Huta Stalowa Wola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Huta Stalowa Wola
Huta Stalowa Wola
Logo Stalowa Wola na dźwigu samochodowym
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 1938
Lokalizacja Polska Polska
Siedziba 37-450 Stalowa Wola
ul. Kwiatkowskiego 1
Numer KRS 0000004324
Prezes Krzysztof Trofiniak
Przewodniczący
rady nadzorczej
Ryszard Kardasz
Akcjonariusze / udziałowcy Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. (88,77%)
Branża przemysł maszynowy, przemysł zbrojeniowy
Kapitał zakładowy 243 496 528,25 zł[1]
Położenie na mapie Stalowej Woli
Mapa lokalizacyjna Stalowej Woli
Huta Stalowa Wola
Huta Stalowa Wola
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Huta Stalowa Wola
Huta Stalowa Wola
Ziemia 50°33′21″N 22°03′03″E/50,555833 22,050833
Strona internetowa
155mm Haubica Krab
120mm mozdzierz RAK na podwoziu Rosomak
WR40 Langusta produkcji HSW
HSW 9.50
Dźwig samochodowy Hydros Stalowa Wola

Huta Stalowa Wola – zakład przemysłu przetwórczego powstały w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego na północny zachód od miasta Nisko, w okolicach wsi Pławo – obecnie Stalowa Wola.

Aktualne produkty przedsiębiorstwa[edytuj | edytuj kod]

Prace badawcze i rozwojowe[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lata 30 i 40 XX w.[edytuj | edytuj kod]

Budowę rozpoczęto w 1938 roku. Uroczystego otwarcia dokonał Prezydent RP prof. inż. Ignacy Mościcki w czerwcu 1939 roku. Zakład produkował wtedy stal szlachetną, sprzęt zbrojeniowy oraz rolniczy. Poczyniono także starania w celu uzyskania szwedzkiej licencji na produkcję nowoczesnych turbin parowych. Umowa ze stroną szwedzką została podpisana, jednakże Szwedzi ociągali się z przekazaniem dokumentacji do wybuchu II wojny światowej, przez co próba produkcji turbin w HSW została zaniechana. W ekspresowym tempie powstawała elektrownia oraz osiedle pracownicze Stalowa Wola. Rozwój HSW został przerwany przez wybuch drugiej wojny światowej. Kiedy w 1944 roku region zdobyli Sowieci, HSW była największym zakładem przemysłu ciężkiego w zdobytej części Polski.

Lata 60 i 70 XX w.[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX w. HSW nawiązała współpracę z firmami zachodnimi i przestawiła się na maszyny budowlane, zupełnie nową gałąź polskiego przemysłu. Dzięki współpracy kooperacyjnej z firmami brytyjskimi, amerykańskimi i niemieckimi uzyskano najnowsze technologie, w tym technologie produkcji spycharek gąsienicowych i ładowarek kołowych.

Lata 80 XX w.[edytuj | edytuj kod]

W latach osiemdziesiątych Huta Stalowa Wola stała się znaczącym producentem sprzętu wojskowego: artyleryjskiego oraz opancerzonych transporterów gąsienicowych, a także stali jakościowych dla potrzeb prawie całego krajowego przemysłu obronnego.

Lata 90 XX w.[edytuj | edytuj kod]

29 kwietnia 1988 r. w Hucie Stalowa Wola rozpoczęła się pierwsza tego roku fala strajków zorganizowanych przez zdelegalizowany związek zawodowy „Solidarność”[5]. Po przemianach ustrojowych przystąpiono do restrukturyzacji spółki. 15 lipca 1991 roku zakład stał się jednoosobową spółką akcyjną HSW S.A., w której większość udziałów posiada skarb państwa. Pod względem organizacyjnym zakład przeorganizowano w Grupę Kapitałową złożoną ze spółki dominującej i spółek zależnych.

XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

W wyniku restrukturyzacji HSW S.A. stała się największym polskim producentem maszyn budowlanych. Wieloletnie doświadczenie w produkcji sprzętu wojskowego uczyniła także z HSW S.A. wiodącego producenta dla krajowego przemysłu obronnego. Produkcja i sprzedaż maszyn budowlanych została przekazana w 2004 r. do nowo powstałej spółki HSW – Trading Sp. z o.o. Produkowane maszyny sprzedawane są pod marką HSW. Z dniem 1 kwietnia 2007 r. HSW-Trading Sp. z o.o. został włączony w struktury Huty Stalowa Wola S.A.

W 2008 roku w wyniku kontraktu z MON rozpoczęto rozwijanie produkcji wyrobów wojskowych, takich jak samobieżna armatohaubica Krab, transporter minowania narzutowego Kroton oraz najnowszego wyrobu Centrum Produkcji Wojskowej (część HSW): wyrzutni rakiet Langusta[6][7].

18 stycznia 2011 r. podpisano w Pekinie wstępne porozumienie w sprawie zakupu cywilnej części HSW przez chiński koncern Guangxi LiuGong Machinery[8].

1 lutego 2012 roku część produkująca maszyny cywilne HSW została zakupiona przez chiński koncern Guangxi LiuGong Machinery Co. Ltd.

2 kwietnia 2012 Huta Stalowa Wola zakupiła 100% udziałów w firmie Jelcz-Komponenty.

Przedsiębiorstwo HSW S.A. wejdzie w skład spółki akcyjnej Polska Grupa Zbrojeniowa w Radomiu, mającej być największym polskim producentem broni[9][10][11][12].

HSW S.A. weźmie udział w budowie działa samobieżnego 155 mm na podstawie kołowej Kryl[3].

Produkcja historyczna[edytuj | edytuj kod]

Produktem finalnym Huty Stalowa Wola S.A. były maszyny budowlane do prac ziemnych i drogowych (produkcja przejęta w 2012 przez Guangxi LiuGong Machinery Co. Ltd. w Stalowej Woli, który obecnie produkuje maszyny pod marką Dressta - Stalowa Wola):

jak również sprzęt wojskowy:

Struktura własnościowa HSW[edytuj | edytuj kod]

Kapitał zakładowy Huty Stalowa Wola S.A. wynosi 254028670,00 zł i dzieli się na 53479720 akcji o wartości nominalnej 4,75 zł każda.[1]

Akcjonariat[edytuj | edytuj kod]

Udziałowcy[1]:

  • Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. – 85,09%
  • Skarb Państwa – 4,15%
  • PGE Obrót S.A. – 1,08%
  • Adamczyk Grzegorz – 1,02%
  • PGNiG S.A. – 0,81%
  • Pozostali drobni akcjonariusze – 7,85%

HSW a region[edytuj | edytuj kod]

Wokół Huty Stalowa Wola na przestrzeni ostatnich siedemdziesięciu lat wyrosło zupełnie nowe miasto – Stalowa Wola, będące ważnym centrum regionu oraz węzłem komunikacyjnym Podkarpacia. Z powodu restrukturyzacji i niepewności co do dalszych losów HSW, miasto czyni starania w celu uniezależnienia się od istnienia HSW. Obecnie Huta Stalowa Wola skupiła się na kontynuacji i rozwijaniu produkcji Centrum Produkcji Wojskowej. Zainteresowanie przejęciem sekcji produkującej maszyny budowlane wyraziły m.in. JCB, Hyundai i Hitachi. Ostatecznie, 1 lutego 2012 roku, biznes maszyn cywilnych HSW został zakupiony przez światowy koncern operujący w branży maszyn do robót drogowych i ziemnych – Guangxi LiuGong Machinery Co. Ltd.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]