Zofia Grzebisz-Nowicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Grzebisz-Nowicka
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1938
Pieńki Wyczólskie
Posłanka IV kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2001
do 18 października 2005
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Zofia Grzebisz-Nowicka (ur. 15 maja 1938 w Pieńkach Wyczólskich) – polska polityk, działaczka związkowa i spółdzielcza, posłanka na Sejm PRL III, IV i VIII kadencji oraz na Sejm RP II, III i IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła w 1967 studia na Wydziale Ekonomicznym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR. Była posłem na Sejm PRL III, IV i VIII kadencji. W drugiej połowie lat 70. pełniła funkcję wojewody siedleckiego. Od 1978 do 1980 zajmowała stanowisko I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Siedlcach. Od 1980 do 1981 wchodziła w skład Komitetu Centralnego PZPR[1]. Uczestniczyła w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw nauki, oświaty i postępu technicznego.

Długoletnia działaczka Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych, była m.in. wiceprezesem zarządu. Sprawowała mandat posła na Sejm II, III (od stycznia 2001, gdy zastąpiła zmarłego Józefa Wiadernego) i IV kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej (z okręgu kieleckiego). W 2004 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego. Zasiadała we władzach krajowych SLD.

W 1998 została odznaczona przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]