Zofia Barwińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Barwińska
Ilustracja
Zofia Barwińska w komedii „Dzikus” H. Mannersa w Teatrze Bagatela w Krakowie (1924).
Imię i nazwisko

Zofia Hertz

Data i miejsce urodzenia

31 grudnia 1904
Częstochowa, Polska

Data i miejsce śmierci

29 kwietnia 1991
Skolimów, Polska

Zawód

aktorka

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej
Czesław Wołłejko i Zofia Barwińska w sztuce Szczeniaki, 1946.

Zofia Barwińska właśc. Hertz, wyst. też jako Barwińska-Kicińska (ur. 31 grudnia 1904 w Częstochowie, zm. 29 kwietnia 1991 w Skolimowie) – polska aktorka głównie teatralna, także filmowa i telewizyjna.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka aktora i reżysera teatralnego Henryka Barwińskiego i aktorki Leonii z Urbanowiczów (1882–1964). Karierę teatralną zaczęła jeszcze przed II wojną światową. Występowała m.in. w Krakowie, Lwowie, Bydgoszczy, Poznaniu i Katowicach. Po wojnie była aktorką poznańskiego Teatru Polskiego (1945–1947), a następnie pracowała w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Krakowie (1947–1949), w Teatrze Śląskim im. Wyspiańskiego w Katowicach (1950–1952). Od 1953 roku występowała w Warszawie: w Teatrze Ateneum (1953–1959) oraz w Teatrze Polskim (1959–1975). W latach 1977–1978 gościnnie pojawiała się w spektaklach realizowanych w Teatrze Kameralnym.

Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 233-2-16)[1].

Role teatralne (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cmentarz Stare Powązki: LEONIA HERTZ BARWIŃSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-06-07].
  2. M.P. z 1955 r. nr 104, poz. 1411 - Uchwała Rady Państwa z dnia 4 marca 1955 r. nr 0/378 - na wniosek Ministra Oświaty.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]