Huta Stalowa Wola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stalowa Wola
Ilustracja
Logo Stalowa Wola na dźwigu samochodowym
Państwo  Polska
Adres 37-450 Stalowa Wola
ul. Kasprzyckiego 8
Data założenia 1938
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Bernard Cichocki
Przewodniczący Rady Nadzorczej Maciej Miłosz[1]
Udziałowcy Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. (88,77%)
Nr KRS 0000004324
Dane finansowe
Kapitał zakładowy 243 496 528,25 zł[2]
Położenie na mapie Stalowej Woli
Mapa lokalizacyjna Stalowej Woli
Huta Stalowa Wola
Huta Stalowa Wola
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Huta Stalowa Wola
Huta Stalowa Wola
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Huta Stalowa Wola
Huta Stalowa Wola
Ziemia50°33′21″N 22°03′03″E/50,555833 22,050833
Strona internetowa
155 mm Haubica Krab
120 mm moździerz RAK na podwoziu Rosomak
WR40 Langusta produkcji HSW
HSW 9.50
Hydros T351, dźwigi samojezdne marki Hydros produkowane były do lat 90. XX wieku w Hucie Stalowa Wola.

Huta Stalowa Wola – zakład przemysłu przetwórczego powstały w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego na północny zachód od miasta Nisko, w okolicach wsi Pławo – obecnie Stalowa Wola.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lata 30 i 40 XX w.[edytuj | edytuj kod]

Budowę zakładów, których głównym przeznaczeniem miała być produkcja artyleryjska, rozpoczęto od podstaw, na terenie wykarczowanej puszczy w marcu 1937 roku, w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego, pod nazwą Zakłady Południowe[3]. Uroczystego otwarcia dokonał Prezydent RP prof. inż. Ignacy Mościcki w czerwcu 1939 roku. Zakład produkował wtedy stal szlachetną, sprzęt zbrojeniowy oraz rolniczy. Poczyniono także starania w celu uzyskania szwedzkiej licencji na produkcję nowoczesnych turbin parowych. Umowa ze stroną szwedzką została podpisana, jednakże Szwedzi ociągali się z przekazaniem dokumentacji do wybuchu II wojny światowej, przez co próba produkcji turbin w HSW została zaniechana. W ekspresowym tempie powstawała elektrownia oraz osiedle pracownicze Stalowa Wola. Inwestycje nie zostały całkowicie zakończone przed wybuchem drugiej wojny światowej.

Podczas okupacji niemieckiej zakłady zostały przejęte przez Niemcy i włączone do koncernu Hermann Goering Werke jako Werk Stalowa Wola[3]. Produkowano tam m.in. działa przeciwlotnicze 88 mm. Kiedy w 1944 roku region wyzwolili Sowieci, HSW była największym zakładem przemysłu ciężkiego w zdobytej części Polski.

Po II wojnie światowej zakłady jako przedsiębiorstwo państwowe Huta Stalowa Wola dalej zajmowały się produkcją zbrojeniową, poszerzając stopniowo asortyment. Produkowano głównie armaty i haubice na licencji radzieckiej, kalibru do 122 mm[3].

Lata 60 i 70 XX w.[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX w. HSW nawiązała współpracę z firmami zachodnimi i przestawiła się na maszyny budowlane, zupełnie nową gałąź polskiego przemysłu. Dzięki współpracy kooperacyjnej z firmami brytyjskimi, amerykańskimi i niemieckimi uzyskano najnowsze technologie, w tym technologie produkcji spycharek gąsienicowych i ładowarek kołowych.

W grudniu 1974 sztandar Huty Stalowa Wola został odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy[4].

Lata 80 XX w.[edytuj | edytuj kod]

W latach osiemdziesiątych Huta Stalowa Wola stała się znaczącym producentem sprzętu wojskowego: artyleryjskiego oraz opancerzonych transporterów gąsienicowych, a także stali jakościowych dla potrzeb prawie całego krajowego przemysłu obronnego.

Lata 90 XX w.[edytuj | edytuj kod]

29 kwietnia 1988 r. w Hucie Stalowa Wola rozpoczęła się pierwsza tego roku fala strajków zorganizowanych przez zdelegalizowany związek zawodowy „Solidarność”[5]. Po przemianach ustrojowych przystąpiono do restrukturyzacji spółki. 15 lipca 1991 roku zakład stał się jednoosobową spółką akcyjną HSW S.A., w której większość udziałów posiada skarb państwa. Pod względem organizacyjnym zakład przeorganizowano w Grupę Kapitałową złożoną ze spółki dominującej i spółek zależnych.

XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

W wyniku restrukturyzacji HSW S.A. stała się największym polskim producentem maszyn budowlanych. Wieloletnie doświadczenie w produkcji sprzętu wojskowego uczyniła także z HSW S.A. wiodącego producenta dla krajowego przemysłu obronnego. Produkcja i sprzedaż maszyn budowlanych została przekazana w 2004 r. do nowo powstałej spółki HSW – Trading Sp. z o.o. Produkowane maszyny sprzedawane są pod marką HSW. Z dniem 1 kwietnia 2007 r. HSW-Trading Sp. z o.o. został włączony w struktury Huty Stalowa Wola S.A.

W 2008 roku w wyniku kontraktu z MON rozpoczęto rozwijanie produkcji wyrobów wojskowych, takich jak samobieżna armatohaubica Krab, transporter minowania narzutowego Kroton oraz najnowszego wyrobu Centrum Produkcji Wojskowej (część HSW): wyrzutni rakiet Langusta[6][7].

18 stycznia 2011 r. podpisano w Pekinie wstępne porozumienie w sprawie zakupu cywilnej części HSW przez chiński koncern Guangxi LiuGong Machinery[8].

1 lutego 2012 roku część produkująca maszyny cywilne HSW została zakupiona przez chiński koncern Guangxi LiuGong Machinery Co. Ltd. Dzięki temu, spółka w okresie 2012-2016 przeprowadziła inwestycje w zakresie zwiększenia możliwości produkcji zbrojeniowej i unowocześnienia zakładu[3].

2 kwietnia 2012 Huta Stalowa Wola zakupiła 100% udziałów w fabryce samochodów ciężarowych i specjalizowanych podwozi dla wojska Jelcz-Komponenty. W marcu 2016 HSW przejęła spółkę motoryzacyjną Autosan[3].

Przedsiębiorstwo HSW S.A. wejdzie w skład spółki akcyjnej Polska Grupa Zbrojeniowa w Radomiu, mającej być największym polskim producentem broni[9][10][11][12].

HSW S.A. weźmie udział w budowie działa samobieżnego 155 mm na podstawie kołowej Kryl[13].

W 2016 roku ukończono rozbudowę lufowni dla potrzeb programu haubicoarmaty Krab, co umożliwiło produkcję luf kalibru do 155 mm i długości do 11 m, przez co HSW dołączyła do nielicznych producentów w Europie Zachodniej posiadających takie możliwości[3].

Produkcja historyczna[edytuj | edytuj kod]

Produktem finalnym Huty Stalowa Wola S.A. były maszyny budowlane do prac ziemnych i drogowych (produkcja przejęta w 2012 przez Guangxi LiuGong Machinery Co. Ltd. w Stalowej Woli, który obecnie produkuje maszyny pod marką Dressta – Stalowa Wola):

jak również sprzęt wojskowy:

Aktualne produkty przedsiębiorstwa[edytuj | edytuj kod]

Prace badawcze i rozwojowe[edytuj | edytuj kod]

Struktura własnościowa HSW[edytuj | edytuj kod]

Kapitał zakładowy Huty Stalowa Wola S.A. wynosi 254 028 670,00 zł i dzieli się na 53 479 720 akcji o wartości nominalnej 4,75 zł każda[2].

Akcjonariat[edytuj | edytuj kod]

Udziałowcy[2]:

  • Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. – 85,09%
  • Skarb Państwa – 4,15%
  • PGE Obrót S.A. – 1,08%
  • Adamczyk Grzegorz – 1,02%
  • PGNiG S.A. – 0,81%
  • Pozostali drobni akcjonariusze – 7,85%

HSW a region[edytuj | edytuj kod]

Wokół Huty Stalowa Wola na przestrzeni ostatnich siedemdziesięciu lat wyrosło zupełnie nowe miasto – Stalowa Wola, będące ważnym centrum regionu oraz węzłem komunikacyjnym Podkarpacia. Z powodu restrukturyzacji i niepewności co do dalszych losów HSW, miasto czyni starania w celu uniezależnienia się od istnienia HSW. Obecnie Huta Stalowa Wola skupiła się na kontynuacji i rozwijaniu produkcji Centrum Produkcji Wojskowej. Zainteresowanie przejęciem sekcji produkującej maszyny budowlane wyraziły m.in. JCB, Hyundai i Hitachi. Ostatecznie, 1 lutego 2012 roku, biznes maszyn cywilnych HSW został zakupiony przez światowy koncern operujący w branży maszyn do robót drogowych i ziemnych – Guangxi LiuGong Machinery Co. Ltd.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. O firmie - Huta Stalowa Wola. [dostęp 2016-10-18].
  2. a b c HSW: Struktura własnościowa. Huta Stalowa Wola S.A. (hsw.pl). [dostęp 2015-08-28].
  3. a b c d e f Jerzy Reszczyński. Polskie lufy Krabów. „Raport - Wojsko Technika Obronność”. 08/2016. s. 22-30. ISSN 1429-270X. 
  4. Edward Wisz. Odznaczenie sztandaru Huty „Stalowa Wola” Orderem Sztandaru Pracy I klasy. „Nowiny”, s. 1-2, Nr 334 z 13 grudnia 1974. 
  5. Marek Maciej Ziemba: 15 rocznica strajków w Hucie Stalowa Wola (pol.). [dostęp 2008-08-09].
  6. Jerzy Mielniczuk: Groźna „Langusta” obroni hutę przed kryzysem (pol.). Nowiny24, 29 października 2008. [dostęp 2008-11-23].
  7. Zbigniew Lentowicz: Huta Stalowa Wola znów zbrojeniową potęgą (pol.). rp.pl, 5 czerwca 2008. [dostęp 2008-11-23].
  8. Guangxi LiuGong Machinery Co. Ltd (China) and Huta Stalowa Wola S.A.
  9. Altair Agencja Lotnicza
  10. Rząd skonsoliduje państwową zbrojeniówkę - Biznes - rp.pl
  11. Senatorowie poznali plan konsolidacji
  12. Zielone światło dla konsolidacji
  13. a b c PAP: HSW realizuje projekt dla wojska o wartości prawie 100 mln zł (pol.). wnp.pl, 2014-01-17. [dostęp 2014-05-14].
  14. a b Dziennik Zbrojny: Początek prac nad systemem dowodzenia i kierowania ogniem dla Kryla (pol.). Dziennik Zbrojny, 2014-01-17. [dostęp 2014-05-14].
  15. JG: Bezzałogowa wieża HSW do Rosomaka w 2015 roku. DEFENCE24, 2013-12-12. [dostęp 2014-05-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]