konturowa powiatu bielskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik”
Ziemia49°47′54,30″N 19°13′52,80″E/49,798417 19,231333

Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik – były ośrodek Hutniczego Przedsiębiorstwa Remontowego w Katowicach.

Znajdował się w Porąbce (przysiółek Kozubnik) w Beskidzie Małym na obszarze o powierzchni 7,5 ha. Był ośrodkiem samowystarczalnym, posiadał własne ujęcie wody, oczyszczalnię ścieków i awaryjny system zasilania, zasilany dwoma czołgowymi silnikami o mocy 400 kW, własną stację benzynową. Ośrodek zatrudniał stały personel medyczny: lekarza internistę, lekarza stomatologa, specjalistę ds. rehabilitacji, pielęgniarki, zapewniając w ten sposób pełną ochronę medyczną. Do dyspozycji była także karetka pogotowia.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kompleks ośrodka usytuowany jest w dolinie potoku Mała Puszcza otoczony jest z trzech stron masywem górskim Kiczory, Żarem i Kozubnikiem. Znajduje się przy ulicy Mała Puszcza. Do ośrodka prowadzi wąska, górska dróżka, na której dawniej znajdowała się sygnalizacja świetlna, co na tamte czasy było nowością.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Czasy rozkwitu[edytuj | edytuj kod]

Budowę ośrodka rozpoczęto w 1968 od wyrównania gruntu. W ciągu dwóch lat powstała większość obiektów Zespołu Domów. Odwiedzany był głównie przez pracowników Hutniczego Przedsiębiorstwa Remontowego, zatrudniającego łącznie 18 tysięcy osób[potrzebny przypis], jak i pracowników innych przedsiębiorstw, które współpracowały z HPR: Huty im. Lenina w Krakowie, Huty Stalowa Wola czy huty "Kościuszko" w Chorzowie. Gośćmi luksusowych apartamentów byli głównie partyjni dygnitarze[potrzebny przypis]. Bywał tam również syn Leonida Breżniewa[potrzebny przypis]. Jako że ośrodek posiadał obszerne sale konferencyjne, to organizowane były tutaj także obrady komisji RWPG do spraw hutnictwa. W roku 1987 odwiedzony był przez 31 387 osób na okres dłuższy niż 24 godziny. W ośrodku gościli także obywatele krajów "kapitalistycznych".

Czasy upadku[edytuj | edytuj kod]

Czasy jego świetności skończyły się wraz z upadkiem PRL-u. Spółka, należąca do dwóch braci przybyłych z USA do Polski, która kupiła ośrodek, szybko popadła w ogromne długi.

W 1996 roku sąd ogłosił upadłość firmy. Turyści przestali odwiedzać ośrodek z powodu zaprzestania dotowania wczasów pracowniczych, a także z braku wkładu nowego właściciela w remonty ośrodka. Dzisiaj, niegdyś okazały, o wysokim standardzie kurort jest opuszczony. Wartościowe przedmioty i urządzenia zostały rozszabrowane. Obecnie ośrodek jest wykorzystywany przez paintballowców i ludzi zwiedzających ruiny ośrodka[1].

Plany reaktywacji[edytuj | edytuj kod]

W latach 2013 - 2014 firma Sawa Apartments planowała rewitalizację istniejących i budowę zupełnie nowych budynków. W pierwszej kolejności zmodernizowane miały być budynki Kiczora i Daglezja, w których powstałoby łącznie ponad 80 apartamentów typu condohotel. Następnie deweloper przewidywał wybudowanie w Kozubniku hotelu na 200 pokoi wraz z aquaparkiem spa i restauracją[2]. Prace ruszyły jednak dopiero w 2016 roku a cały pierwszy etap tej inwestycji, w którym powstanie łącznie 96 apartamentów w trzech budynkach, dobiegnie końca w czwartym kwartale 2017 roku.[3]

Baza hotelarska[edytuj | edytuj kod]

Ruiny budynku "Kiczora"
  • Kiczora – kiedyś widniał na nim napis Hotel pod Kiczorą - najwyższy budynek ośrodka
  • Daglezja - recepcja ośrodka
  • Kamieniołom,
  • Modrzew,
  • Świerk,
  • Sosna,
  • Szarotka,
  • Stokrotka,
  • Szczerbina,obecnie Ania
  • Pierwiosnek,
  • Krokus,
  • Kaskada,
  • Jodła - obecnie zburzona
  • Limba,
  • Góralka - obecnie zburzona
  • Stodoła - obecnie Szałas

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Kompleks trzech krytych basenów
    • Basen o głębokości 4,5 m do skoków z trampoliny,
    • Basen pływacki,
    • Brodzik,
Ruiny restauracji

Sale konferencyjne i restauracje[edytuj | edytuj kod]

  • Sale konferencyjne
    • Dla konferencji krajowych i międzynarodowych na 150 miejsc,
    • Sala obrad,
  • Stołówka na 250 miejsc,
  • Sala kinowa,
  • Sala telewizyjna,
  • Nocny klub "Piekiełko",
  • Dyskoteka,
  • Amfiteatr,
  • Pijalnia piwa,
  • Liczne kawiarnie i bufety.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Radosław Truś: Beskid Mały. Przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Rewasz, 2008, s. 276-277. ISBN 978-83-89188-77-9.
  2. Rewitalizacja Kozubnika. Kompleks Kozubnik odzyska blask? [dostęp 29.04.2013]
  3. Łukasz Klimaniec, Kozubnik SPA Resort, dawniej PRL-owski ośrodek: już niedługo apartamenowiec ZOBACZ CENY MIESZKAŃ, „Dziennikzachodni.pl” [dostęp 2017-10-24] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Informator o ZDWSz HPR w Porąbce-Kozubniku", opracował mgr Czesław Anioł, wyd. COIT Ekspozytura Bielsko-Biała,
  • "Porąbka w dwutysięcznym roku – Inwentaryzacja miejscowości", Leonard Augustyniak, Towarzystwo Przyjaciół Porąbki w Porąbce, 2002,
  • "Ruiny są śladem trudnym do wymazania", Stefan Hejnowicz, LO im S. Wyspiańskiego, Kęty,
  • "Oaza wypoczynku, mekka undergroundu", Artur Wabik, w "Autoportret" 03/2008, wyd. Małopolski Instytut Kultury w Krakowie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]